UNICS - Ο Όσιος Κυριακός ο Αναχωρητής, το «βλάστημα της Κορίνθου» (Φ. 2003)

Από Unics (Δημοσιεύσεις Facebook)

Άλμπουμ ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ - ΤΕΧΝΗ

Από την Κόρινθο στην έρημο της Παλαιστίνης – Η ζωή, η άσκηση και τα θαυμαστά περιστατικά του μεγάλου ασκητή που τιμάται στις 29 Σεπτεμβρίου

Η εικόνα είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης

Ο Όσιος Κυριακός ο Αναχωρητής γεννήθηκε στην Κόρινθο το 448 μ.Χ. και εορτάζει στις 29 Σεπτεμβρίου.

Ο όσιος Κυριακός, δηλαδή ο ανήκων στον Κύριο, είναι ένας από τους σπουδαιότερους ασκητές της ερήμου της Παλαιστίνης, ο οποίος έζησε 107 χρόνια.

Ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν ιερέας και η μητέρα του ονομαζόταν Ευδοξία. Από μικρός έδειξε βαθιά κλίση προς την πνευματική ζωή. Ο θείος του, ο οποίος ήταν Επίσκοπος Κορίνθου, τον χειροθέτησε αναγνώστη της εκκλησίας.

Σε ηλικία μόλις 18 ετών, νιώθοντας την ανάγκη να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό, επιβιράστηκε κρυφά σε ένα πλοίο με προορισμό την Ιερουσαλήμ.

Η μαθητεία δίπλα στον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη

Φτάνοντας στους Αγίους Τόπους, ο Κυριάκος εντυπωσιάστηκε από τη φήμη του Μεγάλου Ευθυμίου, ο οποίος διέκρινε αμέσως τα μεγάλα πνευματικά χαρίσματα του νεαρού. Επειδή όμως ο Κυριάκος ήταν πολύ νέος, ο Μέγας Ευθύμιος επέλεξε να τον στείλει για προετοιμασία στον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη, ο οποίος διοικούσε ένα αυστηρό κοινόβιο κοντά στον Ιορδάνη ποταμό.

• Η σκληρή άσκηση:

Ο Άγιος Γεράσιμος έβαλε τον Κυριάκο στις πιο δύσκολες εργασίες της μονής: να κουβαλάει νερό, ξύλα και να εργάζεται στο μαγειρείο. Ο νεαρός Κυριάκος έδειξε απόλυτη υπακοή και ταπεινότητα.

• Η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής:

Ο Άγιος Γεράσιμος εκτίμησε τόσο πολύ την αφοσίωση του Κυριάκου, που κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τον έπαιρνε μαζί του στην έρημο του Ρουβά. Εκεί ζούσαν σε απόλυτη απομόνωση και σιωπή, κοινωνώντας μόνο κάθε Κυριακή, μέχρι την Κυριακή των Βαΐων.

• Η πνευματική διαδοχή:

Μετά τον θάνατο του Αγίου Γερασίμου (το 475 μ.Χ.), ο Κυριάκος επέστρεψε στη Λαύρα του Μεγάλου Ευθυμίου, όπου έζησε για πολλά χρόνια ως μοναχός και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, έχοντας πλέον λάβει τις σπουδαιότερες βάσεις της ασκητικής ζωής.

Ο βίος του είναι γεμάτος από θαυμαστά περιστατικά και ιστορίες που δείχνουν την απόλυτη πίστη του, την αυστηρή του άσκηση και τη στενή του σχέση με τη φύση και τα ζώα:

1. Τα πικρά χόρτα που έγιναν γλυκά

Όταν ο Όσιος Κυριάκος ήταν περίπου 70 ετών, αποφάσισε να αποσυρθεί βαθύτερα στην έρημο, στην περιοχή Νατουφά, μαζί με έναν μαθητή του. Η περιοχή ήταν εντελώς άγονη και δεν υπήρχε τροφή, παρά μόνο κάποια άγρια, εξαιρετικά πικρά βότανα που ονομάζονταν σκίλλες (αγριοκρεμμύδες), τα οποία ήταν αδύνατον να φαγωθούν.

• Το θαύμα: Ο Όσιος προσευχήθηκε με πίστη στον Θεό και έφαγε από τα χόρτα. Από εκείνη τη στιγμή, τα πικρά βότανα έγιναν γλυκά σαν μέλι. Για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ο Κυριάκος και ο μαθητής του τρέφονταν αποκλειστικά με αυτά, χωρίς να στερηθούν τίποτα.

