Η Γροινσκουφίτσα και ο κακός Τραμπλύκος -και ο νοών νοείτω- (Φ. 1971)
Του Κώστα Τζαναβάρα *
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ... ΔΥΟ ΚΑΙΡΟΥΣ ήταν μία καλή κοπέλα που την έλεγαν Γροινσκουφίτσα, γιατί φορούσε πάντα ένα πράσινο σκουφάκι. Ζούσε, μαζί με την καλή της τη γιαγιά, σε ένα όμορφο καλυβάκι, κοντά στο δάσος, στην άκρη μιας μικρής πόλης. Η Γροινσκουφίτσα φρόντιζε την καλή της τη γιαγιά και ζούσαν ήσυχα και αγαπημένες.
Όταν έκανε πολύ κρύο, και ιδίως όταν η γιαγιά τους ήταν αρρωστούλα, τους πήγαινε ψώνια και φαγητό μία μεγαλύτερη αδελφούλα της Γροινσκουφίτσας, που την έλεγαν Ασπροκοκκινοσκουφίτσα, γιατί φορούσε πάντα ένα ασπροκόκκινο σκουφάκι.
Η Γροινσκουφίτσα και η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα είχαν και μία πολύ μεγαλύτερη αδελφή που την έλεγαν Αστεροσκουφίτσα, γιατί φορούσε πάντα ένα γαλάζιο σκουφάκι με κίτρινα αστεράκια.
ΟΛΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΚΑΛΑ, καθώς η Αστεροσκουφίτσα, που ζούσε σε μιά μακρινή μεγάλη πόλη, φρόντιζε και ενδιαφερόταν πολύ για τις δύο μικρές αδελφές της και τη γιαγιά τους. Και, με τη σειρά της, η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα, που ζούσε στη μικρή πόλη, φρόντιζε και ενδιαφερόταν και αυτή για τη μικρή της αδελφή και τη γιαγιά τους.
Φρόντιζε, βεβαίως, να ζητάει τη βοήθεια της Αστεροσκουφίτσας στη σωστή ώρα...
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΟΜΩΣ, άρχισε να μην είναι καμία ώρα σωστή για να ζητάει η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα την αναγκαία βοήθεια της Αστεροσκουφίτσας. Είχε, λέει, συνεχώς μεγάλα προβλήματα με ένα μυστήριο τύπο, που τον έλεγαν Τραμπλύκο, γιατί προκαλούσε συνεχώς τραμπλ (trouble, μπελάς) σε όλους -όχι μόνον στην φίλη του την Αστεροσκουφίτσα.
Η Αστεροσκουφίτσα το έριξε εξουθενωμένη στις δικαιολογίες, ζητούσε όλο υπομονή, όλο υποσχόταν στην Ασπροκοκκινοσκουφίτσα ότι θα βρει χρόνο να βοηθήσει, αλλά μάταια. Η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα καταλάβαινε ότι τα προβλήματα της Αστεροσκουφίτσας με τον Τραμπλύκο την είχαν κάνει πια αδιάφορη για την μικρή της αδελφή και τη γιαγιά τους.
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑΣ, μοιραία, έκανε σιγά-σιγά αδιάφορη και την Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Όχι μόνον δεν πήγαινε ψώνια και φαγητό στην Γροινσκουφίτσα και την καλή τους τη γιαγιά, όταν έκανε πολύ κρύο ή ήταν άρρωστη η γιαγιά τους, αλλά ούτε έπαιρνε τηλέφωνο την Αστεροσκουφίτσα για να ζητήσει βοήθεια, ούτε απαντούσε στα τηλεφωνήματα της απελπισμένης Γροινσκουφίτσας.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ, όμως, ήταν καλή κοπέλα και δεν αδιαφορούσε για τη γιαγιά της. Έβαζε όλα της τα δυνατά για να βρίσκει λύσεις σε όλα. Έμαθε να μαζεύει χόρτα στο δάσος και να τα μαγειρεύει. Το ίδιο και με τα μανιτάρια. Έφτιαχνε μακαρονάδα με μανιτάρια, τόσο νόστιμη, που η καλή της η γιαγιά έγλειφε και τα δάχτυλά της.
