ΕΣΩ ΕΤΟΙΜΟΙ (Φ. 1999)

 

Η Ελλάδα ενισχύει και εκσυγχρονίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις – Νέα οπλικά συστήματα, σύγχρονες τεχνολογίες, αμυντική οχύρωση και αναδιοργάνωση, με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» στην πρώτη γραμμή, για μια ισχυρή Ελλάδα που θέλει την ειρήνη, αλλά δεν αφήνει την ασφάλειά της στην τύχη

 

Για δεκαετίες η Ελλάδα έμαθε να ζει με μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει: την τουρκική απειλή. Μπορεί οι συνθήκες να μεταβάλλονται, μπορεί οι ισορροπίες στην περιοχή να αλλάζουν, όμως η ανάγκη για ισχυρές και αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις παραμένει σταθερή.

Σήμερα η χώρα καλείται να απαντήσει σε ένα κρίσιμο ερώτημα: είμαστε έτοιμοι για το αύριο ή τρέχουμε να καλύψουμε καθυστερήσεις του χθες;

 

Η «Ατζέντα 2030» του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας φιλοδοξεί να αλλάξει ριζικά τις Ένοπλες Δυνάμεις. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο εκσυγχρονισμός των εξοπλισμών, η αναδιοργάνωση, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, η εκπαίδευση και η αξιοποίηση της τεχνολογίας. Παράλληλα, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο σύστημα αντιμετώπισης αεροσκαφών, drones, πυραύλων και βαλλιστικών απειλών.

Πρόκειται για αναγκαίες επιλογές. Και ίσως για επιλογές που θα έπρεπε να είχαν γίνει νωρίτερα.

Το ίδιο ισχύει για την αμυντική οχύρωση. Στον Έβρο και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου προβλέπονται νέα έργα, ενώ στόχος είναι η επιχειρησιακή αξιοποίηση και ο εκσυγχρονισμός των υφιστάμενων υποδομών.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα αντιλαμβάνεται πλέον πως η εθνική ασφάλεια δεν διασφαλίζεται με λόγια. Χρειάζονται σύγχρονα οπλικά συστήματα, ισχυρό ανθρώπινο δυναμικό, ουσιαστική εκπαίδευση, υποδομές, τεχνολογία και, πάνω απ’ όλα, σοβαρός και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός.

Αξίζει να προστεθεί, όμως, και κάτι ακόμη στην εξίσωση της αναβάθμισης της άμυνας της χώρας. Σύγχρονος στρατός δεν σημαίνει μόνο σύγχρονα όπλα. Σημαίνει και ανθρώπους που γνωρίζουν να τα χρησιμοποιούν και αντέχουν στα «δύσκολα».

Η στρατιωτική θητεία δεν μπορεί να εξαντλείται σε υπηρεσίες, γραφειοκρατικές υποχρεώσεις και μια τυπική παρουσία στις μονάδες. Ο νέος που καλείται να υπηρετήσει την πατρίδα του πρέπει να αποκτά πραγματική στρατιωτική εκπαίδευση: να γνωρίζει το όπλο του, να εκπαιδεύεται στις βασικές τακτικές, να μαθαίνει να λειτουργεί υπό πίεση και να αισθάνεται ότι, όταν ολοκληρώσει τη θητεία του, είναι πραγματικά πιο χρήσιμος στην άμυνα της χώρας.

Η εκπαίδευση πρέπει να είναι συνεχής, απαιτητική και προσαρμοσμένη στις σύγχρονες συνθήκες. Δεν αρκεί να αγοράζουμε τα πιο σύγχρονα συστήματα, αν δεν επενδύουμε και στον άνθρωπο που θα κληθεί να τα χειριστεί. Το καλύτερο οπλικό σύστημα στα χέρια ενός ανεπαρκώς εκπαιδευμένου ανθρώπου δεν αποτελεί την ισχύ που θα μπορούσε να αποτελεί.

