Ερημώνουν τα χωριά – εξασθενεί ο πρωτογενής τομέας (Φ. 1979)

 

 Γράφει ο Χρήστος Ρουμπέκας

Κεφαλάρι Κορινθίας

 

Εδώ και πολλά χρόνια παριστάμεθα μάρτυρες της εγκατάλειψης της υπαίθρου, που έχει σαν αποτέλεσμα την ερημοποίηση των χωριών με ό,τι αυτό συνεπάγεται και οφείλεται κυρίως στα εξής:

1.- Τους νέους τους διώχνει το μεγάλο κόστος της παραγωγής, οι εξευτελιστικές τιμές των προϊόντων, η μη διάθεση ποσοτήτων αυτών κ.λ.π..

Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στους παραγωγούς, εάν δεν προκαλέσει έμφραγμα, μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο!

Η τιμή των καυσίμων καίει τους παραγωγούς.

Ομοίως η τιμή των φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων και άλλων εφοδίων είναι εξαιρετικά υψηλή και η λίπανση γίνεται πολύ περιορισμένα, με αποτέλεσμα την χαμηλή απόδοση των καλλιεργειών.

Τα ίδιο συμβαίνει και στην κτηνοτροφία, η οποία, εκτός των ζωονόσων (πανώλης και ευλογιάς), αντιμετωπίζει παράλληλα τις ακριβές ζοωτροφές, με αποτέλεσμα τον υποσιτισμό των ζώων που συντείνει στην μικρή παραγωγή κρέατος και γάλακτος.

2.- Το να γίνει ή να παραμείνει κάποιος αγρότης εξαρτάται όχι μόνο από τη δυνατότητα εκμετάλλευσης της γης, εύρεσης χρηματοδότησης ή υφιστάμενης γνώσης, αλλά και από την ύπαρξη ή μη ποιότητας ζωής στο χωριό. Δυστυχώς διαπιστώνονται πάμπολλα κοινωνικά προβλήματα, όπως έλλειψη παροχής υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης (έχουν κλείσει σχολεία), ασφάλειας (δεν υπάρχουν αστυνομικά τμήματα), έλλειψη γεωπόνων, κτηνιάτρων, ταχυδρομείου, ΟΤΕ, ΔΕΗ, κ.α., τα οποία απογοητεύουν και απελπίζουν τους νέους.

Τα περισσότερα σπίτια είναι ερμητικά κλειστά και μοιάζουν σαν στοιχειωμένα, εκκλησίες κλειστές, σχολεία κλειστά, γραφεία κοινοτήτων κλειστά, όπως Συνεταιρισμών και Συλλόγων κ.λ.π., παντοπωλεία κλειστά, καφενεία κλειστά.

Σε πολύ λίγα χωριά υπάρχουν πλέον καφενεία, τα οποία υπολειτουργούν και αποτελούν το τελευταίο ανάχωμα στην επικοινωνία των λιγοστών κατοίκων που έχουν απομείνει.

Στα καφενεία αυτά, που υπήρχαν από αμνημόνευτα χρόνια, οι κάτοικοι ενημερώνονταν, διασκέδαζαν, έλυναν πολλές από τις διαφορές τους και περνούσαν ευχάριστα την ώρα τους. Είχαν χαρακτηριστεί μάλιστα ως «Η τοπική Βουλή του χωριού» και γενικότερα αποτελούσαν μια ζωντανή παράδοση, που δεν θα έπρεπε να χαθεί μαζί με τα τόσα άλλα.

3.- Δεν υπάρχουν σχέδια ανάπτυξης του νοσούντος βαθύτατα πρωτογενούς τομέα.

4.- Το σκάνδαλο και ο εκτροχιασμός του ΟΠΕΚΕΠΕ, που μπορεί να μην είναι η μόνη αμαρτία, αλλά πρόκειται για ένα κύκλωμα που λυμαίνονταν τις επιδοτήσεις των πραγματικών δικαιούχων, οι οποίοι είναι οι στυλοβάτες της υπαίθρου, επιδοτήσεις που τις λάμβαναν πρόσωπα στερούμενα ζώων, βσφτιζόμενοι κτηνοτρόφοι, πρόσωπα απρόσβλητα -καλυπτόμενα προφανώς από πολιτικές ή άλλες διασυνδέσεις…

Η κωμικοτραγική υπόθεση με την καταστρατήγηση του συστήματος διαχείρισης αγροτικών επιδοτήσεων στη χώρα μας, που εξαντλήθηκε ύστερα από 50 συνεδριάσεις και διάφορα κωμικοτραγικά γεγονότα που προκαλούσαν το γέλιο των τηλεθεατών, οδηγεί σε αυτό που λένε, πολύ σωστά, οι γεωτεχνικοί του Δημοσίου ότι το πάρτυ θα συνεχιστεί !

Αυτή τη φορά με νέους υπό άλλο μανδύα και πάλι θα έχουμε βοσκοτόπους χωρίς … ζώα και ελέγχους χωρίς …..ελέγχους.

Ενδεικτική είναι η ρήση  της Κοβέσι «στην Ελλάδα βάζουν στις γάτες κουδούνια για να πιάσουν τα ποντίκια».

Ισχύει η ερώτηση που κατάθεσε ο τομεάρχης του Σύριζα Βασ. Κόκκαλης στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων; «Όπως επισημαίνει η ΚΥΑ 3378/2025 ΦΕΚ Β΄6327/26-11-2025, η οποία αφορά την τεχνική λύση της κατανομής βοσκοτόπων, δημοσιεύθηκε με τη διαβεβαίωση ότι θα αφορά μόνο παραγωγούς αιγοπροβατοτρόφους και βοσκοτόπια σε κοντινή απόσταση από την έδρα τους. Ωστόσο σύμφωνα με τον τομεάρχη του Σύριζα αναιρούνται αυτές οι προθέσεις και συνεχίζεται η κατανομή δημοσίων βοσκοτόπων σε εικονικούς κτηνοτρόφους και ανύπαρκτα ζώα.

Ο κ. Κόκκαλης τονίζει 4 κρίσιμα σημεία:

α) Διάταξη του άρθρου 4 επιτρέπει τον υπολογισμό επιλέξιμων αιγοπροβάτων σε εκμεταλλεύσεις χωρίς παραγωγή γάλακτος και κρέατος.

β) Με το άρθρο 6 επιτρέπεται η κατανομή δημοσίων βοσκοτόπων για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων από το Εθνικό Απόθεμα με εκτάσεις χωρίς ζώα ή με χαμηλή πυκνότητα βλάστησης.

γ) Το άρθρο 6 επιτρέπει την κατανομή βοσκοτόπων σε όλη τη χώρα ανεξαρτήτως ομορότητας και

δ) Με το άρθρο 7 δε διασφαλίζεται δημοσιοποίηση κατανομών και εξέταση ενστάσεων.

Δηλαδή τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου!

Τον λόγο πλέον τον έχουν τα τρακτέρ!