ΔΕΘ 2025: Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης υπόσχεται ανακούφιση για τα νοικοκυριά, ο επίμονος πληθωρισμός, η διαφθορά και οι ημιτελείς μεταρρυθμίσεις επισκιάζουν την αισιοδοξία – Αναλυτικά η ομιλία στη Θεσσαλονίκη

Υποσχέσεις στη Θεσσαλονίκη: Ο πρωθυπουργός προσφέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση καθώς η εμπιστοσύνη των πολιτών μειώνεται

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε την ομιλία του στη ΔΕΘ για να ανακοινώσει ένα πακέτο φορολογικών μειώσεων και παροχών, παρουσιάζοντάς το ως απόδειξη μιας ανθεκτικής οικονομίας. Ωστόσο, οι υποσχέσεις έρχονται σε ένα περιβάλλον επίμονου πληθωρισμού, εξασθενημένης καταναλωτικής εμπιστοσύνης και παρατεταμένων αμφιβολιών για την ικανότητα της κυβέρνησης να υλοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις εν μέσω αποκαλύψεων βαθιάς διαφθοράς στον δημόσιο τομέα. Η ετήσια ομιλία, που αποτελεί εδώ και καιρό σκηνικό πολιτικής επίδειξης, υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ των δημοσιονομικών υποσχέσεων και της βιωμένης πραγματικότητας των νοικοκυριών που βρίσκονται υπό πίεση, καθώς η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα βραχυπρόθεσμης ανακούφισης.

Η ομιλία του πρωθυπουργού:

«Δεν θα δώσω υποσχέσεις, ούτε και χρήματα που δεν υπάρχουν. Ποτέ δεν θα το κάνω. Είμαι εδώ με στόχο να μιλήσω για μια συμμετοχική ανάπτυξη, για την ανάταξη της εθνικής οικονομίας, που θα οδηγήσει στην ευημερία των Ελλήνων».

Αυτά έλεγα από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το 2016, στην πρώτη μου εμφάνιση τότε, ως Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, την ημέρα που συνυπογράφαμε μαζί τη «Συμφωνία Αλήθειας», η οποία και έμελλε να βγάλει οριστικά τη χώρα από την κρίση.

Σήμερα σας μιλώ από το ίδιο βήμα για δέκατη φορά. Οι πολιτικές μου εμπειρίες είναι πλέον περισσότερες, όπως και το γκρίζο χρώμα στα μαλλιά μου.

Αυτό που δεν άλλαξε, όμως, είναι η αφοσίωση σε ό,τι θεωρώ πυρήνα και πεμπτουσία της πολιτικής: πώς θα βελτιώνουμε, δηλαδή, τη ζωή όλων των πολιτών, με μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα και καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες, πώς θα κρατήσουμε την πατρίδα μας ασφαλή, εν μέσω πρωτοφανών γεωπολιτικών, οικονομικών, περιβαλλοντικών, τεχνολογικών αλλαγών, πώς θα δώσουμε ελπίδα σε μία νέα γενιά που δυσκολεύεται σήμερα να πιστέψει ότι θα ζήσει μια ζωή καλύτερη από αυτή των γονιών της.

Και πώς θα τα πετύχουμε όλα αυτά; Μένοντας πιστοί σε αξίες που δεν πρέπει να θολώνουν με τον χρόνο. Να λέμε την αλήθεια. Να βάζουμε τους εαυτούς μας στη θέση εκείνων που είμαστε ταγμένοι να υπηρετούμε. Να αναγνωρίζουμε με θάρρος τα λάθη μας. Να μην θυσιάζουμε το μακροχρόνιο όφελος για την προσωρινή δημοφιλία και να προσπαθούμε συνέχεια για το καλύτερο, ακόμα κι όταν αισθανόμαστε ότι για κάθε μικρό βήμα προόδου χρειάζεται να καταβάλλουμε τεράστια ανάλωση δυνάμεων.

Αυτά τα δέκα χρόνια οικοδομήσαμε ισχυρές σχέσεις εμπιστοσύνης, γευτήκαμε νίκες, όμως βιώσαμε και κρίσεις. Είδαμε τον τόπο να προοδεύει, αλλά και να δοκιμάζεται. Απέναντι σε όλα αυτά, βάλαμε την Ελλάδα ψηλά, αποδεικνύοντας ότι νοιαζόμαστε για όλους τους Έλληνες.

Δεν είναι τυχαίο, μάλιστα, πως η χώρα των παλιών μνημονίων εμφανίζει τώρα από τους υψηλότερους ρυθμούς αύξησης του εθνικού προϊόντος στην Ευρώπη, με την ανεργία από το 18% ήδη στο 8%, δημιουργώντας 500.000 νέες θέσεις εργασίας, το δημόσιο χρέος να έχει υποχωρήσει κατά 30 μονάδες, ενώ οι μισθοί αυξάνονται και οι φόροι μειώνονται, με τις επενδύσεις, τις εξαγωγές, τον τουρισμό να σημειώνουν ρεκόρ και το παραγωγικό μοντέλο μας να αλλάζει.

Ταυτόχρονα, ξέρουμε καλά όλοι μας ότι πολλοί συμπολίτες μας τα βγάζουν πέρα δύσκολα. Το κόστος ζωής, όμως, παντού έχει αυξηθεί. Εμείς, όμως, κουβαλάμε και δέκα χρόνια κρίσης στην πλάτη μας, γι’ αυτό και πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα.

Γι’ αυτό και κεντρική, αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητά μας είναι η στήριξη του εισοδήματος ως ανάχωμα στην ακρίβεια. Στο μεταξύ, όμως, η χώρα έχει κατακτήσει τη δημοσιονομική σταθερότητα, ένα θεμέλιο χωρίς το οποίο κάθε εξαγγελία θα ήταν ένα πουκάμισο αδειανό ή ακόμα χειρότερα μια συνταγή για την επόμενη χρεοκοπία.

