Υπεγράφησαν οι συμβάσεις παραχώρησης αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων (Φ. 1974)

 

Υπεγράφησαν οι συμβάσεις παραχώρησης αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της αμερικανικής Chevron, τη Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2026, στο Μέγαρο Μαξίμου

 

Τι σηματοδοτούν για τους ειδικούς οι συμβάσεις μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της αμερικανικής Chevron και κατά πόσο η Ελλάδα θα ωφεληθεί πραγματικά από την υλοποίηση των εξορύξεων;

 

Υπεγράφησαν οι συμβάσεις παραχώρησης αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της αμερικανικής Chevron, τη Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2026, στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η είσοδος της αμερικανικής Chevron στην ελληνική αγορά υδρογονανθράκων, σε συνέχεια της ήδη ισχυρής παρουσίας της ExxonMobil, που συμμετέχει μαζί με τις Energean και Helleniq Energy σε άλλες παραχωρήσεις, ενισχύει το αποτύπωμα μεγάλων διεθνών παικτών στη χώρα.

Η παρουσία και η δραστηριότητα του πετρελαϊκού κολοσσού Chevron στην Ελλάδα έρχεται σε μία περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον έχει αναγορεύσει τη χώρα μας ως στρατηγικό εταίρο στο πεδίο της ενέργειας. Σε αυτό το πλέγμα εξελίξεων, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε βασικό κόμβο και θεμέλιο της αμερικανικής ενεργειακής παρουσίας στην Ανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο.

 

 

Η χρονική συγκυρία δεν μπορεί να εκληφθεί ως τυχαία, καθώς η υπογραφή έρχεται λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση της 24ης Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον για τον Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου, σε μια περίοδο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδεικνύουν την Ελλάδα σε βασικό ενεργειακό εταίρο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, προς το τέλος του έτους αναμένεται η έναρξη σεισμικών ερευνών στις τέσσερις παραχωρημένες περιοχές.

Η γεώτρηση αυτή θα έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς πρόκειται για την πρώτη στη χώρα έπειτα από τέσσερις δεκαετίες και την πρώτη σε μεγάλα θαλάσσια βάθη, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την επιστροφή της Ελλάδας στον διεθνή ενεργειακό χάρτη.

Μιλώντας στην εκδήλωση ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου τόνισε ότι η Ελλάδα, από καθαρός εισαγωγέας εξελίσσεται σε σημαντικό εξαγωγέα ενέργειας. «Εγκαινιάζουμε μια νέα εποχή εθνικής αυτοπεποίθησης. Για πρώτη φορά εξερευνούμε νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου προς όφελος της χώρας μας, των πολιτών και της Ευρώπης, προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών. Ορθώνουμε το γεωπολιτικό μας ανάστημα και ασκούμε αποφασιστικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», τόνισε. (Πηγή: Μαργαρίτα Ασημακοπούλου, 16/02/2026, 13:19, ΕΝΕΡΓΕΙΑ https://www.liberal.gr)

Σύμφωνα με τον Άγγελο Συρίγο,  Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτή της ΝΔ, είναι καθοριστικής σημασίας για την Ελλάδα η συμφωνία για έρευνες υδρογονανθράκων στα τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα, με ιδιαίτερη έμφαση στα δύο τεμάχια νοτίως της Κρήτης (Κρήτη 1 και Κρήτη 2). Πηγή: Συντακτική ομάδα ertnews.gr, 16/02/26 12:31.

Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, μιλώντας στο ΕΡΤnews και στην εκπομπή NEWSROOM, η Ελλάδα είναι σήμερα καθαρός εισαγωγέας υδρογονανθράκων, ενώ εφόσον επιβεβαιωθούν οι ισχυρές ενδείξεις για κοιτάσματα στις συγκεκριμένες περιοχές, η χώρα θα μπορούσε: να μειώσει δραστικά την ενεργειακή της εξάρτηση, να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια και ακόμη να καταστεί εξαγωγέας υδρογονανθράκων.

