Ο Κορίνθιος εικαστικός Αντρέας Γκολφινόπουλος έφυγε για το μεγάλο ταξίδι! (Φ. 1972)

 

Η σχέση του όμως με την Πινακοθήκη Κορίνθου θα μείνει στην αιωνιότητα χάρις στην πολύτιμη δωρεά του…

 

         

         

γράφει η Εύη Κοκκίνου - Κελλάρη*

Ο Κορίνθιος εικαστικός Αντρέας Γκολφινόπουλος έφυγε για το μεγάλο ταξίδι! Η σχέση του όμως με την Πινακοθήκη Κορίνθου θα μείνει στην αιωνιότητα χάρις στην πολύτιμη δωρεά του…

Η παρουσία του Αντρέα Γκολφινόπουλου στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου ξεδιπλώνεται στον χρόνο σαν μια σταθερή, δημιουργική συνομιλία με τον χώρο και το κοινό του. Από τις αρχές του 2000 έως σήμερα, το έργο του επιστρέφει στη γενέθλια γη και επαναπροσδιορίζεται μέσα από τρεις ατομικές εκθέσεις, κάθε μία με τον δικό της εικαστικό και νοηματικό παλμό.

Το 2000, η έκθεση «Ζωγραφική και Γλυπτική» σηματοδότησε την πρώτη του παρουσίαση στην Κόρινθο, ενώ το 2008 ακολούθησε η «Ζωγραφική και Μικρογλυπτική», αναδεικνύοντας τη λεπτομέρεια και την υλικότητα της φόρμας. Το 2015, με τα «Πορτρέτα του Ουρανού», ο καλλιτέχνης στρέφει το βλέμμα του προς το άυλο...

Το 2018, η σχέση αυτή επισφραγίζεται με τη δωρεά της σημαντικής συλλογής «ΛΥΚΟΠΟΡΙΑ» στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου. Τριάντα οκτώ έργα τέχνης, δημιουργημένα από είκοσι εννέα σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς, συγκροτούν μια συλλογή με έντονο συλλογικό και πολιτισμικό αποτύπωμα. Η δωρεά υλοποιήθηκε με προσωπικό μεράκι και βαθιά αίσθηση προσφοράς από τον εικαστικό και συλλέκτη Αντρέα Γκολφινόπουλο.

 

Ποιος ήταν, όμως, ο Αντρέας Γκολφινόπουλος;

Ο Αντρέας Γκολφινόπουλος γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στη Λυκοποριά Κορινθίας. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας 1965 - 1970 με δασκάλους του τους Νίκο Νικολάου και Γιάννη Μόραλη στην ζωγραφική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Middlessex Πανεπιστήμιο του Λονδίνου 1970 - 1973 στη μικρογλυπτική και κεραμική. Είχε παρουσιάσει τα έργα του σε 23 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Είχε επίσης λάβει μέρος σε Ελληνικές και Διεθνείς ομαδικές εκθέσεις από όπου κέρδισε διακρίσεις. Από το 1975 -1977 δίδαξε σχέδιο και χρώμα στον Α.Τ.Ο. (Δοξιάδη) και από το 1977 δίδασκε χρώμα στο ΤΕΙ Αθήνας. Ήταν τακτικός καθηγητής του τμήματος διακοσμητικής της σχολής γραφικών τεχνών και καλλιτεχνικών σπουδών. 

 

 

Γνωστά έργα του: Το 1994 δούλεψε το Άσπρο Κυπαρίσσι με μπετόν και λευκό μάρμαρο ύψους 9,80μ. στα Σαρανταπηχιώτικα Κορινθίας. Το 1998 δούλεψε το «Μνημείο Αιώνιας Θυσίας και Αγάπης για τον Άνθρωπο» με λιθάρι, πωρόλιθο, μάρμαρο και γρανίτη, ύψους 6,90μ. και μήκους 46,00μ. στα Ροζενά Κορινθίας και το 2010 τη «Μεγάλη Γοργόνα» από χυτό αλουμίνιο στην Αθήνα.

Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό μεταξύ των οποίων και στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Θεσσαλονίκης, στο Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών στην τράπεζα Νόβα Σκωτία, στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου, στην Ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο και στις συλλογές των Χ. Αντωνίου, Θ. Βενετσιάνου, Ι. Βορρέ, Μ. Γκιόκα και Γ. Κωστόπουλου.

 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ: Στη μνήμη του εκλιπόντος μεγάλου Κορίνθιου Εικαστικού, ας ξαναεκτεθούν τα έργα του και η δωρηθείσα συλλογή του στην Πινακοθήκη Κορίνθου, ώστε να την απολαύσουν και όσοι δεν τα είχαν καταφέρει στο παρελθόν.

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την Έφορο της Πινακοθήκης Δρ. Τόνια Τζαναβάρα και την Επιμελήτρια Εκθέσεων Ζέτα Τσώρη για τις πολύτιμες πληροφορίες που παρείχαν στη ΦτΚ από το αρχείο της Πινακοθήκης!

 

 

Σημαντικά τα λόγια του μεγάλου ζωγράφου για τη δωρεά του στην Πινακοθήκη Κορίνθου της συλλογής του «Λυκοποριά».