Με τη μικρή σύνταξη της καλής της γιαγιάς, αγόραζε και κρεατάκι και το μαγείρευε πανόστιμα. Ζύμωνε ψωμάκι. Ψάρευε και στη λιμνούλα του δάσους.
Κάπως έτσι, η Γροινσκουφίτσα και η καλή της η γιαγιά, έμαθαν να τα βγάζουν πέρα μόνες τους. Περνούσαν φτωχικά μεν, αλλά ήταν αγαπημένες και όλα πήγαιναν μιά χαρά. Και είχαν ξεχάσει και την Ασπροκοκκινοσκουφίτσα και την Αστεροσκουφίτσα.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ, ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ της Γροινσκουφίτσας, και μαζί της καλής της γιαγιάς, ήλθε στο καλυβάκι τους ένας κουστουμαρισμένος ψηλός κύριος, με μιά κατακόκκινη γραβάτα. Είπε στην Γροινσκουφίτσα ότι είναι εργολάβος και ενδιαφέρεται να πάρει με αντιπαροχή το οικόπεδο της γιαγιάς της. Την διαβεβαίωσε πως ό,τι χτίσει θα είναι όμορφο. Και το καλυβάκι όχι μόνο δεν θα το πειράξει, αλλά θα είναι ήσυχο όσο τώρα και καλύτερα.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ενθουσιάσθηκε με την ιδέα, το ίδιο και η καλή της η γιαγιά. Ο κουστουμαρισμένος ψηλός κύριος, με την κατακόκκινη γραβάτα, τους έδινε "ό,τι θέλετε ό,τι ονειρευόσαστε". Τους εξήγησε ότι, οι μηχανικοί και οι δικηγόροι του, τον διαβεβαιώνουν για τη μεγάλη έκταση και την τεράστια αξία του οικόπεδου της γιαγιάς.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ έτρεξε καταχαρούμενη να τηλεφωνήσει στις αδελφούλες της, για να τους πει τα ευχάριστα νέα. Αλλά δεν της φάνηκε να χάρηκαν. Πρόσεξαν στη διήγηση, μάλιστα, που η γραβάτα ήταν κατακόκκινη. Και ρώτησαν αυστηρά: "Τί χρώμα ήταν το κουστούμι αυτού του παλιανθρώπου;"
ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙΡΟΣ, και δεν γινόταν τίποτα. Ο κουστουμαρισμένος κύριος, που είχε μάθει τα καθέκαστα από την καημένη την Γροινσκουφίτσα που τον πίστεψε, δεν ξαναφάνηκε. Η Αστεροσκουφίτσα εμφανίσθηκε στο καλυβάκι, και εξηγούσε τα ανεξήγητα στην καημένη τη γιαγιά. Ότι τώρα θα κάνει κάτι σωστό αυτή -εν ολίγοις. Και πολύ καλύτερο από του παλιανθρώπου με το μπλε κουστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα...
ΑΤΥΧΩΣ, η Αστεροσκουφίτσα εξαφανίστηκε και πάλι. Το ίδιο και η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Η Γροινσκουφίτσα, και η καλή της η γιαγιά, ξαναγύρισαν στη γνωστή καθημερινότητά τους. Χορταράκια, μακαρονάδα με μανιτάρια, κρεατάκι, ψωμάκι ζυμωτό, ψαράκια...
ΩΣΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ κάποιοι ανθρώποι που δήλωσαν συνεργάτες του εργολάβου με το μπλε κοστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα, του κ.Τραμπλύκου. Και έκαναν σαματά τρικούβερτον.
Εξήγησαν ευγενικά στην Γροινσκουφίτσα, πάντως, ότι τώρα πιά κατάλαβε το λάθος της η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Ακόμη περισσότερο, κατάλαβε το μεγάλο λάθος της η Αστεροσκουφίτσα. Και θα βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη, ώστε να χτίσουν συνεταιρικά αυτό που λέει ο κύριος με το μπλε κουστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα.
Όταν έκανε πολύ κρύο, και ιδίως όταν η γιαγιά τους ήταν αρρωστούλα, τους πήγαινε ψώνια και φαγητό μία μεγαλύτερη αδελφούλα της Γροινσκουφίτσας, που την έλεγαν Ασπροκοκκινοσκουφίτσα, γιατί φορούσε πάντα ένα ασπροκόκκινο σκουφάκι.
Η Γροινσκουφίτσα και η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα είχαν και μία πολύ μεγαλύτερη αδελφή που την έλεγαν Αστεροσκουφίτσα, γιατί φορούσε πάντα ένα γαλάζιο σκουφάκι με κίτρινα αστεράκια.
ΟΛΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΚΑΛΑ, καθώς η Αστεροσκουφίτσα, που ζούσε σε μιά μακρινή μεγάλη πόλη, φρόντιζε και ενδιαφερόταν πολύ για τις δύο μικρές αδελφές της και τη γιαγιά τους. Και, με τη σειρά της, η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα, που ζούσε στη μικρή πόλη, φρόντιζε και ενδιαφερόταν και αυτή για τη μικρή της αδελφή και τη γιαγιά τους.
Φρόντιζε, βεβαίως, να ζητάει τη βοήθεια της Αστεροσκουφίτσας στη σωστή ώρα...
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΟΜΩΣ, άρχισε να μην είναι καμία ώρα σωστή για να ζητάει η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα την αναγκαία βοήθεια της Αστεροσκουφίτσας. Είχε, λέει, συνεχώς μεγάλα προβλήματα με ένα μυστήριο τύπο, που τον έλεγαν Τραμπλύκο, γιατί προκαλούσε συνεχώς τραμπλ (trouble, μπελάς) σε όλους -όχι μόνον στην φίλη του την Αστεροσκουφίτσα.
Η Αστεροσκουφίτσα το έριξε εξουθενωμένη στις δικαιολογίες, ζητούσε όλο υπομονή, όλο υποσχόταν στην Ασπροκοκκινοσκουφίτσα ότι θα βρει χρόνο να βοηθήσει, αλλά μάταια. Η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα καταλάβαινε ότι τα προβλήματα της Αστεροσκουφίτσας με τον Τραμπλύκο την είχαν κάνει πια αδιάφορη για την μικρή της αδελφή και τη γιαγιά τους.
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑΣ, μοιραία, έκανε σιγά-σιγά αδιάφορη και την Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Όχι μόνον δεν πήγαινε ψώνια και φαγητό στην Γροινσκουφίτσα και την καλή τους τη γιαγιά, όταν έκανε πολύ κρύο ή ήταν άρρωστη η γιαγιά τους, αλλά ούτε έπαιρνε τηλέφωνο την Αστεροσκουφίτσα για να ζητήσει βοήθεια, ούτε απαντούσε στα τηλεφωνήματα της απελπισμένης Γροινσκουφίτσας.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ, όμως, ήταν καλή κοπέλα και δεν αδιαφορούσε για τη γιαγιά της. Έβαζε όλα της τα δυνατά για να βρίσκει λύσεις σε όλα. Έμαθε να μαζεύει χόρτα στο δάσος και να τα μαγειρεύει. Το ίδιο και με τα μανιτάρια. Έφτιαχνε μακαρονάδα με μανιτάρια, τόσο νόστιμη, που η καλή της η γιαγιά έγλειφε και τα δάχτυλά της.
Με τη μικρή σύνταξη της καλής της γιαγιάς, αγόραζε και κρεατάκι και το μαγείρευε πανόστιμα. Ζύμωνε ψωμάκι. Ψάρευε και στη λιμνούλα του δάσους.
Κάπως έτσι, η Γροινσκουφίτσα και η καλή της η γιαγιά, έμαθαν να τα βγάζουν πέρα μόνες τους. Περνούσαν φτωχικά μεν, αλλά ήταν αγαπημένες και όλα πήγαιναν μιά χαρά. Και είχαν ξεχάσει και την Ασπροκοκκινοσκουφίτσα και την Αστεροσκουφίτσα.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ, ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ της Γροινσκουφίτσας, και μαζί της καλής της γιαγιάς, ήλθε στο καλυβάκι τους ένας κουστουμαρισμένος ψηλός κύριος, με μιά κατακόκκινη γραβάτα. Είπε στην Γροινσκουφίτσα ότι είναι εργολάβος και ενδιαφέρεται να πάρει με αντιπαροχή το οικόπεδο της γιαγιάς της. Την διαβεβαίωσε πως ό,τι χτίσει θα είναι όμορφο. Και το καλυβάκι όχι μόνο δεν θα το πειράξει, αλλά θα είναι ήσυχο όσο τώρα και καλύτερα.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ενθουσιάσθηκε με την ιδέα, το ίδιο και η καλή της η γιαγιά. Ο κουστουμαρισμένος ψηλός κύριος, με την κατακόκκινη γραβάτα, τους έδινε "ό,τι θέλετε ό,τι ονειρευόσαστε". Τους εξήγησε ότι, οι μηχανικοί και οι δικηγόροι του, τον διαβεβαιώνουν για τη μεγάλη έκταση και την τεράστια αξία του οικόπεδου της γιαγιάς.
Η ΓΡΟΙΝΣΚΟΥΦΙΤΣΑ έτρεξε καταχαρούμενη να τηλεφωνήσει στις αδελφούλες της, για να τους πει τα ευχάριστα νέα. Αλλά δεν της φάνηκε να χάρηκαν. Πρόσεξαν στη διήγηση, μάλιστα, που η γραβάτα ήταν κατακόκκινη. Και ρώτησαν αυστηρά: "Τί χρώμα ήταν το κουστούμι αυτού του παλιανθρώπου;"
ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙΡΟΣ, και δεν γινόταν τίποτα. Ο κουστουμαρισμένος κύριος, που είχε μάθει τα καθέκαστα από την καημένη την Γροινσκουφίτσα που τον πίστεψε, δεν ξαναφάνηκε. Η Αστεροσκουφίτσα εμφανίσθηκε στο καλυβάκι, και εξηγούσε τα ανεξήγητα στην καημένη τη γιαγιά. Ότι τώρα θα κάνει κάτι σωστό αυτή -εν ολίγοις. Και πολύ καλύτερο από του παλιανθρώπου με το μπλε κουστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα...
ΑΤΥΧΩΣ, η Αστεροσκουφίτσα εξαφανίστηκε και πάλι. Το ίδιο και η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Η Γροινσκουφίτσα, και η καλή της η γιαγιά, ξαναγύρισαν στη γνωστή καθημερινότητά τους. Χορταράκια, μακαρονάδα με μανιτάρια, κρεατάκι, ψωμάκι ζυμωτό, ψαράκια...
ΩΣΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ κάποιοι ανθρώποι που δήλωσαν συνεργάτες του εργολάβου με το μπλε κοστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα, του κ.Τραμπλύκου. Και έκαναν σαματά τρικούβερτον.
Εξήγησαν ευγενικά στην Γροινσκουφίτσα, πάντως, ότι τώρα πιά κατάλαβε το λάθος της η Ασπροκοκκινοσκουφίτσα. Ακόμη περισσότερο, κατάλαβε το μεγάλο λάθος της η Αστεροσκουφίτσα. Και θα βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη, ώστε να χτίσουν συνεταιρικά αυτό που λέει ο κύριος με το μπλε κουστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα.
Κόρινθος 26 Ιανουαρίου 2026
*Κώστας Τζαναβάρας
Σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας
Σημ.: Συσχετισμοί προς τρέχοντα γεγονότα, χρώματα σημαιών κρατών και ενδυματικές συνήθειες πολιτικών τίθενται στην κρίση του σκεπτόμενου αναγνώστη. Το ίδιο, και οι τυχόν προκύπτουσες πολιτικές εκτιμήσεις και προβλέψεις.
Αφήστε ένα σχόλιο