2. Ο προστάτης-λιοντάρι της ερήμου

Η πιο διάσημη ιστορία από τη ζωή του αφορά τη σχέση του με ένα πελώριο λιοντάρι, το οποίο είχε γίνει ο αχώριστος σύντροφος και φύλακάς του στην έρημο του Ρουβά.

• Η συνάντηση:

Το λιοντάρι πλησίασε τον Όσιο, αλλά αντί να του επιτεθεί, ημερώθηκε από την αγνότητα και την αγιοσύνη του ασκητή.

• Ο ρόλος του ζώου:

Το λιοντάρι δεν άφηνε κανέναν να πειράξει τον Άγιο, ενώ έδιωχνε τους ληστές ή τους ενοχλητικούς επισκέπτες που χαλούσαν την ησυχία του. Μάλιστα, όταν ο Όσιος ήθελε να μείνει εντελώς μόνος για να προσευχηθεί, έστελνε το λιοντάρι να φυλάει το μονοπάτι. Το ζώο έτρωγε από το χέρι του Αγίου και υπάκουε τυφλά στις εντολές του.

3. Το «αόργητο» και η απόλυτη πραότητα

Ο σύγχρονός του και βιογράφος του, Κύριλλος Σκυθοπολίτης, που τον γνώρισε από κοντά, άφησε μια πολύ χαρακτηριστική μαρτυρία για τον χαρακτήρα του Αγίου.

• Παρά τις απίστευτες κακουχίες και τα δεκάδες χρόνια απομόνωσης, ο Κυριάκος είχε αποκτήσει την αρετή της απόλυτης ειρήνης. Ο βιογράφος του αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ποτέ κανείς δεν τον είδε να θυμώνει ή να κρατάει κακία, ενώ απέφευγε να τρώει μαζί με άλλους για να μην πέφτει σε πειρασμούς αργολογίας.

4. Η θεραπεία του δαιμονισμένου και η φυγή

Η φήμη του ως θαυματουργού γέροντα είχε εξαπλωθεί παντού. Κάποτε, έφεραν κοντά του έναν νέο που βασανιζόταν άγρια από ένα ακάθαρτο πνεύμα.

• Το θαύμα: Ο Όσιος Κυριάκος, με μια σύντομη προσευχή και σταυρώνοντας τον νέο, εξαπέλυσε το δαιμόνιο και τον θεράπευσε αμέσως.

• Η αντίδρασή του:

Επειδή ο κόσμος άρχισε να τον δοξάζει και να συρρέει κατά εκατοντάδες για να τον δει, ο Άγιος, θέλοντας να αποφύγει την ανθρώπινη ματαιοδοξία, εγκατέλειψε αμέσως το μέρος και κρύφτηκε ακόμα πιο βαθιά στην έρημο.

Το Απολυτίκιο του Οσίου Κυριακού

Το απολυτίκιο του Αγίου ψάλλεται κατά την ημέρα της μνήμης του (29 Σεπτεμβρίου) και συνοψίζει την επιλογή του να εγκαταλείψει τα εγκόσμια για την έρημο:

Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

«Έρημον οικήσας ως παράδεισον πρότερον, της Κορίνθου το βλάστημα και των θείων αρετών το κειμήλιον, Κυριάκον τιμήσωμεν πιστοί, ως θεῖον θεράποντα Χριστού· τας γαρ χάριτας βλαστάνει των ιαμάτων αεί, τοις πόθω ανακράζουσι· δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.»

Νεοελληνική Απόδοση:

«Ας τιμήσουμε με πίστη τον Κυριάκο, τον θείο υπηρέτη του Χριστού, που κατοίκησε στην έρημο κάνοντάς την σαν τον πρότερο Παράδεισο, ο οποίος είναι το βλάστημα της Κορίνθου και το θησαυροφυλάκιο των θείων αρετών. Διότι αναβλύζει πάντοτε τις χάριτες των θεραπειών σε όσους του φωνάζουν με πόθο: Δόξα στον Χριστό που σε δόξασε, δόξα σε Εκείνον που σε στεφάνωσε, δόξα σε Εκείνον που ενεργεί μέσω εσού για να γιατρεύονται όλοι.»

*Κυριάκος Κόκκινος

Δικηγόρος - Διαμεσολαβητής

CSAP, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