Ας τα θυμηθούμε:

 

«Πιστεύω πως όλοι στη διαδρομή της ζωής μας βάζουμε μικρούς ή μεγάλους στόχους. Αυτοί ίσως να αφορούν εμάς τους ίδιους, τα κοντινά πρόσωπα της οικογένειάς μας, ή ακόμη την επόμενη γενιά, αλλά και γενικότερα την κοινωνία. Οι στόχοι αυτοί εντάσσονται στα πλαίσια της απόκτησης και κτήσης ή και της ανιδιοτελούς προσφοράς. Όλα αυτά κατατάσσονται στην πραγματοποίηση της επιθυμίας μας.

Για εμένα, ένας από τους στόχους μου ήταν η κατασκευή-δημιουργία της Πινακοθήκης Λυκοποριάς, καθώς θα βοηθούσε ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά να αποκομίσουν νέες εικόνες και παραστάσεις, καθώς και να ανατάξουν τη φαντασία τους βλέποντας διάφορα έργα σύγχρονων ζωγράφων που προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο την αποτύπωση ενός θέματος.

Η αρχική σκέψη άρχισε να ενηλικιώνεται όταν το 1981 είχα μια πρόσκληση από το Southwest State University του Texas ΗΠΑ, για να εκθέσω στη γκαλερί τους τη σειρά των έργων μου «Χορός». Στη δίμηνη παραμονή μου είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ μεγαλουπόλεις και κωμοπόλεις. Μεγαλύτερη εντύπωση προκλήθηκε, τουλάχιστον για εμένα να βλέπω εντελώς διαφορετικά πολιτισμικά πράγματα, όταν μικρά σε μέγεθος χωριά έχουν σημαντικές πινακοθήκες με έργα διάσημων ζωγράφων, όπως αΕλ Γκρέκο, Πικάσο, Ρενουάρ, κ.α.. Ντόπιοι πλούσιοι ιδιοκτήτες ή συλλέκτες των περιοχών τα είχαν δωρίσει έτσι ώστε να δημιουργηθούν μικρές εστίες πολιτισμού ακόμη και σε απόμακρα μικρά μέρη.

Έτσι γεννήθηκε η ιδέα. Τι το καλύτερο από δωρεές των ίδιων των δημιουργών με στόχο τη δημιουργία της Πινακοθήκης της Λυκοποριάς. Έβαλα μπρος ένα απλό σχέδιο. Μου πρόσφεραν έργα των δασκάλων μου Μόραλη και Νικολάου, φίλοι καλλιτέχνες φιλοξενήθηκαν την δεκαετία 1986-1995, κάθε καλοκαίρι στο σπίτι μας στη Λυκοποριά. Ζούσαμε μαζί, συζητούσαμε για το εγχείρημα και έτσι στήθηκε ένα μικρό (χρονικό) «καφενείο» έντονου διαλόγου και δημιουργικής παραγωγικότητας μέσα από τα δικά μου τελάρα και χώρους του εργαστηρίου. Αυτή η έντονη παραγωγικότητα οδηγούσε στη γέννηση 2-5 έργων. Το καλύτερο έργο τους το άφηναν σαν παρακαταθήκη για τη συλλογή αυτή. Άλλοτε πάλι, διάφοροι φίλοι που δεν είχαν τον χρόνο της παραμονής στο σπίτι μας, επέλεγαν την ανταλλαγή των έργων τους με δικά μου.

Όμως, αν η ιδέα της δημιουργίας μιας πινακοθήκης είχε επίσης σα στόχο τα ίδια τα παιδιά, τότε γιατί να μη βάλουμε και να αναδείξουμε το ταλέντο και τη φαντασία των παιδιών; Έτσι το ίδιο χρονικό διάστημα της παραμονής των καλλιτεχνών στη Λυκοποριά, γινόταν ένας άτυπος διαγωνισμός. Παιδιά 4-12 ετών, με τα δικά μου υλικά μέσα στον κήπο δημιουργούσαν σπουδαία έργα μέσα από τη δικιά τους ματιά και φαντασία...

Ωστόσο για διάφορους λόγους, δεν ευοδώθηκε η αρχική σκέψη μου να γίνει η πινακοθήκη στο χωριό μου. Τα έργα όμως υπάρχουν. Αντί να παραμένουν πακεταρισμένα μέσα στο εργαστήριό μου, θα ήταν πολύ καλύτερο αυτά να μπορέσουν να εκτεθούν, τουλάχιστον σε μία κοντινή Πινακοθήκη. Μετά από πολλές συζητήσεις βρέθηκε η λύση της Πινακοθήκης των Κορινθίων. Ένα μικρό, αλλά ενεργό πολιτιστικό κύτταρο που με την προσθήκη της συλλογής αυτής θεωρώ ότι μεγαλώνει και εξελίσσεται.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς, αυτούς που έχουν προσφέρει τα έργα τους για τον σκοπό αυτό, τον Δήμο Κορινθίων, την Πινακοθήκη Κορίνθου και όσους εργάστηκαν για την ιδέα και για την στέγαση της συλλογής της Πινακοθήκης της Λυκοποριάς. Ευελπιστώ ότι θα εκτίθενται συχνά όλα, ή τμήματα της συλλογής για να καλλιεργεί εικαστικές ευαισθησίες και πνευματική τροφή στην κοινωνία της περιφέρειας και ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά.

Αντρέας Γκολφινόπουλος»

 

  * Εύη Κοκκίνου - Κελλάρη
Δικηγόρος - Διαμεσολαβήτρια
Msc Διοίκηση Τουρ/κών
Επιχειρήσεων
Απ. Παύλου 40, Κόρινθος
τηλ. 27410 84568
6944964225
email: ekokklaw@otenet.gr,
https:/evikokkinoulaw.gr