Πλάνα μεταναστευτικής πολιτικής σε μια Ελλάδα χωρίς αύριο (Φ. 2000)

 

Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα

Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

 

 

Απο τότε που εμφανίσθηκε το πρόβλημα της μεθοδευμένης μαζικής λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα, μουσουλμανικών κυρίως πληθυσμών, είτε παρακολουθούσαμε απαθώς το φαινόμενο με την πολιτική των ανοικτών συνόρων, που εφήρμοσε η αλήστου μνήμης «αριστερά του τίποτα», είτε αντιμετωπίσαμε πλημμελώς το πρόβλημα με τις Τασούλες, τούς Μουζάλες και άλλους φύλακες των συνόρων μας, όταν αποφασίσαμε,  επί τέλους, να αντιδράσουμε όψιμα απέναντι στις ακατάπαυστες ροές αόπλων μουσουλμάνων εισβολέων στην χώρα μας. Η μεταναστευτική μας πολιτική είναι γεμάτη άστοχες επιλογές στην διαχείριση του τεράστιου όγκου των εκατομμυρίων μουσουλμάνων λαθομεταναστών, που έχουν κατακλύσει ασφυκτικά την χώρα. Αρχικά τούς χωρίζαμε σε δύο κατηγορίες: Σε πρόσφυγες και σε οικονομικούς μετανάστες. Στους  χαρακτηριζόμενους ως πρόσφυγες χορηγούσαμε αφειδώς άσυλο, χωρίς όμως να εφαρμόζουμε σαφή και αυστηρά κριτήρια για τον χαρακτηρισμό τους ως προσφύγων. Η προέλευσή των λαθρομεταναστών από μια εμπόλεμη χώρα ή περιοχή ήταν αρκετή (!), για να τούς αναγνωρισθεί το στάτους του πρόσφυγα και να τούς χορηγηθεί άσυλο, συνοδευόμενο συνήθως από την χορήγηση ελληνικού διαβατηρίου, του οποίου όλοι σχεδόν έκαναν χρήση και έφευγαν στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτής της «χύμα» ταυτοποίησης πολλών λαθρομεταναστών ως «προσφύγων» εισήλθαν στην Ελλάδα αρκετοί τζιχαντιστές ή άλλα εξτρεμιστικά μουσουλμανικά και εγκληματικά στοιχεία(!) έχοντας στην κατοχή τους τα σχετικά έγγραφα με την σφραγίδα του Ελληνικού Κράτους. Οι «Κουτόφραγκοι» όμως, σε αντίθεση με εμάς, προέβαιναν σε εξονυχιστικούς ελέγχους στους πιστοποιημένους από εμάς «πρόσφυγες» και όταν διαπίστωναν ότι δεν ήσαν «πρόσφυγες» μάς τούς επέστρεφαν ασυνόδευτους επιδεινώνοντας έτσι την κατάσταση με τους ευρισκομένους στην Ελλάδα αόπλους Μουσουλμάνους εισβολείς. Σημειώνω εδώ με πόνο καρδιάς ότι ουδείς απολύτως από εκείνους που εκυβέρνησαν αυτή την ταλαίπωρη χώρα κατά την περίοδο της μουσουλμανικης πληθυσμιακής πλημμυρίδος, είχε εθνική ευαισθησία μέσα του, για να απαντήσει σε εκείνους, που χτυπούσαν την πόρτα μας και μάς ζητούσαν να τούς την ανοίξουμε, για να εισέλθουν ως «πρόσφυγες». Έπρεπε να τους πει;  «Λυπούμαστε, κύριοι. Είμαστε τόσο λίγοι ανάμεσα στους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς και τόσο ανίσχυροι οικονομικά σε σύγκριση με τους μεγάλους από αυτούς,  που δεν μπορούμε να δεχθούμε ούτε ένα από εσάς. Χυπήστε τις πόρτες άλλων ισχυρών κρατών». Δεν το επράξαμε. Και την ευθύνη για αυτό την έχουν εκείνοι, οι οποίοι εκυβέρνησαν την χώρα κατά την περίοδο της μεγάλης μεταναστευτικής κρίσης. Και τώρα με περισσή αναίδεια και θράσος εμφανίζονται πάλι ενώπιον του Λαού και ενόψει των επικειμένων εθνικών εκλογών ζητούν την ανανέωση της εμπιστοσύνης του προς αυτούς!

