ΦΥΛΛΑ 22, και 1724: Αναδημοσιεύσεις από το αρχείο της εφημερίδας (1981-2026) (Φ. 1996)

 

 

 

 

ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

Σε κάθε φύλλο της «ΦτΚ» καθ’ όλη τη διάρκεια του επετειακού έτους 2026, θα αναδημοσιεύουμε σε αυτήν την στήλη άρθρα του «Κορίνθιου».

Σήμερα, ανατρέχουμε στο

 

ΚΑΥΤΑ Ερωτήματα φ.  1724 / 24.12.2020

 

Η «Σιωπηρή Άλωση» της χώρας…

 

Ένα επίκαιρο απόσπασμα από το βιβλίο «Σιωπηρή Άλωση» του Αναστασίου Λαυρέντζου: «Πρόσφατα ο Έλληνας Υπουργός Ασύλου και Μετανάστευσης αναφέρθηκε στην παρατηρούμενη αύξηση των παράνομων μεταναστών που φθάνουν στην Ελλάδα από τη Σομαλία και από άλλες χώρες της Αφρικής. Με την αναφορά του αυτή θέλησε να καταδείξει ότι η Ελλάδα έχει γίνει προορισμός των παράνομων μεταναστευτικών ροών που διοχετεύει η Τουρκία στην Ευρώπη. Δεν παρέλειψε μάλιστα να περιγράψει το πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί της λαθροδιακίνησης. Για να καταλήξει: «Δεν θέλουμε η χώρα μας να είναι η πύλη εισόδου της Ευρώπης». Είναι εντυπωσιακό ότι αυτές οι αναφορές γίνονται σήμερα, μετά από ενάμιση χρόνο εφαρμογής μιας πολιτικής η οποία συνέχισε εκείνη της προηγούμενης κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ), υποδεχόμενη απρόσκοπτα τις μεταναστευτικές ροές που κατέφθαναν στα ελληνικά νησιά.

Η μεγάλη διαφορά όμως είναι ότι αυτή τη φορά τα χερσαία βόρεια σύνορα της χώρας είναι κλειστά. Έτσι πλέον οι παράνομοι μετανάστες που φθάνουν στην Ελλάδα δεν φεύγουν για την Ευρώπη, αλλά σωρεύονται στην ελληνική επικράτεια. Από αυτή την άποψη η Ελλάδα όχι μόνο λειτούργησε ως «πύλη εισόδου της Ευρώπης», αλλά στην πράξη έγινε ένα απέραντο ευρωπαϊκό χοτ σποτ. Άργησε  λοιπόν η κυβέρνηση να παραδεχτεί δημόσια αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Όμως ακόμη και αυτή η καθυστερημένη παραδοχή ίσως να έχει την αξία της, αν τελικά οδηγήσει σε μια αλλαγή πολιτικής στο μεταναστευτικό. Στο πλαίσιο αυτών των αναφορών που για πρώτη φορά γίνονται επίσημα, είναι χρήσιμο να παρατεθεί το ακόλουθο προφητικό απόσπασμα από το βιβλίο «Σιωπηρή Άλωση».

 «Σε αυτή την κατάσταση την οποία διαμορφώνουν σήμερα οι διογκούμενες μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές που καταφθάνουν στην Ευρώπη, η Ελλάδα κινδυνεύει να καταστεί μια ανοχύρωτη χώρα. Ακόμη όμως και εν όψει ενός τέτοιου κινδύνου, δεν διαθέτει μια σαφή εθνική στρατηγική. Kαι αυτό συμβαίνει για λόγους που δεν σχετίζονται μόνο με τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, αλλά και με τις κυρίαρχες αντιλήψεις σε ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο έχει βασικές αντιρρήσεις σχετικά με τη μορφή και το περιεχόμενο μιας τέτοιας στρατηγικής, όπως π.χ. ακόμη και για το αν πρέπει να είναι «εθνική», αφού κατά την αντίληψή του η συντελούμενη απο-εθνικοποίηση του ελλαδικού πληθυσμού αποτελεί μια ιστορικά αναπόδραστη και μάλλον όχι και τόσο απευκταία κατάληξη…».  Εσείς, τι λέτε;