Και υπάρχει κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό. Μια ουσιαστική στρατιωτική θητεία δεν εκπαιδεύει τον νέο μόνο να γίνει ένας καλύτερος εν δυνάμει στρατιώτης. Τον μαθαίνει να λειτουργεί με πειθαρχία και υπευθυνότητα, να συνεργάζεται, να αντιμετωπίζει την πίεση, να αντέχει στις δυσκολίες και να υπερβαίνει τον εαυτό του. Τον προετοιμάζει όχι μόνο για την υπεράσπιση της πατρίδας, αλλά και για τις μάχες της καθημερινής ζωής.

Ένας νέος που ολοκληρώνει μια τέτοια θητεία δεν επιστρέφει απλώς στην κοινωνία έχοντας υπηρετήσει τη χώρα του. Επιστρέφει πιο ώριμος, πιο υπεύθυνος, πιο ανθεκτικός και, τελικά, καλύτερος πολίτης.

Η θητεία πρέπει να παράγει ετοιμότητα, όχι απλώς να καταγράφει χρόνο υπηρεσίας.

Η άμυνα δεν είναι τηλεοπτικό πρόγραμμα

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη διάσταση που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Σε μια δημοκρατία η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει. Η Βουλή οφείλει να ελέγχει. Η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτεί. Η εθνική άμυνα, όμως, δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ανοιχτό βιβλίο για κάθε ενδιαφερόμενο.

Πόσα και ποια οπλικά συστήματα αποκτούμε; Πότε θα είναι επιχειρησιακά διαθέσιμα; Πού δημιουργούνται νέες υποδομές; Ποιες είναι οι επιχειρησιακές προτεραιότητες; Ποιες αδυναμίες επιχειρούμε να καλύψουμε;

Δεν είναι όλα αυτά πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζει ο αντίπαλος πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός.

Η διαφάνεια δεν σημαίνει αφέλεια. Η λογοδοσία δεν σημαίνει αυτοαποκάλυψη.

Η Κυβέρνηση επιβάλλεται να ενημερώνει τους πολίτες της για τη μεγάλη εικόνα της αμυντικής της πολιτικής, για τα χρήματα που δαπανώνται και για τους στόχους που τίθενται. Οι λεπτομέρειες, όμως, που αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο θα αμυνθούμε, δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο δημόσιας επικοινωνίας πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός.

Ο αντίπαλος, φυσικά, με όλα τα μέσα που διαθέτει στη σύγχρονη εποχή, όπως οι δορυφόροι και τα σύγχρονα μέσα συλλογής πληροφοριών, δεν χρειάζεται να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να πληροφορηθεί πολλά. Δεν χρειάζεται, όμως, να του δίνουμε και το εγχειρίδιο χρήσης.

Η ισχυρή άμυνα είναι προϋπόθεση της ειρήνης

Η Ελλάδα δεν επιδιώκει τον πόλεμο. Επιζητεί την ειρήνη και τη σταθερότητα. Αλλά η ειρήνη δεν διασφαλίζεται με ευχές. Διασφαλίζεται όταν μια χώρα διαθέτει τις δυνατότητες να προστατεύσει αποτελεσματικά την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, σύγχρονο εξοπλισμό, καλά εκπαιδευμένους στρατιώτες και στελέχη, ανθρώπους αποφασισμένους και, πάνω απ’ όλα, έγκαιρη προετοιμασία.

Δεν γνωρίζουμε τι θα φέρει το αύριο. Μπορούμε, όμως, να φροντίσουμε ώστε, ό,τι κι αν φέρει, η Ελλάδα να είναι έτοιμη.

Καλύτερα προετοιμασμένοι παρά απροετοίμαστοι. Καλύτερα ισχυροί παρά ευάλωτοι.

Καλύτερα να έχουμε χτίσει εγκαίρως την άμυνά μας και να μπορούμε να προστατεύσουμε την πατρίδα μας, παρά να βρεθούμε κάποτε απροετοίμαστοι απέναντι σε μια ιστορική και διαχρονική απειλή.

ΕΣΩ ΕΤΟΙΜΟΙ.

Ε.Ε.Κ.