Κρατήστε ένα στοιχείο που τα λέει όλα: την 1η Σεπτεμβρίου του 2015, η πανίσχυρη Γαλλία δανειζόταν με επιτόκιο μόλις 1,16%, η αδύναμη Ελλάδα με 9,18%. Χθες το δεκαετές γαλλικό ομόλογο έκλεισε στο 3,44, το ελληνικό στο 3,33. Αναλογιστείτε τι προσπάθειες κρύβει αυτή η αλλαγή. Και σκεφτείτε ότι σήμερα όλοι αναρωτιούνται αν θα υπάρχει αύριο κυβέρνηση στο Παρίσι ή, ακόμα χειρότερα, αν η Γαλλία χτυπήσει την πόρτα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Έχω πει πολλές φορές ότι το μέρισμα της ανάπτυξης είναι αναγκαίο να επιστρέφει με τρόπο δίκαιο στους πολίτες. Έτσι, με ικανοποίηση μπορώ τώρα να μιλώ για επιλογές ανακούφισης της κοινωνίας, ακριβώς γιατί έχουμε το δημοσιονομικό περιθώριο να το κάνουμε. Όχι γιατί αυξήσαμε τους φόρους, όπως τάχα κάποιοι διατυμπανίζουν, αλλά γιατί η ισχυρή ανάπτυξη φέρνει παραπάνω έσοδα. Το ίδιο και η σοβαρή καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, που τόνωσε σημαντικά τα δημόσια ταμεία.

Αλλά και κάτι ακόμα: ενισχύουμε την κοινωνία, παρά το γεγονός ότι τα επόμενα χρόνια πρέπει να δαπανήσουμε πολλά χρήματα για την εθνική άμυνα. Μόνο για το 2026 οι πληρωμές του εξοπλιστικού μας προγράμματος θα φτάνουν τα 2,3 δισεκατομμύρια.

Η ελευθερία, βλέπετε, δεν θέλει μόνο αρετή και τόλμη, θέλει και πόρους. Αν κάποιοι ήθελαν αντί για Rafale και Belh@rra να κάνουμε την αξία τους σε επιδόματα, να το πουν ανοιχτά. Εγώ, πάντως, εκπτώσεις στην ασφάλεια της πατρίδας δεν κάνω.

Όπως δεν κάνω και εκπτώσεις στη θέση μας στον πυρήνα της Ευρώπης, ιδίως σε μια εποχή που ο αναθεωρητισμός σηκώνει κεφάλι. Τείνει να επικρατήσει το δίκαιο του ισχυρού. Σε τέτοιες συγκυρίες δεν επιτρέπονται διπλωματικές ακροβασίες. Γιατί αν εξισώνουμε τον θύτη με το θύμα, για παράδειγμα στην Ουκρανία, τότε τι θα πούμε όταν κάποιοι μας ζητήσουν να αναγνωριστούν τετελεσμένα μιας εισβολής και κατοχής στην Κύπρο;

Προσέξτε, ο τόπος αυτός απομονώθηκε μια φορά από την ευρωπαϊκή οικογένεια για λόγους οικονομικούς. Όσο είμαι Πρωθυπουργός δεν θα επιτρέψω να του συμβεί κάτι τέτοιο μια δεύτερη φορά για λόγους γεωστρατηγικούς.

Κυρίες και κύριοι, η φετινή Έκθεση αποκτά μια ξεχωριστή σημασία. Είναι σταθμός, ουσιαστικά, στο μέσο της δεύτερης θητείας μας. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ο πιο δύσκολος, ο πιο απαιτητικός -αλλά με έναν τρόπο ο οποίος είναι και συναρπαστικός.

Και επιμένω σε αυτό, καθώς βαδίζοντας προς τις επόμενες κάλπες ίσως κάποιοι να ανέμεναν να βάλουμε κάποιο φρένο στη δράση μας. Απόφασή μου, όμως, είναι να πατήσουμε γκάζι ώστε το 2027 να ανατείλει για τη χώρα, για την παράταξή μας, μια νέα τετραετία. Ακόμα πιο πετυχημένη, με λιγότερα λάθη, με περισσότερα αποτελέσματα.

Οι μεταρρυθμίσεις, άλλωστε, αποδίδουν σε διαφορετικούς χρόνους. Για παράδειγμα, σε λίγο θα περιγράψουμε την οικονομική πολιτική του 2026. Σε όσα θα πούμε, όμως, θα πρέπει να συνυπολογιστούν και μόνιμα μέτρα -τονίζω, μόνιμα μέτρα- ύψους 1,5 δισεκατομμυρίων, που ήδη εξαγγέλθηκαν πριν από λίγους μήνες, μετά την ψήφιση του Προϋπολογισμού, τα περισσότερα από αυτά με έναρξη ισχύος αυτόν τον Νοέμβριο.

Θυμίζω ότι αυτή την πρόσθετη δημοσιονομική δυνατότητα την έφερε η υπεραπόδοση της οικονομίας το 2024. Αυτή με τη σειρά της, όμως, ήταν αποτέλεσμα δύσκολων μεταρρυθμίσεων της περασμένης διετίας. Μιλάμε, συνεπώς, για μια διαδικασία η οποία από τη φύση της αποδίδει σταδιακά.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, το 2023, λίγους μήνες μετά τη δεύτερη εκλογική μας νίκη, από αυτό εδώ το βήμα είχα πρωτοαναφερθεί με μεγαλύτερη λεπτομέρεια στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, μέσω της διασύνδεσης των POS με τις ταμειακές μηχανές. Αμφιβάλλω αν τότε άκουσα έστω ένα δειλό χειροκρότημα.

Ήταν, ωστόσο, αυτές οι αθόρυβες, αλλά τολμηρές αλλαγές, που μας δίνουν τη δυνατότητα να επιστρέψουμε σε δύο μήνες από τώρα, και κάθε χρόνο, ένα ενοίκιο στους ενοικιαστές.

Ήταν αυτές οι αλλαγές που μας επιτρέπουν από αυτόν τον Νοέμβριο να μπορούμε να στηρίζουμε τους χαμηλοσυνταξιούχους με 250 ευρώ ετησίως.

Ήταν αυτές οι αλλαγές που μας επιτρέπουν, κύριοι αρχηγοί του ΓΕΕΘΑ και των Ενόπλων Δυνάμεων, να αναβαθμιστούν τα μισθολόγια στις Ένοπλες Δυνάμεις, στην Αστυνομία, στην Πυροσβεστική, στο Λιμενικό. Οι αυξήσεις στους ενστόλους θα είναι σημαντικές και θα ξεκινήσουν, μάλιστα, από τη μισθοδοσία του Οκτωβρίου.

Όπως, κ. Υπουργέ των Εξωτερικών, σημαντική αναβάθμιση θα έχουν επιτέλους και οι απολαβές των διπλωματών μας.

Ενώ και το πρόγραμμα των δημοσίων επενδύσεων αυξάνεται κατά 500 εκατομμύρια ευρώ.

Είναι κινήσεις που αποδεικνύουν ότι κάθε μέτρο στήριξης θα πρέπει να χρηματοδοτείται χωρίς να αμφισβητείται η δημοσιονομική ισορροπία.

Με αυτή τη λογική, λοιπόν, θα ανακοινώσω σε λίγο ένα πλαίσιο στήριξης της κοινωνίας, το οποίο, όμως, θα είναι απολύτως κοστολογημένο. Τι σημαίνει αυτό; Πρώτα και πάνω απ’ όλα, θα συμβαδίζει με τις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις και τους νέους κοινοτικούς κανόνες.

Η δημοσιονομική σταθερότητα είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται όλο το οικοδόμημα της πολιτικής μας και δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί από αυτή την κυβέρνηση.

Θα εδράζεται, όμως, και στη δυνατότητα των μεταρρυθμίσεων να ανοίγουν περιθώρια για μέτρα στήριξης του εισοδήματος απέναντι στην ακρίβεια.

Θα είναι, όμως, και συνεπές προς την πάγια θέση μου, που θα έλεγα ότι βρίσκεται και στο DNA της παράταξής μας, ότι ο καλύτερος τρόπος να επιστρέφει το μέρισμα της ανάπτυξης στους πολίτες δεν είναι οι παροχές, είναι οι μειώσεις φόρων.

Και θέλω να θυμίσω ότι αυτή η κυβέρνηση έχει μειώσει τα τελευταία χρόνια 72 επιβαρύνσεις: από τον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο γονικής παροχής, μέχρι τον εισαγωγικό φορολογικό συντελεστή, τον φόρο στις επιχειρήσεις, τον φόρο στα μερίσματα, την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης. Αναφέρω ενδεικτικά μόνο κάποιους από τους φόρους που μειώσαμε ή καταργήσαμε.

Και αυτό γιατί; Γιατί πιστεύουμε στην οικονομική ελευθερία. Και είναι μία ελευθερία η οποία υπηρετείται καλύτερα όταν το φορολογικό βάρος είναι λελογισμένο και κατανέμεται δίκαια.

Από την άλλη πλευρά, το ξέρετε καλά, το ξέρουν κυρίως οι επιχειρήσεις και δη οι μικρομεσαίες, ότι δεν διστάσαμε να καταφύγουμε σε γενναία επιδόματα. Πότε όμως; Όταν οι έκτακτες καταστάσεις το επέβαλαν. Με αυτά κρατήσαμε όρθια την κοινωνία, την οικονομία, τα δύσκολα χρόνια του Covid, τις δύσκολες εποχές της μεγάλης ενεργειακής κρίσης.

Όμως, τώρα ήρθε η ώρα να στηρίξουμε εκείνους που μέχρι τώρα δεν έχουν ωφεληθεί όσο άλλοι. Και θα το κάνουμε με την πιο τολμηρή μεταρρύθμιση της φορολογίας εισοδήματος στην ιστορία της Μεταπολίτευσης.

Είναι μία παρέμβαση ύψους -αυτή μόνο- 1,6 δισ. ευρώ. Είναι ένα σχέδιο το οποίο θα μπορούσε να έχει πολλούς τίτλους: «η ώρα της μεσαίας τάξης», «η ώρα της οικογένειας», «η ώρα της νέας γενιάς». Ανακουφίζει ταυτόχρονα πάνω από 4 εκατομμύρια φορολογούμενους.

Τι σημαίνει αυτό; Αυτόματα μόνιμη αύξηση εισοδήματος κάθε μήνα σε πολλούς: σε μισθωτούς, επαγγελματίες, αγρότες, συνταξιούχους, ιδίως, όμως, στις οικογένειες και στους νέους. Κρατήστε τους νέους ως μια ειδική κατηγορία στην οποία θέλω να αναφερθώ στη συνέχεια.

Ξέρω καλά πόσο δοκιμάζει η ακρίβεια το ελληνικό νοικοκυριό. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι σήμερα να μεγαλώνεις δύο ή τρία παιδιά με ένα εισόδημα των 15.000, των 20.000 και των 30.000 ευρώ. Ξέρουμε καλά πόσο σοβαρή πλέον είναι, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη, η δημογραφική απειλή.

Γι’ αυτό και τον επόμενο χρόνο μειώνουμε τους βασικούς φορολογικούς συντελεστές, πλην του εισαγωγικού, που είναι ήδη στο 9%, κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες. Αλλά δεν σταματάμε εδώ. Αυτοί θα υποχωρούν περισσότερο, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών σε κάθε νοικοκυριό, για να στηρίξουμε, επιτέλους, έμπρακτα την ελληνική οικογένεια.

Για πάμε να δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Να πάρουμε την κλίμακα για έναν εργαζόμενο με μισθό από 10.000 έως 20.000 ευρώ. Ο συντελεστής από 22% που είναι σήμερα θα γίνει 18% αν υπάρχει ένα παιδί, θα κατέβει στο 16% αν υπάρχουν δύο παιδιά, θα υποχωρήσει στο 9% για τους τρίτεκνους -έχει και συνέχεια- και θα μηδενίζεται -ναι, θα μηδενίζεται- σε οικογένειες με τέσσερα παιδιά.

Με άλλα λόγια, ένας εργαζόμενος των 20.000 ευρώ με δύο παιδιά θα έχει ετήσιο όφελος 600 ευρώ, με τρία τέκνα θα εξοικονομεί 1.300 ευρώ, με τέσσερα παιδιά το όφελός του θα είναι 1.680 ευρώ.

Αν έχει ετήσιες αποδοχές 30.000 ευρώ και δεν έχει παιδιά, το όφελός του θα είναι 400 ευρώ, με ένα παιδί το όφελος θα είναι 800 ευρώ, με δύο θα είναι 1.200 ευρώ, με τρία 2.100 ευρώ, με τέσσερα 4.100 ευρώ. Αν δουλεύουν και οι δύο, σε ένα νοικοκυριό με δύο εργαζόμενους, πολλαπλασιάστε αυτούς τους αριθμούς επί δύο.

Είναι μία κλιμάκωση που για πολλούς συμπολίτες μας συνεπάγεται από μισό μέχρι έναν μισθό τον χρόνο. Ενώ με τις ίδιες ρυθμίσεις, δύο εργαζόμενοι πολύτεκνοι θα έχουν ως όφελος ένα ποσό ίσο με δύο επιπλέον μισθούς για κάθε γονέα.

