UNICS - Αρχή του Τριωδίου με έναν υπέροχο πνευματικό λόγο! (Φ. 1972)

 

  

 

Από Unics (Δημοσιεύσεις Facebook)

 Κυριάκος Κόκκινος * 

Λόγος ΜΔ΄ - Εις την Καινήν Κυριακή

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

 

- Είναι παλαιός ο νόμος να εορτάζωνται εγκαίνια, και ο νόμος αυτός είναι σωστός, ή, καλύτερα, να τιμώνται τα νέα πράγματα με εγκαίνια. Αυτό δε, γίνεται όχι μίαν φοράν μόνον αλλά πολλάς, επειδή κάθε στροφή του έτους επαναφέρει πάλιν την ιδίαν ημέραν, δια να μην εξαφανισθούν με την πάροδον του χρόνου τα καλά, ούτε να παραπέσουν και να σβήσουν εις τα βάθη της λησμονιάς... Παρακινούμεθα δε να ψάλωμεν εις τον Κύριον νέον άσμα, είτε εκείνοι οι οποίοι έχουν συρθεί από την αμαρτίαν εις την Βαβυλώνα και εις την πονηράν σύγχυσιν και κατόπιν έχουν επιστρέψει και σωθεί εις την Ιερουσαλήμ (και οι οποίοι εκεί μεν δεν ημπορούσαν να ψάλλουν το θείον, επειδή η γη ήτο ξένη, ενώ εδώ δημιουργούν νέον άσμα και νέαν ζωήν), είτε εκείνοι oι οποίοι παρέμειναν εις το αγαθόν και προοδεύουν εις αυτό και ένα μέρος του μεν το έχουν επιτύχει ήδη, ενώ το άλλο το επιτυγχάνουν με την χάριν του Αγίου Πνεύματος, το οποίον ανακαινίζει.

- Εγκαινιάζεται δε, η σκηνή του μαρτυρίου, την οποίαν υπέδειξεν ο Θεός, την έκανε πραγματικότητα ο Βεσελεήλ και την εστερέωσεν ο Μωϋσής, και μάλιστα κατά τρόπον υπερβολικά πολυτελή. Εγκαινιάζεται επίσης η Βασιλεία του Δαβίδ, και μάλιστα όχι μίαν φοράν μόνον, αλλά το πρώτον όταν εχρίσθη ως βασιλεύς και το δεύτερον όταν ανηγορεύθη. « Εωρτάσθη δε η εορτή των εγκαινίων (του ναού) εις Ιεροσόλυμα και ήτο χειμών», ο χειμών της απιστίας, και παρευρίσκετο εκεί ο Ιησούς, ο Θεός και ναός (του Θεού), Θεός αιώνιος και ναός πρόσφατος, ο οποίος διαλύεται αυθημερόν και ανασταίνεται μετά τρεις ημέρας και παραμένει εις τους αιώνας, δια να σωθώ εγώ και να απαλλαγώ από το παλαιόν παράπτωμα και να γίνω νέα κτίσις, αφού θα έχω αναπλασθεί με την κατ' αυτόν τον τρόπον εκδηλωθείσαν αγάπην του πρός τον άνθρωπον. Ο θείος δε Δαβίδ επιδιώκει καρδίαν καθαράν, η οποία δημιουργείται εντός του, και πνεύμα ευθές το οποίον εγκαινιάζεται εις τα έγκατά του, όχι επειδή τυχόν δεν είχε (διότι ποίος θα ημπορούσε να έχει εάν δεν είχεν ο Δαβίδ ο τόσον μέγας;), αλλά επειδή εγνώριζεν ότι, εκείνο το οποίον μας δίδεται τώρα δια πάντα, είναι νέον...

- Ο Θεός ήτο φως απλησίαστον και ατελεύτητον, το οποίον ούτε ήρχισεν, ούτε θα παύση ούτε και μετράται, και το οποίον λάμπει πάντα, διαθέτει τρεις λάμψεις και ημπορεί να γίνη ορατόν, όσον ημπορεί να γίνει αυτό, από ολίγους, νομίζω δε ούτε και από ολίγους…

