ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ (Φ. 1986)

 

Ἀνελέητος διωγμὸς τῶν Ὀρθοδόξων σὲ εὐρωπαϊκὴ χώρα

 

27 Απριλίου, 2026

«Μεταξὺ Ἰουνίου τοῦ 1999 καὶ Μαρτίου τοῦ 2004, κατεστράφησαν 155 χριστιανικὲς ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια. Ἡ ἐπίμονη δίωξις τῶν Χριστιανῶν καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς σερβικῆς χριστιανικῆς κληρονομιᾶς στὸ Κοσσυφοπέδιο ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ μουσουλμανικὴ πλειοψηφία ἀποτελοῦν [μερικές] ἐκ τῶν πιὸ κραυγαλέων καὶ συστηματικῶν παραβιάσεων τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς πολιτισμικῆς αὐτοτελείας σὲ εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος. (…) Ἱστορικὰ ἀρχεῖα καὶ ντοκουμέντα περιγράφουν τὴν καταστροφὴ μὲ ἀνατριχιαστικὲς λεπτομέρειες, συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τοῦ “International Center for Transitional Justice”, ἀλλὰ καὶ πρὸς στοιχεῖα τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. (…)

Τὰ στοιχεῖα δεικνύουν ὅτι ἔγιναν ἐπιθέσεις ἐκδικήσεως καὶ ἀντεκδικήσεως ἀμέσως μετὰ τὴ λήξη τοῦ πολέμου, ποὺ ἕως τὸ 2004 ὁδήγησαν σὲ δραματικὰ γεγονότα καὶ στὴν ἀπόλυτη καταστροφὴ ἐπὶ πλέον 35 χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἐγκαταστάσεων. Κατὰ τὴν “UNESCO”, κατεστράφησαν ἱστορικὲς ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια ποὺ ὑπῆρχαν στὴν περιοχὴ ἀπὸ τὸν 14ο καὶ τὸν 15ο αἰῶνα. Οἱ εἰκονοκλαστικὲς αὐτὲς βαρβαρότητες περιελάμβαναν ἐμπρησμούς, ἐκρήξεις μὲ δυναμίτιδα, λεηλασίες καὶ ἄλλου τύπου καταστροφές, ποὺ εἶχαν ὡς τελικὸ καὶ συστηματικὸ στόχο τὴν ἐκρίζωση καὶ ἐξάλειψη τῆς χριστιανικῆς παρουσίας καὶ ταυτότητος στὸ Κοσσυφοπέδιο» («Ἑστία τῆς Κυριακῆς» 15-3-2026).

Ἡ προσεκτικὴ ἀνάγνωση τοῦ παραπάνω δημοσιεύματος διαφωτίζει γιὰ τὸν συστηματικὸ διωγμὸ ποὺ ἐφαρμόζουν ἐδῶ καὶ χρόνια οἱ μουσουλμάνοι ἀλβανικῆς καταγωγῆς τῆς περιοχῆς αὐτῆς σὲ βάρος τῶν Ὀρθόδοξων Σέρβων. Οἱ Χριστιανοὶ κάτοικοι πρὶν ἀπὸ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συγκροτοῦσαν τὴν πλειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ στὸ Κοσσυφοπέδιο, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ τὴν ἱστορικὴ κοιτίδα τοῦ Σερβικοῦ ἔθνους. «Τὸ ζήτημα ἔχει καὶ τὴν ἀνθρωπιστική του πλευρά, καθὼς ἀπὸ τὸ 1999» πολλοὶ «Σέρβοι Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, θύματα βίας, τρομοκρατίας καὶ ἐθνοκαθάρσεως, ἠναγκάσθησαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ Κόσοβο» (ὅ.π.).

Δυστυχῶς ἡ συρρίκνωση τοῦ Ὀρθόδοξου Χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ, ποὺ ἔχει ὁδηγήσει σὲ πληθυσμιακὴ ἀνατροπὴ στὴ χώρα αὐτή, ὀφείλεται πρωτίστως σὲ πνευματικῆς φύσεως αἰτία. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἐκκοσμίκευση τῶν γηγενῶν Σέρβων, μὲ συνέπεια τὴν ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας, ἀντίθετα μὲ τὴν πολυτεκνία τῶν μουσουλμάνων κατοίκων. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἂς γίνει «καμπανάκι κινδύνου» καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἔλληνες, οἱ ὁποῖοι βιώνουμε τὶς συνέπειες τῆς μάστιγας τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος.