UNICS - Άγιο Δωδεκαήμερο και εν Πνεύματι Μεταμόρφωση (Φ. 1968)

Από Unics (Δημοσιεύσεις Facebook)

Άλμπουμ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ Κίνηση Οργανικότητας Γ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, διανύουμε ήδη το Άγιο Δωδεκαήμερο, δηλαδή την ιερή και εορταστική περίοδο από τα Χριστούγεννα (25η Δεκεμβρίου) έως την παραμονή των Θεοφανίων και αισθάνομαι ηθικό χρέος να συνομιλήσω μαζί σας, κοινωνώντας ενδόμυχες ελλάμψεις.

Έχοντας κατακλυστεί από ένα μηχανικά επαναλαμβανόμενο πλήθος εορταστικών εκδηλώσεων, ευχών και μηνυμάτων, ο πνευματικά ανελισσόμενος άνθρωπος δεν μπορεί παρά να υποψιάζεται αν όχι επιβεβαιώνει την κενότητα αυτών, όταν στερούνται του αληθούς περιεχομένου τους, της πίστεως. Γιατί ό,τι και αν γευτούμε, όσο κι διασκορπιστούμε «διασκεδάζοντας», όσες ευχές κι αν ανταλλάξουμε ή λαμπρά φώτα και γήινες ομορφιές κι αν αισθανθούμε, τίποτα εξ αυτών δεν είναι ικανό να αγγίζει την καρδιά, ώστε να αποκτήσει βίωμα αγάπης ή να φωτίσει εν πνεύματι το νου για να ανακτήσει το Φως της Αλήθειας. Χωρίς όμως αυτά, χωρίς Πίστη, Αλήθεια και Αγάπη, βιωμένα έμπρακτα μέσα από το καθημερινό μοίρασμα των αγαθών μας, που αποτελούν τα τάλαντα της πνευματικής μας κληρονομιάς, μέσα στην κοινωνία, καμμία από τις συμβατικές, εξωτερικές, μηχανικές και ανούσιες εορταστικές εκδηλώσεις, δεν μπορεί να έχει κάποιο νόημα άξιο Λόγου.

Αντίθετα όλες τους συμβάλλουν στο να μεγενθύνουν το εσωτερικό ψυχικό κενό, την απώλεια νοήματος, την απομάκρυνση, τη σύγχυση και την απέλπιδα αναζήτηση ευτυχίας εκεί που αυτή δεν υπάρχει. Ως άφρονες παρθένες συνηθίζουμε τα δεσμά του υλισμού μας, θεωρώντας τα κατακτήσεις ευημερίας, ζώντας Χριστούγεννα χωρίς Χριστό, Πρωτοχρονιά χωρίς μετάνοια για τις έγχρονες πτώσεις μας και ελπίδα υπέρβασής τους με τη Θεία Χάρη, που μας ενδυναμώνει μέσα από τη συμμετοχή στα Μυστήρια της πίστης μας και τέλος Θεοφάνια, χωρίς μάτια, που να θεωρούν το Θεό, στις καθημερινές συνεχείς του εμφανίσεις. Η κατάστασή μας θυμίζει τη ρήση του Χριστού: «Ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε, καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε» (Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο 8:18). Γιατί ενώ ζούμε σε μία ευλογημένη χώρα με πλούσια ιστορία, φιλοσοφία και πάνω από όλα Χριστιανική πίστη, επιλέγουμε να τα αγνοούμε, γιατί η γνώση μας φέρνουμε αντιμέτωπους με την ευθύνη και η παραδοχή της Αλήθειας με την ανάγκη έμπρακτης εφαρμογής του Ορθού και Δικαίου και όχι του ιδιοτελώς ωφέλιμου.

Ωστόσο κανείς και πολύ περισσότερο ο Θεός δεν θα παραβιάσει την ελευθερία μας επιβάλλοντάς μας την ανάγκη να βιώσουμε τις άκτιστες ενέργειές του, που εκδηλώνονται ως Πίστη, Αλήθεια και Αγάπη, για να ζήσουμε το πραγματικό νόημα της Ζωής. Η ανάγκη αυτή αποτελεί μέρος του πνευματικού μας γενετικού κώδικα, που αποδίδεται στην Ορθόδοξη πίστη μας ως η έννοια της δημιουργίας του ανθρώπου κατ’ «Εικόνα Θεού», ωστόσο η εκδήλωση και ικανοποίησή της, απαιτεί δική μας ενεργοποίηση, βούληση και δύναμη.

Μόνον με αυτήν τη προϋπόθεση η Χάρις μας επισκιάζει και βοηθά στα αναγκαία εξελικτικά βήματα, μεταμορφώνοντάς μας σταδιακά, σε ανθρώπους «ξένους προς τον κόσμο» των ανούσιων κοσμικών εκδηλώσεων, ώστε να εξοικονομούμε δυνάμεις μόνον για την επιούσια πορεία μας, η οποία από μόνη μας προσφέρει την πληρότητα και ευτυχία, που δεν εξαρτώνται έξωθεν. Γιατί κατά τον υμνωδό «Θεός γίγνεται άνθρωπος, ίνα Θεόν τον Αδάμ απεργάσηται», δηλαδή ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να μπορέσει ο άνθρωπος να γίνει Θεός ή όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος: «Αυτός γαρ (ο Λόγος) ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν». Στην πορεία δε αυτή της Θεοποίησης δεν χωρεί να κουβαλάμε τίποτα το ανούσιο και περιττό. Μόνο την πρωτογενή μας μεριστή ύλη του Κατ’ Εικόνα, ενοποιούμενη και μεταμορφούμενη σε Αμέριστη κατά Θεία Χάρη και Ομοίωση.

Πώς θα πορευτούμε αυτή τη νέα χρονιά για να λάβουμε το πνευματικό βραβείο της ουράνιας χαράς και μη αυξομοιούμενης πνευματικής ευημερίας, ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη ανθρώπινη δυστυχία; Ο Κύριος μας τα είπε όλα: Η Αλήθεια θα μας ελευθερώσει, η Μετάνοια θα μας τοποθετήσει στο σωστό μονοπάτι, Η Πίστη θα μας ενδυναμώσει πέραν των ανθρωπίνως δυνατόν, η Ταπείνωση θα μας προφυλάξει εκ των επιθέσεων του αντιπάλου κι η Αγάπη θα μας ζωοποιήσει συνδέοντάς μας με τους αδελφούς μας και απευθείας με την Πηγή της Ζωής και παντός Αγαθού.

Μην στηρίζεστε σε ψεύτικους θεούς, μην προσδοκάτε εύκολα βραβεία χωρίς αγώνα, μην αυτοπαγιδεύεστε στις πονηρές παγίδες, που αφθονούν στο τεχνολογικά και επικοινωνιακά ενοποιημένο απατηλό κόσμο μας.

Ας αλληλοβοηθηθούμε στο κοινό αγώνα μας για πνευματική ελευθερία και αρετή, σε ένα συνεχώς διευρυνόμενο δίκτυο καλού, ικανού να βοηθά στη συνεχή μας προστασία και ανέλιξη, καθώς καθένας εξ ημών αποτελεί ταυτόχρονα και το μέσο έκφρασης της Θείας Πρόνοιας για την υλοποίηση του υπέρτατου σχεδίου Του για τον Κόσμο!

Για μία εμβάθυνση στο ουσιαστικό πνευματικό βίωμα του δωδεκαημέρου, που είναι ικανό να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και να τον μεταφέρει από την εικονική κι εν δυνάμει κατάστασή του, στην εν ενεργεία και καθ’ ομοίωση τελειοποίησή του, ας επιχειρήσουμε να κάνουμε πράξη τις διδαχές του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου στο «Λόγο ἐν ταῖς Καλάνδαις»:

«Θά σοῦ πάει καλά ὅλη ἡ χρονιά, ὄχι ἄν μεθᾶς τήν πρώτη τοῦ μηνός, ἀλλά ἄν καί τήν πρώτη τοῦ μηνός καί κάθε μέρα κάνεις αὐτά πού ἀρέσουν στόν Θεό.

Διότι ἡ ἡμέρα γίνεται κακή ἤ καλή ὄχι ἀπό τή δική της φύση, ἀφοῦ δέν διαφέρει ἡ μιά μέρα ἀπό τήν ἄλλη, ἀλλά ἀπό τή δική μας ἐπιμέλεια ἤ ραθυμία.

Ἄν κάνεις τήν ἀρετή, σοῦ ἔγινε καλή ἡ μέρα.

Ἄν κάνεις τήν ἁμαρτία, ἔγινε κακή καί γεμάτη κόλαση.

Ἄν ἐμβαθύνεις σ’ αὐτά κι ἔχεις αὐτές τίς διαθέσεις, θά ‘χεις καλή ὅλη τή χρονιά κάνοντας κάθε μέρα προσευχές κι ἐλεημοσύνες.

Ἄν ὅμως ἀμελεῖς τήν προσωπική σου ἀρετή κι ἐμπιστεύεσαι τήν εὐφροσύνη τῆς ψυχῆς σου στίς ἀρχές τῶν μηνῶν καί στούς ἀριθμούς τῶν ἡμερῶν, θά ἐρημωθεῖς ἀπ’ ὅλα τά ἀγαθά σου.

Αὐτό, λοιπόν, ἐπειδή τό ἀντιλήφθηκε ὁ διάβολος κι ἐπειδή φροντίζει νά καταλύσει τούς κόπους μας γιά τήν ἀρετή καί νά σβήσει τήν προθυμία τῆς ψυχῆς, μᾶς ἔμαθε νά βάζουμε στίς μέρες τήν ἐτικέτα τῆς εὐτυχίας ἤ τῆς δυστυχίας.

Ἕνας πού ἔπεισε τόν ἑαυτό του ὅτι ἡ ἡμέρα εἶναι κακή ἤ καλή, οὔτε στήν κακή θά φροντίσει γιά καλά ἔργα, διότι τάχα ἄδικα τά κάνει ὅλα καί χωρίς σέ τίποτα νά ὠφελήσει, ἐξαιτίας τῆς κακορρίζικης ἡμέρας· οὔτε στήν καλή πάλι θά τό κάνει αὐτό, διότι τάχα σέ τίποτα δέν τόν ἐμποδίζει ἡ προσωπική του ραθυμία, ἐξαιτίας τῆς καλορρίζικης ἡμέρας, κι ἔτσι καί ἀπό τίς δύο πλευρές θά προδώσει τή σωτηρία του.

Κι ἄλλοτε μέν διότι δῆθεν ἀνώφελα κοπιάζει, ἄλλοτε διότι δῆθεν περιττά, θά ζήσει μέσα στήν ἀργία καί τήν πονηριά.

Γνωρίζοντας, λοιπόν, αὐτό πρέπει νά ἀποφεύγουμε τίς μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου καί νά βγάλουμε ἀπό τό νοῦ μας αὐτήν τήν ἰδέα καί νά μή προσέχουμε τίς μέρες οὔτε νά μισοῦμε τή μιά καί ν’ ἀγαποῦμε τήν ἄλλη.

Ὁ χριστιανός δέν πρέπει νά γιορτάζει μόνο μῆνες οὔτε πρωτομηνιές οὔτε Κυριακές, ἀλλά σ’ ὅλη του τή ζωή νά ἔχει τή γιορτή πού τοῦ πρέπει.

Καί ποιά γιορτή τοῦ πρέπει;

Ἄς ἀκούσουμε τόν Παῦλο πού λέει· «Ὥστε ἑορτάζωμεν μή ἐν ζύμῃ παλαιᾷ, μηδέ ἐν ζύμῃ κακίας καί πονηρίας, ἀλλ’ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καί ἀληθείας» (Α΄ Κο 5,8).

Ὅταν λοιπόν ἔχεις καθαρή τή συνείδηση, ἔχεις πάντα γιορτή· τρέφεσαι μέ καλές ἐλπίδες καί ἐντρυφᾶς στήν προσδοκία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν· ὅπως, ὅταν δέν ἔχεις παρρησία κι ἔχεις πέσει σέ πολλά ἁμαρτήματα, ἀκόμη κι ἄν εἶναι μύριες γιορτές καί πανηγύρια δέν θά ‘σαι σέ καθόλου καλύτερη θέση ἀπό ἐκείνους πού πενθοῦν.

Διότι, τί ὄφελος ἔχω ἐγώ ἀπό τή λαμπρή μέρα, ὅταν τήν ψυχή μου τή σκοτίζει ἡ συνείδηση;

Ἄν λοιπόν θέλεις νά ‘χεις καί κάποιο κέρδος ἀπό τήν πρωτομηνιά, κάνε τό ἑξῆς. Ὅταν βλέπεις ὅτι συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, εὐχαρίστησε τόν Κύριο, διότι σέ ἔβαλε σ’ αὐτήν τήν περίοδο τῶν ἐτῶν. Δημιούργησε κατάνυξη στήν καρδιά σου, ξαναλογάριασε τόν χρόνο τῆς ζωῆς σου, πές στόν ἑαυτό σου· Οἱ μέρες τρέχουν καί περνοῦν, τά χρόνια συμπληρώνονται, πολύ μέρος τοῦ δρόμου προχωρήσαμε. Ἄραγε τί καλό κάναμε; Μήπως ἄραγε φύγουμε ἀπό δῶ ἄδειοι κι ἀπογυμνωμένοι ἀπό κάθε ἀρετή; Τό δικαστήριο εἶναι κοντά, ἡ ζωή μας τρέχει πρός τό γῆρας.

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου,

Λόγος ἐν ταῖς Καλάνδαις, PG 48,955-956».

*Κυριάκος Κόκκινος

Δικηγόρος - Διαμεσολαβητής

CSAP, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