Την ίδια στιγμή, όμως, στρέφουμε και την προσοχή μας σε εκείνη την κατηγορία της μεσαίας τάξης που έχει έσοδα από 40.000 μέχρι 60.000 ευρώ. Είναι τα δυναμικά στρώματα. Σε αυτή την κατηγορία κατά κανόνα ανήκουν και τα Ελληνόπουλα τα οποία επαναπατρίζονται από το εξωτερικό.

Γι’ αυτούς τους συμπολίτες μας, λοιπόν, καθιερώνουμε έναν ενδιάμεσο συντελεστή 39%, αντί του 44%. Γιατί, αν θέλουμε να τονώσουμε την παραγωγή και την καινοτομία, πρέπει να κάνουμε αλλαγές που να μας καθιστούν ως χώρα ανταγωνιστικούς και σε αυτά τα εισοδήματα.

Όμως, συμβολικά και ουσιαστικά, η πιο σημαντική παρέμβασή μας αφορά τους νέους, ειδικά αυτούς που επιλέγουν να μπουν στην αγορά εργασίας νωρίς. Πάρτε για παράδειγμα έναν νέο, μία νέα που τελείωσε ένα δημόσιο ΙΕΚ και πιάνει δουλειά στα 20 ή στα 22.

Αναρωτήθηκα πολύ μαζί με το οικονομικό επιτελείο πώς μπορούμε να βοηθήσουμε αυτά τα νέα παιδιά στο ξεκίνημά τους. Και ξέρω την αγωνία τους: τι σημαίνει να ξεκινάς δουλειά, να προσπαθείς να βρεις σπίτι, να στήσεις τη ζωή σου, να οικοδομήσεις τα όνειρά σου.

Εδώ, λοιπόν, εφαρμόζουμε κάτι τελείως ριζοσπαστικό: στο εξής κανείς εργαζόμενος έως 25 ετών με έσοδα μέχρι 20.000 ευρώ δεν θα πληρώνει φόρο. Το ξαναλέω: φόρος εισοδήματος μηδέν για νέους έως 25 ετών.

Δεν σταματάμε εδώ, όμως. Να σκεφτούμε και τους λίγο μεγαλύτερους. Να σκεφτούμε και αυτούς που είναι στην κατηγορία από 25 έως 30. Μπορεί να έχουν ξεκινήσει τη δουλειά τους, να κάνουν τα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα. Έχουμε κάτι καλό και γι’ αυτούς. Για πέντε ακόμα χρόνια, από 25 έως 30 ετών, θα φορολογούνται με τον βασικό συντελεστή μειωμένο στο 9% αντί του 22%, κάτι που σημαίνει για τους περισσότερους μείωση φόρου άνω του 50%.

Νομίζω είναι πραγματικά μια απόφαση χωρίς προηγούμενο στη χώρα μας. Είναι μια γενναία τομή υπέρ της νέας γενιάς. Θα την παρουσιάσει αναλυτικά το οικονομικό επιτελείο τη Δευτέρα, μαζί με όλες τις παρεμβάσεις μας.

Πάμε να δούμε στην πράξη, με κάποια παραδείγματα, τι σημαίνει αυτό για κάποιον νέο. Σκεφτείτε έναν νέο 24 ετών με ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ. Όφελος 1.283 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή, περισσότερο από έναν μισθό.

Αν το εισόδημά του είναι 20.000 ευρώ, όφελος 2.480 ευρώ. Δηλαδή, σχεδόν δύο μισθούς.

Μία 27χρονη επαγγελματίας με τα ίδια έσοδα, το όφελος της είναι 1.300 ευρώ, ισοδύναμο, λοιπόν, με μια ακόμα μηνιαία αμοιβή.

Κυρίες και κύριοι, να λοιπόν πώς τα συνθήματα όσων ξέρουν μόνο να κραυγάζουν γίνονται αθόρυβα πράξεις από εκείνους που ξέρουν και να δρουν και να σχεδιάζουν.

Προφανώς και εγώ και το οικονομικό επιτελείο εξετάσαμε σχετικά απλοϊκές ιδέες. Όπως, ας πούμε, τον 13ο μισθό στο Δημόσιο. Αποφασίσαμε, ωστόσο, ότι η δική μας πρόταση είναι η πιο ορθή. Γιατί; Καταρχάς είναι πιο δίκαιη, καθώς αφορά πολύ περισσότερους από μία κατηγορία εργαζόμενων. Εξάλλου, και οι μισθωτοί στο Δημόσιο ωφελούνται σημαντικά από τις φοροαπαλλαγές τις οποίες μόλις ανακοίνωσα. Ενώ η πρόταση αυτή αντιμετωπίζει, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας.

Από την άλλη πλευρά, στηρίζουμε έμπρακτα την ελληνική οικογένεια. Όχι μόνο γιατί αυτό είναι το δίκαιο, αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο προσθέτουμε ακόμα ένα δυνατό «βέλος» στη φαρέτρα μας στη μάχη κατά του προβλήματος του δημογραφικού.

Ενώ, επαναλαμβάνω, στέλνουμε και ένα μήνυμα στους νέους που μας ακούνε σήμερα, που αναρωτιούνται πάντα: θα ζήσουν καλύτερη ζωή από τους γονείς τους; Ακούει πραγματικά το κράτος, η κυβέρνηση, η πολιτεία τις δικές τους έννοιες, τις ανησυχίες τους;

Τους στέλνουμε ένα μήνυμα: ότι είμαστε κοντά σας, όσο μπορούμε, στο ξεκίνημα της επαγγελματικής σας διαδρομής. Θέλουμε να μπαίνετε νωρίς και εύκολα στον κόσμο της εργασίας και να εξελίσσεστε σε πολίτες με φορολογική συνείδηση. Και αυτό αφορά ειδικά τα παιδιά της Τεχνικής Εκπαίδευσης, την οποία έχουμε στηρίξει, και τα οποία κατά κανόνα μπαίνουν στην αγορά εργασίας πολύ πιο νωρίς.

Όμως, οι παρεμβάσεις μας στη φορολογία δεν σταματούν εδώ. Παρεμβαίνουμε και στην αγορά ακινήτων, για να διορθώσουμε μια στρέβλωση που αφορά την αυτοτελή φορολόγηση των ενοικίων.

Πώς θα το κάνουμε αυτό; Θεσπίζουμε έναν χαμηλότερο συντελεστή 25% για εισοδήματα από ενοίκια από 12.000 έως 24.000 ευρώ.

Να εξηγήσω με απλά λόγια γιατί αυτό είναι σημαντικό: μέχρι τώρα ο χαμηλός συντελεστής για τα ενοίκια ήταν 15% έως τις 12.000 ευρώ. Στη συνέχεια, όμως, προσέξτε, ο συντελεστής αυτός πήγαινε από το 15% στο 35% για όλα τα ενοίκια άνω των 12.000 ευρώ.

Αυτή η ρύθμιση, με σημαντικό όφελος για μικρούς ιδιοκτήτες, αφορά περί τους 150.000 ιδιοκτήτες με εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ και κάτω των 24.000 ευρώ ετήσια.

Παράλληλα, ωστόσο, η ρύθμιση αυτή αφορά και στη φορολογική συμμόρφωση. Και εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος: οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος σε αυτή την αίθουσα που να πιστεύει ότι το πραγματικό μέσο ενοίκιο είναι 255 ευρώ. Αυτό, όμως, είναι το ποσό το οποίο δηλώνεται σήμερα επισήμως στην Εφορία.

Συνεπώς, αφού μειώνεται η φορολογία με τον ενδιάμεσο συντελεστή και είναι πια μόνιμη η επιστροφή ενός ενοικίου κάθε Νοέμβριο, πιστεύω ότι σίγουρα οι ενοικιαστές, αλλά και οι ιδιοκτήτες, έχουν πια κίνητρο να δηλώνουν τα πραγματικά ενοίκια.

Όταν και όχι αν, γιατί είμαι σίγουρος ότι θα συμβεί, όταν αυτό συμβεί, είμαι ανοιχτός να εξετάσω και περαιτέρω μειώσεις στη φορολόγηση των ακινήτων.

Και όλα αυτά συνδυαστικά και με πολιτικές στήριξης της στέγης που βρίσκονται ήδη σε ισχύ: την απαγόρευση, για παράδειγμα και το 2026 νέων βραχυχρόνιων μισθώσεων στο κέντρο της Αθήνας, την τριετή απαλλαγή φόρου όταν ενοικιάζεται ένα κλειστό σπίτι, προγράμματα «Σπίτι μου ΙΙ», «Ανακαινίζω – Ενοικιάζω», ενώ ψηφίζεται και ο νόμος για την Κοινωνική Αντιπαροχή.

Αλλά δρομολογούμε και έναν καινοτόμο τρόπο αξιοποίησης ακινήτων του Δημοσίου, σε συνεργασία με τον Υπουργό και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Συμφωνήσαμε ότι σε τρία σημαντικά στρατόπεδα, στο Μοσχάτο, εδώ στο στρατόπεδο Ζιάκα, στην Πάτρα στο στρατόπεδο Μανουσογιαννάκη, θα χτιστούν, με πρωτοβουλία των Ενόπλων Δυνάμεων, 2.000 διαμερίσματα, 25% αυτών θα στεγάσουν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, το 75% θα αποδοθεί σε συμπολίτες μας που δεν έχουν πρώτη κατοικία. Και αυτό είναι κάτι το οποίο θα συνεχιστεί, αποδίδοντας στην κοινωνία πολλά αδρανή δημόσια ακίνητα.

Στα παραπάνω, επιτρέψτε μου να προσθέσω και τέσσερις, θα έλεγα, πιο προσωπικές αποφάσεις μου, βασισμένες σε όσα ακούω και βλέπω στις επισκέψεις σε ολόκληρη τη χώρα.

Η πρώτη αφορά την ελληνική περιφέρεια και όσους την κρατούν ζωντανή σήμερα. Νομίζω ότι όλους μας πληγώνει η εικόνα χωριών που ερημώνουν, περιοχών που χάνουν σταδιακά τις παραγωγικές τους ικανότητες, όταν έχουμε ένα χρέος να κρατήσουμε αυτές τις περιοχές, ειδικά τα χωριά μας, όσο το δυνατόν πιο ακμαίες.

Από το 2026 ο ΕΝΦΙΑ μειώνεται στο μισό και το 2027 καταργείται εντελώς στις πρώτες κατοικίες χωριών κάτω από 1.500 κατοίκους. ΕΝΦΙΑ μηδέν σε δύο χρόνια από τώρα για όποιον έχει πρώτη κατοικία σε οποιοδήποτε ελληνικό χωριό, οπουδήποτε στη ελληνική επικράτεια.

Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό κίνητρο και για να παραμείνουν γονείς και παιδιά στους τόπους τους, αλλά και για να υποστηρίξουμε αυτή τη νέα τάση την οποία βλέπουμε πια να διαμορφώνεται και με στήριξη από τις τοπικές κοινωνίες: συμπολίτες μας οι οποίοι φεύγουν από τις πόλεις και επιλέγουν να πάνε και να ζήσουν στο ελληνικό χωριό.

Ταυτόχρονα, έχοντας ταξιδέψει πολύ και έχοντας επισκεφθεί πολλές φορές τα νησιά μας, ειδικά τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ξέρω καλά τις δυσκολίες, τι σημαίνει να ζεις σε ένα παραμεθόριο νησί. Η στήριξη, εξάλλου, της νησιωτικότητας αποτελεί και συνταγματική πρόβλεψη.

Νομίζω ότι χρωστάμε κάτι στους νησιώτες μας, που κάθε μέρα υψώνουν την ελληνική σημαία στις εσχατιές του Αιγαίου. Γι’ αυτό και η δεύτερη απόφασή μου είναι να μειωθεί κατά 30% ο ΦΠΑ στα ακριτικά νησιά κάτω των 20.000 κατοίκων. Νομίζω, οι Βουλευτές Δωδεκανήσου και Βορείου Αιγαίου έκαναν πολύ αισθητή την παρουσία τους σε αυτό τον κύκλο χειροκροτημάτων.

Εξαντλούμε τα σχετικά όρια, τα οποία θέτει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Τονίζω, αφορά μόνο νησιά. Σήμερα μειωμένο ΦΠΑ έχουμε σε πέντε νησιά, κυρίως σε εκείνα που είχαν το βάρος της φιλοξενίας των προσφύγων.

