Η πολύπαθη Παιδεία στην Ελλάδα πάλι στο στόχαστρο Κυβέρνησης, Αντιπολίτευσης, Εκπαιδευτικών, Κοινωνίας! (Φ. 1972)

 

Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε στις 3.2.2026 την έναρξη εθνικού διαλόγου για το Εθνικό Απολυτήριο και τις αναγκαίες αλλαγές στην Παιδεία, ενώ αναμένονται αντιδράσεις από Αντιπολίτευση και την Κοινωνία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αμείλικτο: ποια ουσιαστική βελτίωση προτίθεται να εισαγάγει η κυβέρνηση, ώστε οι αλλαγές που επίκεινται με το εθνικό απολυτήριο να ανατρέψουν -και όχι απλώς να αναπαράγουν- τη φθίνουσα πορεία της μόρφωσης του λαού;

Η πολύπαθη Παιδεία στην Ελλάδα πάλι στο στόχαστρο Κυβέρνησης, Αντιπολίτευσης, Εκπαιδευτικών, Κοινωνίας!

 Η Κυβέρνηση δια στόματος της Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφίας Ζαχαράκη ανακοίνωσε στις 3.2.2026 την έναρξη εθνικού διαλόγου για το Εθνικό Απολυτήριο και τις αναγκαίες αλλαγές στην Παιδεία, ενώ αναμένονται αντιδράσεις από Αντιπολίτευση, την Εκπαιδευτική Κοινότητα και την Κοινωνία.

 

 

Τι ανακοινώθηκε στις 3.2.2026 από την Κυβέρνηση;

Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας επιλέγουν έναν θεσμικό, ανοιχτό και οργανωμένο εθνικό διάλογο, χωρίς αιφνιδιασμούς και χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, με σαφή θεσμικά όρια και συγκεκριμένη μεθοδολογία.

Κεντρική αφετηρία του διαλόγου είναι η ανάγκη να σπάσει το μοντέλο του «όλα σε μία στιγμή», χωρίς καμία υποχώρηση στην αξιοπιστία και την ποιότητα των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Στόχος του Εθνικού Απολυτηρίου είναι η διαμόρφωση ενός συστήματος αξιόπιστου, δίκαιου και κοινωνικά αποδεκτού.

Η αξιοπιστία αποτελεί τη βάση του σχεδιασμού.

Ο διάλογος έχει σαφές θεσμικό όριο:

επικεντρώνεται στο Λύκειο και στο Εθνικό Απολυτήριο.

Ξεκινά από κοινή κατανόηση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας, βασισμένη:

1.        σε δεδομένα,

2.        σε διεθνείς πρακτικές,

3.        στην εμπειρία της σχολικής πράξης,

4.        και στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Δεν ξεκινά από έτοιμες λύσεις. Ξεκινά από ερωτήματα, αρχές και προϋποθέσεις.

Ο διάλογος

1.        Δεν είναι τεχνική συζήτηση κεκλεισμένων των θυρών.

2.        Δεν αποτελεί εξαγγελία νομοσχεδίου.

Πανελλαδικές Εξετάσεις – Τι ισχύει

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν καταργούνται και δεν αλλάζουν στο παρόν στάδιο.

Οι υπό συζήτηση αλλαγές δεν αφορούν:

1.        τους μαθητές που φοιτούν σήμερα στο Λύκειο,

2.        ούτε τους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου.

Ο διάλογος αφορά την ενίσχυση της αξίας και της αξιοπιστίας του Λυκείου και του Εθνικού Απολυτηρίου, όχι την αύξηση της εξεταστικής πίεσης.

Πρώτος ενδεχόμενος ορίζοντας εφαρμογής είναι η Α’ Λυκείου, το σχολικό έτος 2027–2028.

Πυρήνας και στόχοι της μεταρρύθμισης

        1.         Αξιοπιστία του τίτλου του Λυκείου.

         2.         Δικαιοσύνη και συγκρισιμότητα αποτελεσμάτων.

         3.         Μείωση της εξετασιοκεντρικής πίεσης, χωρίς έκπτωση στην αξιοπιστία.

          4.         Κοινωνική αποδοχή πριν από την εφαρμογή.

          5.         Ισχυρές δικλίδες απέναντι στον πληθωρισμό βαθμών.

Ποιοι συμμετέχουν στον Εθνικό Διάλογο

Ο Εθνικός Διάλογος διεξάγεται με τη συμβολή ανεξάρτητης επιτροπής επιστημόνων, αποτελούμενης από καθηγητές Πανεπιστημίου εγνωσμένου κύρους, με ρόλο:

1.        τον επιστημονικό συντονισμό,

2.        την τεκμηρίωση,

3.        και τη σύνθεση των συμπερασμάτων.

Στον διάλογο συμμετέχουν, με διακριτούς και θεσμικά σαφείς ρόλους:

1.        το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ),

2.        εκπαιδευτικοί και στελέχη της εκπαίδευσης,

3.        Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα,

4.        κοινοβουλευτικά κόμματα,

5.        θεσμικοί και επιστημονικοί φορείς,

6.        κοινωνικοί εταίροι,

7.        μαθητές, μαθήτριες και γονείς, στο πλαίσιο ανοιχτής και συμμετοχικής διαδικασίας.