Ωστόσο, οι γεωτρήσεις δεν ξεκινούν άμεσα, αφού θα προηγηθούν τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες, μελέτες και η εξασφάλιση πλωτού γεωτρύπανου και αν όλα κινηθούν χωρίς καθυστερήσεις, στόχος είναι οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις να πραγματοποιηθούν εντός του 2026, με τα πρώτα ουσιαστικά αποτελέσματα να απαιτούν χρόνο.

Η γεωπολιτική διάσταση

Το μεγαλύτερο βάρος της συμφωνίας, σύμφωνα με όσα υπογράμμισε ο κ. Συρίγος, εντοπίζεται στα δύο τεμάχια νοτίως της Κρήτης, τα οποία ακολουθούν τη μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης.

Η σημασία τους είναι διπλή:

-Αναγνωρίζεται στην πράξη ότι η Κρήτη διαθέτει πλήρη υφαλοκρηπίδα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

-Απορρίπτεται εμμέσως το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο αμφισβητεί τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών.

Μάλιστα, χάρτης που είχε καταθέσει η Λιβύη στον ΟΗΕ το 2025 φέρεται να διεκδικούσε έως και τα 2/3 της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Κρήτης. Η σημερινή συμφωνία στέλνει σαφές μήνυμα ότι μεγάλες διεθνείς εταιρείες επενδύουν θεωρώντας πως η Ελλάδα έχει το διεθνές δίκαιο με το μέρος της.

Οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες αποφεύγουν περιοχές με υψηλό νομικό ρίσκο. Η απόφασή τους να επενδύσουν αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της ελληνικής θέσης.

Τα τέσσερα οικόπεδα: Δύο οικόπεδα βρίσκονται ανάμεσα στην Πελοπόννησο και την Κρήτη – μέχρι στιγμής χωρίς αμφισβήτηση. Τα δύο κρίσιμα τεμάχια (Κρήτη 1 και Κρήτη 2) βρίσκονται περίπου 60 ναυτικά μίλια νοτίως της Κρήτης και έχουν αυξημένη γεωπολιτική βαρύτητα.

Φωνή της Κορινθίας: Το ερώτημα για την Ελλάδα βεβαίως παραμένει: Όντως θα ωφεληθεί η Ελλάδα και οι Έλληνες από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων; Έχει δώσει απαντήσεις η Κυβέρνηση για τις επιβαρυντικές για το θαλάσσιο περιβάλλον και την τουριστική ανάπτυξη επιπτώσεις της εξόρυξης υδρογονανθράκων; Έχει γίνει εμπεριστατωμένη μελέτη και σχεδιασμός;

Οι οικολόγοι έχουν προειδοποιήσει για τον κίνδυνο διαρροών-ατυχημάτων που μπορούν να προκαλέσουν τεράστιες πετρελαιοκηλίδες καταστρέφοντας οικοσυστήματα, για τις σεισμικές έρευνες που προκαλούν σοβαρή ηχορύπανση, η οποία επηρεάζει αρνητικά τα θαλάσσια θηλαστικά (φαλαινοειδή, δελφίνια) και άλλα είδη, ειδικά σε περιοχές όπως η Ελληνική Τάφρος, για τα απόβλητα των γεωτρήσεων και τις μόνιμες εγκαταστάσεις που προκαλούν συνεχή υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων και του τοπίου. Γενικώς η εξόρυξη υδρογονανθράκων θεωρείται ασύμβατη με την αειφόρο ανάπτυξη του τουρισμού.

Επομένως το «διακύβευμα» μπορεί να είναι ευρύτερο από το απλό δίλημμα εξόρυξη ή μη εξόρυξη. …

Στην ουσία πρόκειται για ζύγιση προτεραιοτήτων: Περιβαλλοντική προστασία, τοπική οικονομία, μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, ενεργειακή πολιτική και ασφάλεια. Και φυσικά, πολλά εξαρτώνται από το πώς (και αν) θα εφαρμοστούν αυστηρά πλαίσια ελέγχου και σχεδιασμού... Ίδωμεν!