Όμως στο εξής ουσιαστικά το μέτρο επεκτείνεται σε δεκάδες άλλα που ανήκουν στις Περιφέρειες Βορείου Αιγαίου, στα Δωδεκάνησα, στον Έβρο, από τη Λήμνο μέχρι την Κάρπαθο και από τη Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο, με στόχο οι τόποι αυτοί να τονωθούν οικονομικά, οικιστικά, πληθυσμιακά.

Πρωτοβουλία τρίτη, λίγο πιο εξειδικευμένη αλλά πολύ σημαντική, είναι ο διπλασιασμός της έκπτωσης στις δαπάνες επενδύσεων που θα γίνονται στην ελληνική αγορά στους τομείς της άμυνας, της κατασκευής οχημάτων. Και η συγκεκριμένη ενίσχυση μπορεί να φτάσει μέχρι τα 150 εκατομμύρια.

Είναι προφανής η δική της επιδίωξη: πρέπει να προωθήσουμε μεγάλες επενδύσεις στην άμυνα και την αμυντική βιομηχανία και αυτό υπό το φως των κατευθύνσεων της Ευρώπης για την ενίσχυση της κοινής ασφάλειας των κρατών μελών.

Τέλος, η τέταρτη πρωτοβουλία μας αφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Μόλις πριν από τρεις μέρες εγκρίναμε την Εθνική Στρατηγική Εξωστρέφειας για την αύξηση των εξαγωγών, όπου έχουμε κάνει πρόοδο, αλλά πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα.

Είναι έτοιμο το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης για την περαιτέρω απλούστευση αδειοδότησης, με αιχμή πάντα τις επενδύσεις στον χώρο της βιομηχανίας. Σύντομα -κι εδώ θα πιέσω τους Υπουργούς, γιατί έχουμε εξαντλήσει λίγο τα χρονικά μας περιθώρια- θα τελειώσουν τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια, τόσο για τη βιομηχανία όσο για τον τουρισμό και για τις ιχθυοκαλλιέργειες, τομέας κρίσιμος για τον πρωτογενή τομέα.

Παράλληλα, εξελίσσεται η προκήρυξη της δράσης ύψους 200 εκατομμυρίων για την ενίσχυση της εξωστρέφειας, ενώ η Αναπτυξιακή Τράπεζα, η οποία έχει επιτελέσει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, μέσω του ΤΕΠΙΧ ΙΙΙ, παρέχει πλέον 780 εκατομμύρια για ευνοϊκά δάνεια προς τους μικρομεσαίους.

Προσθέστε σε αυτό και το Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας, το οποίο θα καλύπτει ανάγκες του πρωτογενούς τομέα και θα ενεργοποιηθεί το 2026, αλλά και κάτι ειδικό, κ. Υπουργέ, που αφορά τον χώρο της Υγείας: 50 εκατομμύρια τα οποία θα διατεθούν ειδικά στο Ταμείο Καινοτομίας Φαρμάκων.

Επίσης, αρχίζουν να ξεκινούν οι χρηματοδοτήσεις δύο νέων σημαντικών ευρωπαϊκών Ταμείων, του Κοινωνικού Κλιματικού και του Ταμείου Εκσυγχρονισμού: 700 εκατομμύρια για την ενεργειακή αναβάθμιση μικρών και μεσαίων μονάδων, 200 εκατομμύρια για τη μείωση του ενεργειακού κόστους στη βιομηχανία -θα επανέλθω στη συνέχεια στο ζήτημα της ενέργειας- και επιπλέον 300 εκατομμύρια ως ξεκίνημα για τη σταδιακή ανανέωση του ακτοπλοϊκού μας στόλου με «πράσινα» πλοία, ξεκινώντας από τα πορθμεία μας.

Αγαπητοί προσκεκλημένοι, τα μέτρα αυτά συμπληρώνονται με δύο ακόμα σημαντικές αλλαγές. Δεν σας κρύβω ότι όπου και αν πάω στην Ελλάδα έρχονται και με βρίσκουν συνταξιούχοι οι οποίοι αναγνωρίζουν το γεγονός ότι έχουμε αρχίσει να δίνουμε αυξήσεις, ότι έχουμε μειώσει τους φόρους, πλην όμως αρκετοί από αυτούς, για την ακρίβεια 671.000, δεν ωφελούνται λόγω της προσωπικής διαφοράς.

Λοιπόν, το 2026 η προσωπική διαφορά πέφτει στο μισό και το 2027 καταργείται εντελώς. Προσωπική διαφορά τέλος. Και αυτό μία πρόσθετη ενίσχυση των συνταξιούχων οι οποίοι, το ξαναλέω, θα ωφεληθούν σημαντικά και από τις μειώσεις στη φορολόγηση εισοδήματος.

Επίσης, μειώνονται επιτέλους, μεσοσταθμικά κατά περίπου 30%, τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα για 500.000 φορολογούμενους. Ενώ διευρύνονται και τα επαγγελματικά κριτήρια για τους ελεύθερους επαγγελματίες, πλέον σε οικισμούς έως και 1.500 κατοίκους.

Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, το οποίο σας παρουσίασα, δρα σε πολλά πεδία. Έχει καταρχάς χρώμα κοινωνικό, αυξάνει το εισόδημα του συνόλου των πολιτών ως ανάχωμα απέναντι στην ακρίβεια. Επαναλαμβάνω: ξέρω καλά ότι η ακρίβεια είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα το ελληνικό νοικοκυριό. Εκεί στοχεύει ο πυρήνας των φορολογικών παρεμβάσεων που ανακοινώσαμε σήμερα.

Το σχέδιο αυτό, όμως, έχει έντονο χρώμα δημογραφικό. Μεριμνά ουσιαστικά για την ελληνική οικογένεια, αναγνωρίζοντας ότι για ένα νοικοκυριό δεν είναι το ίδιο το κόστος του να μην έχεις παιδιά με το κόστος να μεγαλώνεις δύο ή τρία παιδιά.

Έχει, όπως αντιληφθήκατε, χρώμα νεανικό. Απαλλάσσει τους νέους από φορολογικές επιβαρύνσεις. Έχει χρώμα αναπτυξιακό, καθώς στηρίζει τις πιο παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας.

Οι νέες ρυθμίσεις, όμως, έχουν και χρώμα εθνικό, ενδυναμώνοντας όλες τις συνιστώσες της άμυνας της πατρίδας μας.

Πρόκειται, δηλαδή, για παράλληλες πρωτοβουλίες, τις οποίες διατρέχουν δύο νήματα: η κοινωνική δικαιοσύνη και η εθνική ευθύνη, σε κοινή τροχιά για τα ζητούμενα της πατρίδας.