 Στην άλλη κατηγορία των λαθρομεταναστών, που τούς χαρακτηρίζαμε ως οικονομικούς μετανάστες, επιφυλάσσαμε διαφορετική μεταχείριση: Τους τοποθετούσαμε στις αναρίθμητες δομές, που είχαμε φτιάξει στην Ελλάδα για προσωρινή εγκατάστασή τους μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της επαναπροώθησής τους. Αποδείχθηκε όμως και στην περίπτωση αυτής της κατηγορίας των λαθρομεταναστών το συνήθως λεγόμενο στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ότι ουδέν μονιμότερο του προσωρινού! Και τούτο, διότι, παρά τις  μεγαλόστομες εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, κ. Μητσοτάκη περί επαναπροώθησης όλων των παρανόμως εισελθόντων στην χώρα μεταναστών, ουδέποτε εφρμόσθηκε αυτό στην πράξη, αφού δεν υπήρχε στα συρτάρια των αρμοδίων κυβερνητικών στελεχών κάποιο σχέδιο συστηματικής επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών. Την μόνη ορθή και αποτελεσματική αντιμετώπιση των αόπλων εισβολεων στην χώρα.  Την εξήγηση για αυτόν τον επαιγμό μάς την δίνει η αποκάλυψη των αληθινών προθέσεων του κ. Μητσοτάκη σε σχέση με τούς λαθρομετανάστες: Δεν ήθελε να τούς απομακρύνει από την Ελλάδα, διότι σκόπευε να τούς χρησιμοποιήσει για την επίλυση του δημογραφικού μας προβλήματος! Η παρατήρηση αυτή δεν συνιστά μια αυθαίρετη κρίση του γράφοντος, που αδικεί τον κ. Μητσοτάκη. Αποδίδει ρητή δήλωση του ιδίου του Πρωθυπουργού, η οποία μάς εξέπληξε όλους. διότι άλλα είχε δηλώσει προεκλογικώς ο κ. Μητσοτάκης. Σε σχετικό άρθρο μου εκείνης της εποχής, μόλις έγινε γνωστή η σχετική δήλωση του Πρωθυπουργού, τον επέκρινα αυστηρώς για αυτή την επιπόλαιη και απερίσκεπτη δήλωσή του και τού συνέστησα, πριν αποφασίσει να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του για την χρησιμοποίηση των λαθρομεταναστών ως αιμοδοτών του αιμορραγούντος ελληνικού πληθυσμού να συμβουλευθεί ένα αιματολόγο ιατρό και να τον ερωτήσει, ποιά είναι η συνέπεια για ένα ασθενή, που αιμορραγεί συνεχώς, εάν επιχειρήσουμε να μεταγγίσουμε σε αυτόν τον αισθενή ορισμένες φιάλες αίματος, χωρίς να ερευνήσουμε προηγουμένως την συμβατότητα του αίματος του ασθενούς με το αίμα του αιμοδότη. Για να συμπληρώσουμε τις αστοχίες της μεταναστευτικής μας πολιτικής αποφασίσαμε εσχάτως να καταργήσουμε την διάκριση των λαθρομεταναστών σε «πρόσυγες» και «οικονομικούς μετανάστες» και χρησιμοποιούμε πια ένα ενιαίο όρο: Ομιλούμε τώρα για προσφυγικό πρόβλημα, όρος που μάς προετοιμάζει για ενιαία αντιμετώπιση όλων των λαθρομεταναστών! 