Πώς οργανώνεται ο Εθνικός Διάλογος

Ο διάλογος δομείται σε πέντε Πυλώνες:

            1.         Εκπαιδευτικό Περιεχόμενο

            2.         Σχολική Ζωή

            3.         Επιμόρφωση & Επαγγελματική Ανάπτυξη Εκπαιδευτικών

            4.         Υποδομές

            5.         Διακυβέρνηση

Η διαδικασία περιλαμβάνει:

1.        θεματικές υπο-ομάδες εργασίας,

2.        περιφερειακά fora,

3.        ψηφιακή πλατφόρμα διαβούλευσης.

Η συμμετοχή ΑΕΙ και κομμάτων διασφαλίζει ακαδημαϊκή συνέχεια και πολιτική νομιμοποίηση, χωρίς σύγχυση ρόλων.

Χρονοδιάγραμμα

1.        Φεβρουάριος 2026: Εκκίνηση – ομάδες εργασίας – καθοδηγητικά ερωτήματα

2.        Μάρτιος–Απρίλιος 2026: Θεματικές συζητήσεις & συμμετοχικός διάλογος

3.        Μάιος–Ιούνιος 2026: Σύνθεση & επεξεργασία ειδικών ζητημάτων

4.        Ιούλιος–Σεπτέμβριος 2026: Δημόσια διαβούλευση επί Κειμένου Θέσεων

5.        Οκτώβριος 2026: Τελική Έκθεση & χάρτης εφαρμογής με πιλοτικές φάσεις

Ο διάλογος προχωρά σταδιακά, με ορόσημα και ανεξάρτητη αποτίμηση.

Σοφία Ζαχαράκη: 

«Ξεκινάμε με καθαρό στόχο: η χώρα μας  να αποκτήσει ένα ανθεκτικό, αξιόπιστο και διεθνώς αναγνωρίσιμο απολυτήριο, που να αποτυπώνει πραγματική μάθηση και να δίνει ίσες ευκαιρίες.

Η Παιδεία είναι εθνική υπόθεση και απαιτεί θεσμική συνέχεια. Σήμερα ξεκινά ο εθνικός διάλογος για το Εθνικό Απολυτήριο και τη νέα αρχιτεκτονική του Λυκείου, με έναν καθαρό στόχο: η Ελλάδα να αποκτήσει ένα ανθεκτικό, αξιόπιστο και διεθνώς αναγνωρίσιμο απολυτήριο, που να αποτυπώνει πραγματική μάθηση και να δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά.

Θέλουμε ένα Λύκειο που δεν εξαντλείται στην εξεταστική πίεση, αλλά καλλιεργεί γνώση, κρίση και προοπτική. Ένα σύστημα που κάνει τη διαφορά στην πράξη για κάθε νέα και κάθε νέο, ανεξάρτητα από τον τόπο όπου μεγαλώνει ή τις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειάς του.

Με διάλογο, τεκμηρίωση και σταδιακή εφαρμογή, χτίζουμε ένα σύστημα που θα αντέξει στον χρόνο. Θέλω να πω στην ελληνική οικογένεια που πασχίζει για τη μόρφωση και την προκοπή των παιδιών της ότι όλη μας η προσπάθεια στοχεύει ώστε το “χαρτί” του Λυκείου να μπορεί να διασφαλίζει ζωή και εργασία με προοπτική και αξιοπρέπεια για κάθε παιδί – με δεξιότητες αναγκαίες για το αύριο, αλλά και με γνώση που αποτελεί το θεμέλιο. Είτε κάποιος επιλέγει το Πανεπιστήμιο είτε όχι.».

«Η Φωνή της Κορινθίας» για τις αλλαγές στην Παιδεία: Ωραίο το όραμα και η θεωρία· όμως επί δεκαετίες βλέπουμε διαρκείς αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα από όλες τις κυβερνήσεις, χωρίς συνέπεια λόγων και έργων, χωρίς σταθερότητα στη στόχευση και χωρίς ουσιαστική συνεργασία των εμπλεκομένων. Το αποτέλεσμα είναι το μορφωτικό επίπεδο του λαού να φθίνει αντί να βελτιώνεται. Συναντούμε παιδιά που δυσκολεύονται ακόμη και στην ανάγνωση, χωρίς ουσιαστικές γνώσεις, με φτωχό καθημερινό λεξιλόγιο, αδυναμία έκφρασης και έντονο εθισμό στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο, μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το TikTok).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αμείλικτο: ποια ουσιαστική βελτίωση προτίθεται να εισαγάγει η κυβέρνηση, ώστε οι αλλαγές που επίκεινται με το εθνικό απολυτήριο να ανατρέψουν -και όχι απλώς να αναπαράγουν- τη φθίνουσα πορεία της μόρφωσης του λαού;