Οι φόροι μειώνονται δραστικά. Οι συνταξιούχοι λυτρώνονται από την προσωπική διαφορά. Η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ προσφέρει νέα ζωή στα χωριά μας. Ο μειωμένος ΦΠΑ δίνει νέα ώθηση στα ακριτικά μας νησιά. Τα μέτρα για τα ενοίκια απαντούν στο παρόν και η προτεραιότητα στα παιδιά απευθύνεται στο μέλλον.

Να το πω διαφορετικά, είναι ένα σύνθετο αφήγημα αυτό το οποίο εγκαινιάζουμε. Όπως αντιληφθήκατε, είναι ένα συνολικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Δεν είναι ένας κατάλογος, απλά, παρεμβάσεων σε διάφορα πεδία.

Είναι ένα συνεκτικό πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα, όμως, με ξεκάθαρες πολιτικές προτεραιότητες, το οποίο προωθείται με δράσεις οι οποίες αλληλοσυμπληρώνονται.

Γι’ αυτό και θα είναι δύσκολο. Γιατί μπορεί οι στόχοι μας να κοιτούν προς την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, όμως το κράτος συνεχίζουν να το πολιορκούν παθογένειες δεκαετιών. Όπως έδειξε, δυστυχώς, και η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Παθογένειες που, δυστυχώς, δεν ξεριζώθηκαν ούτε από τη δική μας διακυβέρνηση. Στις οποίες, ωστόσο, εμείς απαντάμε με πράξεις.

Δήλωσα ότι ο Οργανισμός θα εξυγιανθεί. Ήδη τέθηκε υπό την ευθύνη της ανεξάρτητης ΑΑΔΕ. Είπα ότι όσες επιδοτήσεις πήγαν σε επιτήδειους θα επιστρέψουν εκεί που ανήκουν. Και ήδη ανακτώνται 22 εκατομμύρια ευρώ από περίπου 1.000 ύποπτες υποθέσεις, με τους ελέγχους να συνεχίζονται.

Από αυτό το βήμα, πάλι, πριν από δύο χρόνια, είχα μιλήσει για την ατζέντα της «νομιμότητας παντού», την οποία υλοποιούμε όσες αντιστάσεις και αν συναντήσουμε: από τις παραβατικές συμπεριφορές στον δρόμο, όπου χάνονται τόσο άδικα ζωές, μέχρι τη διαφθορά στις πολεοδομίες και από τις παράνομες συνταγογραφήσεις μέχρι τις συμμορίες του υποκόσμου, του ποδοσφαίρου, του λαθρεμπορίου των καυσίμων, των τσιγάρων, των όπλων, των ναρκωτικών. Κάτι που αποδεικνύει πως όταν υπάρχει βούληση το κράτος μπορεί να τα βάλει με οποιονδήποτε, όσο ισχυρός κι αν είναι.

Αυτή, άλλωστε, είναι και η μεγάλη μας διαφορά. Ας μην κρυβόμαστε: παρανομία υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει και στη δική μας χώρα, όπως υπάρχει παντού. Σήμερα, όμως, τι αλλάζει; Αυτή βγαίνει με τόλμη στην επιφάνεια. Γιατί; Γιατί χτυπιέται αποφασιστικά από την πολιτεία.

Μια διαφορά, η οποία αποκρυσταλλώνεται σε αλλεπάλληλες -το τονίζω, αλλεπάλληλες- χειροπιαστές επιτυχίες των διωκτικών αρχών, με «πολιορκητικό κριό» τη Μονάδα Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, το «ελληνικό FBI». Είναι μια ευκαιρία να τους συγχαρούμε, αλλά και να τους χειροκροτήσουμε για την επιμονή και τη μεθοδικότητά τους.

Για τις αδυναμίες που ακόμα έχουμε, θα το ξαναπώ: αυτή η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά ξέρουμε να αναγνωρίζουμε λάθη, πάνω απ’ όλα, όμως, έχουμε τη θέληση να βρίσκουμε τις αιτίες αυτών των λαθών και να βρίσκουμε και τη δύναμη για να τα ξεπερνάμε.

Ως εδώ με τα «βαρίδια» του χθες και όσους θέλουν να τα συντηρούν στο σήμερα. Και μιλώ με σκληρό τόνο, γιατί δεν είναι η πρώτη και δεν θα είναι ούτε η τελευταία μάχη που δίνουμε με το παρελθόν. Κάποτε βρίσκουμε αντιστάσεις, ναι, κάποτε χάνουμε από το «βαθύ κράτος», αλλά συχνά το νικάμε μαζί με τους σπόνσορές του.

Μιλώ για νίκες όπως το gov.gr, που κατήργησε ουρές, ταλαιπωρία, γραφειοκρατία, αλλά και διαφθορά. Μιλώ για την επιτάχυνση των προσλήψεων από το ΑΣΕΠ. Μιλώ για την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, η οποία ρύθμισε την αυθαιρεσία στον τομέα της εργασίας.

Τέτοιες νίκες είναι ο σύγχρονος ΕΦΚΑ με τις γρήγορες συντάξεις. Όταν οι συντάξεις αποδίδονται σε δύο ή τρεις μήνες, δεν υπάρχει κανείς λόγος να γίνει οποιαδήποτε πολιτική παρέμβαση για να επιταχυνθεί η έκδοση μιας σύνταξης.

Μιλώ για το νέο πειθαρχικό δίκαιο στο Δημόσιο, το οποίο μόλις ψηφίστηκε και το οποίο προβλέπει ποινή μέχρι και απόλυσης για τους αρνητές αξιολόγησης.

Μιλώ για την άυλη συνταγογράφηση και τους ελέγχους που έχουμε κάνει για να μπορούμε να βρίσκουμε εκείνους τους λίγους επιτήδειους γιατρούς οι οποίοι έγραφαν συνταγές σαν να μην υπάρχει αύριο. Μιλώ για τα ηλεκτρονικά ραντεβού για δωρεάν εξετάσεις, αλλά μιλώ και για την ίδια την αξιολόγηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας από τους χρήστες του.

Ο κατάλογος των αλλαγών για το πώς αλλάζει το «βαθύ κράτος» είναι μεγάλος. Περιλαμβάνει το «112» της Πολιτικής Προστασίας, τις ψηφιακές συναλλαγές, την αξιολόγηση στο Δημόσιο, που σκόνταψε σε τόσα εμπόδια αλλά γίνεται.