- Και αυτό δε δεν το έκαμεν από την αρχήν ούτε οργανικόν, ούτε ηλιακόν, όπως λέγω εγώ, αλλά το έκαμεν ασώματον και ανεξάρτητον από τον ήλιον· εν συνεχεία δε το παρεχώρησεν εις τον ήλιον, δια να πλημμυρίζει από φως ολόκληρον τον κόσμον. Επειδή δε εις τα άλλα δημιουργήματα, αφού εδημιούργησε κατά πρώτον την ύλην, της έδωσε κατόπιν μορφήν και εχορήγησεν εις το καθένα την θέσιν και το σχήμα και το μέγεθός του, εδώ, δια να θαυματουργήσει ακόμη περισσότερον, εδημιούργησε την μορφήν πριν από την ύλην (διότι το φως αποτελεί την μορφήν του ηλίου) και κατόπιν προσθέτει την ύλην και δημιουργεί τον οφθαλμόν της ημέρας, αυτόν δηλαδή τον ήλιον. Κατ' αυτόν τον τρόπον έχομεν την αρίθμησιν της πρώτης και της δευτέρας και της τρίτης ημέρας, καθώς και των επομένων μέχρι της εβδόμης, κατά την οποίαν εσταμάτησε το έργον του, εις τας οποίας κατανέμονται τα δημιουργήματα, τα οποία ταξινομούνται κατά μυστικήν αλληλουχίαν και δεν εμφανίζονται όλα μαζί, όπως θα ήτο δυνατόν εις τον παντοδύναμον Λόγον, του οποίου και η απλή σκέψις ή ο απλός λόγος γίνονται πράγματα χειροπιαστά. Εάν δε ο άνθρωπος ενεφανίσθη τελευταίος, και μάλιστα τιμημένος από την χείρα και την εικόνα του Θεού, δεν είναι καθόλου αξιοπερίεργον. Διότι έπρεπε, καθώς ήτο βασιλεύς, να δημιουργηθεί προηγουμένως το βασίλειόν του, και κατόπιν να τοποθετηθεί εις αυτό ο βασιλεύς, ο οποίος θα υπηρετήται από τα πάντα. Εάν μεν λοιπόν είχαμεν παραμείνει εκείνο το οποίον είμεθα και είχαμεν τηρήσει την εντολήν, θα είχαμεν γίνει εκείνο το οποίον δεν είμεθα και θα είχαμεν γευθεί τον καρπόν του ξύλου της ζωής μετά το ξύλον της γνώσεως. Τι θα είχαμεν γίνει δε; Θα είχαμεν γίνει αθάνατοι και θα είχαμεν πλησιάσει τον Θεόν. Επειδή δε εξ αιτίας του φθόνου του διαβόλου ήλθεν ο θάνατος εις τον κόσμον και υπέκλεψε με την απάτην τον άνθρωπον, δια τον λόγον αυτόν υπομένει ο Θεός το πάθος μας με το να γίνει άνθρωπος και γίνεται πτωχός με το να ενωθεί με την σάρκα, δια να πλουτήσωμεν ημείς από την πτώχευσίν του. Από εκεί προήλθεν ο θάνατος και η ταφή και η ανάστασίς του. Από εκεί και η νέα δημιουργία και η εορτή μετά την εορτήν. Πάλιν δε εγώ θα πανηγυρίσω εγκαινιάζων την σωτηρίαν μου…

- Γνωρίζετε δια ποίον λόγον εορτάζονται τα εγκαίνια. Δια τούτο να ανακαινίζεσθε και, αφού απορρίψετε τον παλαιόν άνθρωπον, να ζήτε μίαν νέαν ζωήν, αφού βάλετε χαλινόν εις όλα εκείνα από τα οποία έρχεται ο θάνατος, αφού διαπαιδαγωγήσετε όλα τα μέλη σας, αφού μισήσετε ή αφού εμέσετε όλην την πονηράν γεύσιν του ξύλου και αφού ενθυμήσθε τα παλαιά μόνον και μόνον δια να τα αποφύγωμεν…

