ΜΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ (Φ. 1990)

 

     Βαγγέλης Δ. Κόκκινος, ο νεότερος *

 

Εκλογές 2027: Το σταυροδρόμι της Δημοκρατίας στην Ελλάδα

 

To 2026 έχει φτάσει στα μέσα του και οι βουλευτικές εκλογές του 2027 διαμορφώνουν όλο και περισσότερο τον δημόσιο λόγο. Η κυβέρνηση προβάλλει και ενισχύει την εικόνα ενός κράτους που εκσυγχρονίζεται και είναι δημοσιονομικά σταθερό, πέρα όμως από την εικόνα της μακροοικονομικής ανάπτυξης και της επικοινωνιακής πρακτικής, υπάρχει και η δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουν πολλά νοικοκυριά. Οι σημαντικές δυσλειτουργίες στο δίκτυο κοινωνικής ασφάλειας της Ελλάδας και η έντονη κρίση εμπιστοσύνης προς τους δημοκρατικούς θεσμούς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το πολιτικό σύστημα.

Η συζήτηση ξεκινά από τις πιέσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνική ασφάλιση. Πρόσφατα στοιχεία αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή απόκλιση μεταξύ των εταιρικών κερδών και της επιβίωσης των πολιτών, καθώς ένα συγκλονιστικό 68% των ελληνικών νοικοκυριών δηλώνει ότι δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα, σε σύγκριση με έναν μέσο όρο μόλις 19% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την ίδια στιγμή, σημαντικοί δημόσιοι πόροι κατευθύνονται σε μεγάλες ενεργειακές και κατασκευαστικές επενδύσεις, ενώ το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) έχει ανάγκη από συστηματική περαιτέρω οικονομική ενίσχυση. Η Ελλάδα κατατάσσεται πλέον μεταξύ των χειρότερων χωρών της ΕΕ όσον αφορά τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης που βαρύνουν τους πολίτες, ενώ οι δημόσιες δαπάνες για τη μακροχρόνια φροντίδα ανέρχονται στο ελάχιστο 0,16% του ΑΕΠ, πολύ κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 1,71%. Ενισχύεται επομένως η αίσθηση ότι ολοένα μεγαλύτερο βάρος μεταφέρεται στα νοικοκυριά.

Παράλληλα, η εμπιστοσύνη του κοινού έχει κατακερματιστεί. Τα τελευταία στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου επιβεβαιώνουν ότι το 97% των Ελλήνων πολιτών θεωρεί τη διαφθορά ευρέως διαδεδομένη, ενώ πάνω από τους μισούς θεωρούν ότι οι υποθέσεις υψηλού επιπέδου -με άμεσα εμπλεκόμενους πολιτικούς και επιχειρηματίες- προστατεύονται συστηματικά από τη δίωξη. Αυτός ο κυνισμός δικαιολογείται, αν λάβουμε υπόψη τις υποκλοπές, τα Τέμπη και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το άρθρο 86 του Συντάγματος εξακολουθεί να προκαλεί έντονες συζητήσεις γύρω από το ζήτημα της υπουργικής ευθύνης και τα όρια της λογοδοσίας πολιτικών προσώπων. Εν τω μεταξύ, η αστυνομία βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο επικρίσεων σχετικά με τη διαχείριση της βίας και του αυξανόμενου εγκλήματος.

Αυτό είναι το πραγματικό πεδίο μάχης του 2027. Η επικείμενη κάλπη θέτει την Κυβέρνηση ενώπιον κρίσιμων προκλήσεων, καθώς πρέπει να αποδείξει έμπρακτα ότι θέλει και μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μία λειτουργική, σύγχρονη δημοκρατία. Από την άλλη η Αντιπολίτευση δεν φαίνεται να διατυπώνει σαφή αντιπρόταση. Με τα νέα κινήματα κατά της διαφθοράς, όπως της Μαρίας Καρυστιανού, και νέες «αριστερές» συμμαχίες να αλλάζουν το πολιτικό τοπίο, η δυσπιστία μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα παραμένει έντονη. Η αντιπολίτευση θα μπορούσε ίσως να συσπειρωθεί γύρω από μια ριζική αποκατάσταση του κράτους πρόνοιας και μια πλήρη κατάργηση της θεσμικής ασυλίας.

Το σίγουρο είναι ότι το 2027 δεν θα κρίνει μόνο μια κυβερνητική θητεία ή τους συσχετισμούς των κομμάτων. Θα αποτελέσει και μια σημαντική δοκιμασία για το κατά πόσο το πολιτικό σύστημα συνολικά μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας και να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους δημοκρατικούς θεσμούς.

 

 

*Ο Ευάγγελος Δ. Κόκκινος, ο νεότερος, είναι δημοσιογράφος, γεωπολιτικός αναλυτής και τελειόφοιτος Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών επιστημών στο Αγγλικό Πανεπιστήμιο του Derby.