Και περιλαμβάνει και μία ακόμα μεγάλη εμβληματική, ταυτοτική θα έλεγα, μεταρρύθμιση για τη δική μας παράταξη: τα μη κρατικά πανεπιστήμια, που κανείς δεν πίστευε πως θα τα έβλεπε κάποια στιγμή στην Ελλάδα. Σε πείσμα, λοιπόν, της καθυστέρησης, τα τέσσερα πρώτα θα ανοίξουν τις πόρτες τους σε Έλληνες και ξένους φοιτητές αυτόν τον Οκτώβριο, και μάλιστα τα δύο από αυτά εδώ ακριβώς, σε αυτήν την πόλη.

Όπως και στη Θεσσαλονίκη κανείς δεν το πίστευε όταν μίλησα, και πέρυσι από το βήμα αυτό, και έλεγα ότι το Μετρό στη Θεσσαλονίκη θα ξεκινούσε σε δύο μήνες, και χειροκροτήσατε κάποιοι Θεσσαλονικείς από υποχρέωση, δεν το πιστεύατε. Τώρα όμως το καμάρι της πόλης, της Ελλάδος, «ταξιδεύει» ήδη προς την Καλαμαριά, με πέντε καινούργιους σταθμούς οι οποίοι θα παραδοθούν το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο του 2026.

Το νέο Παιδιατρικό Νοσοκομείο στο Φίλυρο, το ομορφότερο, πιο σύγχρονο παιδιατρικό νοσοκομείο ολόκληρης της Ευρώπης, θα είναι ένα «κόσμημα» για τη Θεσσαλονίκη. Θα εγκαινιαστεί τον Ιανουάριο του 2027 και θα είναι πλήρως στελεχωμένο από την πρώτη μέρα λειτουργίας του.

Το 2026 και το 2027 θα είναι κρίσιμοι σταθμοί. Προορισμός μας, όμως, είναι το 2030, με μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν οριστικά την εικόνα της χώρας. Γι’ αυτό αυτές οι μεταρρυθμίσεις υπερβαίνουν τους κυβερνητικούς κύκλους και γι’ αυτό, με τον τρόπο τους, απαιτούν και ευρύτερες συναινέσεις.

Η υγεία αποτελεί το δεύτερο πεδίο που απαιτεί κάποιου είδους συνεννόηση. Σήμερα, με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, ανακαινίζονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών σε 93 νοσοκομεία, ανακαινίζονται πλήρως 163 κέντρα υγείας. Τα βλέπω σε όλη τη χώρα, όπου πηγαίνω. Βλέπω τη χαρά των συμπολιτών μας, πώς από κέντρα υγείας τα οποία ήταν παρακμιακά, εν πολλοίς διαλυμένα, ξαφνικά έχουν πρόσβαση σε σύγχρονες υποδομές πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

Και εγώ, προσωπικά, προτιμώ να ακούω τη φωνή των ιδίων των ασθενών, των πολλών γιατρών, νοσηλευτών που υπηρετούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, παρά τη ντουντούκα των εργατοπατέρων και ορισμένων ανεύθυνων συνδικαλιστών.

Τρίτη μεγάλη μεταρρύθμιση: είναι εκείνη που θα επιτρέψει στον καθένα να ξέρει πού θα χτίσει, τι και με ποιους όρους, με βάση το ψηφιακό Κτηματολόγιο που το κράτος αποκτά για πρώτη φορά. Και με οδηγό έναν χωροταξικό σχεδιασμό κάθε περιοχής, που θα αποτρέπει τις αυθαιρεσίες και την άναρχη δόμηση.

Προσέξτε, είναι ένα ζήτημα κρίσιμο για το μέλλον του τόπου. Η οργάνωση του χώρου αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη «σιωπηλή» μεταρρύθμιση που δρομολογεί η κυβέρνησή μας. Είναι, όμως, τόσο απαραίτητη για να κάνουμε πράξη τη βιώσιμη ανάπτυξη, που επιτρέπει τη δόμηση με όρους σεβασμού στο μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό μας περιβάλλον. Αποτελεί έναν κρίσιμο αναπτυξιακό παράγοντα, καθώς πυροδοτεί τις κατασκευές, τον τουρισμό, τις ξένες επενδύσεις. Είναι, με άλλα λόγια, μία ακόμα μεταρρύθμιση μακράς πνοής, που προϋποθέτει και αυτή διάλογο και συναίνεση.

Τέλος, εθνικό στοίχημα το οποίο κι αυτό επεκτείνεται πολύ πέραν του ορίζοντα αυτής της κυβέρνησης είναι και η ενεργειακή αυτονομία και ο μελλοντικός ενεργειακός χάρτης της χώρας.

Τι σημαίνει αυτό; Πρώτα και πάνω απ’ όλα σταθερά προσιτές τιμές στο ηλεκτρικό ρεύμα. Και αυτό, σε πείσμα όλων όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο, ταυτίζεται με την περαιτέρω ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών, ένας τομέας στον οποίο η Ελλάδα ήδη πρωταγωνιστεί, εξάγοντας για πρώτη φορά ενέργεια από τον ήλιο και τον αέρα της.

Εδώ, θέλω να είμαι σαφής: η πολιτική μας αυτή αποδίδει. Θυμάστε ότι πέρυσι είχαμε μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές χονδρικής της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ελλάδας σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Για πρώτη φορά είδαμε ότι με τη δυναμική είσοδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας μειώθηκαν οι τιμές χονδρικής και συγκλίνουμε ολοένα και περισσότερο με τον πυρήνα της Ευρώπης.

Όμως, θέλω να είμαι σαφής: αυτές οι χαμηλότερες τιμές χονδρικής επιβάλλεται να περάσουν και στους καταναλωτές. Αν αυτό δεν συμβεί, δεν θα διστάσουμε να παρέμβουμε, όπως έχουμε κάνει επανειλημμένα.

Από εδώ, λοιπόν, σας καλώ να γράψουμε μαζί μία ακόμα όμορφη σελίδα στην ιστορία μας. Το θέλουμε, το μπορούμε και θα το κάνουμε, γιατί κρατάμε την Ελλάδα ψηλά και πάνω απ’ όλα νοιαζόμαστε για όλες τις Ελληνίδες και για όλους τους Έλληνες.