Με αυτά και με αυτά δεν είναι τυχαία η  μεταβολή της ορολογίας, με την οποία διεξήγετο ο διάλογος για τους λαθροετανάστες. Για να αμβλύνουμε τις εντυπώσεις και να μη δημιουργούνται απορριπτικές τάσεις των λαθρομεταναστών στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, αντικαταστήσαμε τον όρο «παράνομη λαθρομετανάστευση» με τον όρο «παράτυπη μετανάστευση»! Λες και οι όροι «παράνομος» και «παράτυπος» αποδίδουν ταυτόσημες πραγματικές καταστάσεις, που μπορούν να προβάλλονται πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο όρο εναλασσόμενους στην χρήση τους! Είναι τόσο βαθειά και απελπιστική η διάβρωση του αληθινού νοήματος των λέξεων και της σημασίας τους, που ακόμη και νομοθετικά κείμενα, τα οποια ανέκαθεν υπερασπίζοντο την ακριβή σημασία των λέξεων, έχουν υιοθετήσει την αντικατάσταση του όρου  «παράνομος» από τον όρο «παράτυπος». Βλ. χαρακτηριστικά άρθρο 110 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που μιλάει για τα σχετικά με την μετανάστευση κακουργήματα, όπου ο παγίως χρησιμοποιούμενος όρος «παράνομη μετανάστευση» έχει αντικατασταθεί από τον όρο «παράτυπη μετανάστευση». Τί άλλο να πεις μετά την άλωση και αυτού του φρουρίου; Εκτός όμως από τις αστοχίες της η μεταναστευτική μας πολιτική συνοδεύθηκε από πολλές πλάνες, η σημαντικότερη από τις οποίες συνίσταντο στην πεποίθηση ότι για την αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης μπορούμε να ελπίζουμε στην βοήθεια της Τουρκίας (για τις ροές  από την Ασία) και της Λιβύης (για τις αφρικανικές ροές). Σε εκείνους δηλ., οι οποίοι ως αρχηγοί μουσουλμανικών χωρών είναι οι αληθινοί διακινητές των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρώπης! Ας μη λησμονούμε εδώ και την σχετική δήλωση του πρώην Αρχηγού της Λιβύης, Συνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφφι, ότι σε λίγα χρόνια ολόκληρη η Ευρώπη θα έχει γινει μουσουλμανική! Δεν μάς αρκεί η ασέβεια που δείχνουν οι Μουσουλμάνοι στις χώρες τους στα πιστεύματά μας (βλ. χαρακτηριστικά την στάση των Τούρκων απέναντι στην Αγία Σοφία), είμαστε έτοιμοι να τους δώσουμε τα ηνία, για να ξερριζώσουν την πίστη μας και εδώ στην Ελλάδα. Ο Θεός να βάλει το Χέρι Του, για να μάς προστατεύσει από τις απερισκεψίες μας! 

Τις ημέρες αυτές, ενόψει των επικειμένων βουλευτικών εκλογών, γίναμε μάρτυρες ενός καταιγισμού, οικονομικών κυρίως, εξαγγελιών εκ μέρους της Κυβέρνησης και του νεοπαγούς κόμματος της «αριστεράς του τίποτα», στο πλαίσο της ΔΕΘ, που θα βελτιώσουν σημαντικά, όπως μάς υποσχέθηκαν, το βιοτικό επίπεδο του λαού. Το ερώτημα όμως εδώ είναι ένα: Για ποιόν λαό μιλάμε, εάν αναλογισθούμε ότι σε λίγα χρόνια, λόγω της επιδείνωσης του δημογραφικού μας προβλήματος (δεν βλεπουμε όι κάθε χρόνο κλείνουν πολλά σχολεία ελλείψει μαθητών;) και της βαθειάς πληθυσμιακής αλλοίωσης εξ αιτίας της στρεβλής μεταναστευτικής μας πολιτικής, δεν θα υπάρχουν πια Έλληνες, για να απολαύσουν τα οικονομικά και άλλα οφέλη. Όταν λοιπόν έλθει η ώρα της κάλπης, ας τιμωρήσουμε αυστηρά εκείνους, που  έφεραν τον Ελληνικό Λαό στην εσχάτη στιγή της υπαρξιακής του αγωνίας.