-Ο θυμός σου ας στρέφεται μόνον εναντίον του όφεως εξ αιτίας του οποίου εξέπεσες. Ολόκληρον το επιθυμητικόν σου ας είναι τεντωμένον προς τον Θεόν και όχι προς κάτι αλλο επίφοβον ή επικίνδυνον. Η λογική σου ας ελέγχει τα πάντα και ας μη σύρεται προς τα κάτω το καλύτερον από το χειρότερον. Μη μισήσεις τον αδελφόν σου, χάριν του οποίου απέθανεν ο Χριστός και έγινεν αδελφός σου, ενώ ήτο Θεός και Κύριος, και μάλιστα χωρίς λόγον. Μη φθονήσεις εκείνον ο οποίος επιτυγχάνει, συ ο οποίος εφθονήθης και επείσθης να φθονείς και κατέπεσες δια τον λόγον αυτόν... Μη διώξεις πτωχόν, συ ο οποίος έχεις γίνει πλούσιος από τον Θεόν. Εάν δε τον διώξεις, μη πλουτήσεις τουλάχιστον εις βάρος του. Διότι και αυτό είναι πολύ δια τους αχόρταγους. Μην εξευτελίσης ξένον, χάριν του οποίου εξενιτεύθη ο Χριστός, δια τον οποίον όλοι ημείς είμεθα ξένοι και παρεπίδημοι, δια να μην αποξενωθείς από τον παράδεισον όπως έγινε παλαιότερα. Παραχώρησε εις εκείνον ο οποίος έχει ανάγκην στέγην, προστασίαν και τροφήν, συ ο οποίος τα έχεις άφθονα και πολύ περισσότερα απ' όσα σου χρειάζονται. Μην αγαπήσεις τον πλούτον, εάν δεν βοηθεί τους πτωχούς. Συγχώρησε, συ ο οποίος έχεις συγχωρηθεί. Ελέησε, συ ο οποίος έχεις ελεηθεί. Απόκτησε με την αγάπην σου προς τους ανθρώπους την αγάπην του Θεού, όσον έχεις ακόμη καιρόν. Όλη η ζωή σου και κάθε πράξις της ζωής σου ας ανακαινισθεί…

- Χθες είχες την πίστιν εις τους καιρούς, σήμερα γνώρισε την πίστιν εις τον Θεόν. Μέχρι πότε θα κουτσαίνεις και δια τα δύο; Μέχρι πότε θα ημπορείς να συνδυάζεις τα πράγματα αυτά; Πρέπει να φροντίσεις κάποτε να οικοδομήσεις κάτι. Χθες εκτιμούσες το να φαίνεσαι ότι είσαι κάτι, σήμερα προτίμησε το να είσαι. Μέχρι που θα φθάσουν τα όνειρα. Κάποτε θα πρέπει να μελετήσεις και την αλήθειαν. Χθες ήσουν επιδεικτικός, σήμερα να φανείς λογικευμένος. Χθες ήσουν κακολόγος και θρασύς, σήμερα να είσαι ήπιος και μειλίχιος. Χθες έπαιρνες μέρος εις διασκεδάσεις, σήμερα επιβάλλεις σωφροσύνην. Σήμερα πίνεις οίνον, αύριον θα πίεις ύδωρ. Σήμερα σπαταλάς χρόνον και χρήμα εξηπλωμένος επάνω εις κρεβάτια από ελεφαντοστούν και αλειφόμενος με τα πιο ακριβά αρώματα, ενώ αύριον θα ξαπλώνεις εις το πάτωμα και θα αγρυπνείς. Αντί να προσπαθείς να προκαλέσεις τον γέλωτα, να είσαι σοβαρός. Αντί να είσαι στολισμένος, να είσαι ατημέλητος. Αντί υπερήφανος και αλαζών, ταπεινός την όψιν… Εάν σκέπτεσαι και πράττεις κατ' αυτόν τον τρόπον και αντιλαμβάνεσαι την αιτίαν των πραγμάτων αυτών, θα γίνουν προς χάριν σου νέα, ο ουρανός, η γη και όλα τα άλλα.

- Αλλ' ας προχωρήσωμεν πλέον και ας εορτάσωμεν μαζί και εκείνα τα οποία ταιριάζουν εις την εποχήν. Διότι τα πάντα συμβαδίζουν και συναγάλλονται δια το καλόν της πανηγύρεως. Πρόσεξε εκείνα τα οποία βλέπεις…

-Τώρα μεν η φιλόπονος μέλισσα, αφού ήνοιξε τα πτερά και επέταξε μακρυά από την κυψέλην, παρουσιάζει την σοφίαν της και πετά επάνω από τα λιβάδια και τρυγά τα άνθη. Και άλλη μεν κτίζει τας κηρύθρας, αφού υφάνη, τας εξαγώνους και τας αντιθέτους των κυψελίδας με την χρησημοποίησιν ευθειών γραμμών και γωνιών και πραγματοποίηση έργον κάλλους και ταυτοχρόνως ασφαλείας, άλλη δε εναποθέτει το μέλι εις τας αποθήκας και προσφέρει εις εκείνον ο οποίος την φιλοξενεί καρπόν γλυκύν ο οποίος παράγεται χωρίς καλλιέργειαν. Αυτό θα έπρεπε να κάνωμεν και ημείς, ο μελισσόκηπος του Κυρίου, αφού έχομεν λάβει υπόδειγμα σοφίας και φιλεργίας!...