«28η Οκτωβρίου 1940» Το Μεγάλο «ΟΧΙ» και η εποποιία του Βόρειο Ηπειρωτικού έπους
Η φασιστική Ιταλία του ημιπαράφρονος Μπενίτο Μουσσολίνι όστις οραματίζετο την ανασύστασιν της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας θεωρών την Ελλάδα αδύνατον της επετέθη δια της προς Ανατολάς εξαπλώσεως, αφού Δυτικώς τοιούτον εγχείρημα ήτο πρακτικώς αδύνατον, λόγω της υπάρξεως ισχυρών κρατών όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Η Ελλάς λοιπόν ήταν δια τον δικτάτορα της Ρώμης το εύκολο θύμα της κατακτητικής του προσπάθειας.
Η Ιταλία προετοιμάζει την επίθεσιν κατά της Πατρίδας μας μεθοδικώς. Αφού την 7ην Απριλίου 1939, Μεγάλην Παρασκευήν, αποβιβάζει στρατεύματα την πρωίαν εκείνην εις Άγιον Ιωάννην της Μεδούης, Δυρράχιον, Αυλώνα και Αγίους Σαράντα και αφού συνέτριψε την μικράν αντίστασιν των στρατευμάτων του βασιλέως της Αλβανίας Ζώγου την 8ην Απριλίου κατέλαβε τα Τίρρανα όπου εγκατέστησε ιταλόφιλον κυβέρνησιν. Η νέα αλβανική Εθνοσυνέλευσις εξαναγκάζεται όπως προσφέρη το αλβανικόν Στέμμα εις τον Βίκτορα Εμμανουήλ βασιλέα της Ιταλίας, όστις αποδέχεται την 16ην Απριλίου δι΄εαυτόν και τους διαδόχους του, τον δε εν Τιρράνοις ιταλόν πρεσβευτήν αντιπρόσωπόν του. Ούτως καταργείται η αλβανική ανεξαρτησία και αρχίζει ο ψυχολογικός κατά της Ελλάδος πόλεμος.
Την 11ην Αυγούστου του 1940, άρχισε ο ακήρυκτος κατά της Ελλάδος πόλεμος. Κατηγορείται η Χώρα μας, υπό του επισήμου ιταλικού προκτορείου «Στέφανι», δια τον θάνατον πλησίον της Ελληνοαλβανικής μεθορίον, του «πατριώτη» Νταούτ Χότζα του οποίου το ποινικό μητρώο ήταν πλήρες εγκληματικών και ληστρικών πράξεων. Ακολουθεί και πλήθος άλλων κατηγοριών τας οποίας η Ελλάς μετά σοβαρότητας και συνέσεως αποκρούει και αποδεικνύει το αβάσιμον τούτων.
Η Ιταλία δεν περιορίζεται εις λεκτικάς μόνον κατηγορίας κατά της Χώρας μας αλλά προβαίνει και εις επονείδιστους πειρατικάς ενεργείας, στρατιωτικού χαρακτήρος εν καιρώ ειρήνης. Την πρωίαν της 15ης Αυγούστου τορπιλίζει εις το λιμένα της Τήνου το εύδρομον του στόλου μας «Έλλη», το οποίον ευρίσκετο εκεί ίνα προσδώση μεγαλυτέραν αίγλην εις την εορτήν της Μεγαλόχαρης, της Παναγίας μας. Το κυβερνητικόν ανακοινωθέν ομιλεί δι’ «άγνωστον» υποβρύχιον, το οποίον προέβη εις τον τορπιλισμόν της «Έλλης», ενώ τάχιστα απεδείχθη εκ των θραυσμάτων των τορπιλών ότι αυταί ήσαν ιταλικής προελεύσεως. Το ίδιο απόγευμα της 15ης Αυγούστου, ιταλικά αεροπλάνα φέροντα εμφανώς επ’ αυτών τα σήματα της ιταλικής αεροπορίας, εβομβάρδισαν πλησίον της Κρήτης το επιβατικόν ατμόπλοιον «Φρίντων». Όλα αυταί αι πράξεις των Ιταλών και ο ψυχολογικός πόλεμος επλήρωσαν μίσους τας ψυχάς των Ελλήνων και τους συνεσπείρωσν πέριξ της Εθνικής μας Κυβερνήσεως, ης προΐσταστο ο κατάλληλος άνθρωπος, ο Στρατηγός Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ.
Φθάνομεν τέλος εις την λήξιν του δράματος, κατά το οποίον επί 27 έτη η Ελλάς αγωνιζόμενη δια την ελευθερίαν της εύρισκε παντού και πάντοτε αντιμέτωπόν της, εχθρόν αμείλικτον την Ιταλίαν και η λήξις αυτή αρχίζει την πρωίαν της 28ης Οκτωβρίου του 1940. Ο Ι. Μεταξάς και οι άμεσοι συνεργάται του, το Σάββατον 26 προς Κυριακή 27 Οκτ. παρέμειναν άγρυπνοι αναμένοντες το άναμμα της θρυαλλίδος του πολέμου, καθ’ όσον τας προηγουμένας ημέρας μας είχαν κατηγορήσει ότι ελληνική συμμορία είχεν εισέλθη εις το αλβανικό έδαφος και ότι είχαν ριφθή βόμβαι εις το ιταλικόν λιμεναρχείον των Αγίων Σαράντα.
Μετά επί πολλάς ώρας αγρυπνίας και παραμονής εις τας επάλξεις περί την ενδεκάτην και ημίσειαν νυκτερινήν, της Κυριακής 27ης Οκτ. 1940, ο Εθνικός μας Κυβερνήτης απεσύρθει όπως αναπαυθεί εις την εν Κηφισιά οικίαν του. Απόλυτος ηρεμία και γαλήνη εβασίλευε πέριξ της απερρίτου οικίας εις την διασταυρώσεων των οδών Κεφαλληνίας και Στρατηγού Δαγκλή και μόνον ο φρουρός της πύλης αγρυπνούσε. Την 3ην πρωινήν ώραν της 28ης Οκτ. 1940 την επικρατούσαν εις την περιοχήν ησυχίαν διέκοψεν ο θόρυβος μηχανής αυτοκινήτου, το οποίον μετέφερεν τον πρεσβευτήν της Ιταλίας Γκράτσι, απεστελμένον του Μουσσολίνι, όπως απαιτήση από τον πρωθυπουργόν της Ελλάδος ούτε ολίγον, ούτε πολύ, την υποδούλωσίν της εις την Ιταλίαν. Ο Ι. Μεταξάς αφυπνισθείς εκ του ύπνου του δικαίου, αφού έρριψεν κάτι πρόχειρον επάνω του ήνοιξεν ο ίδιος την θύραν και εισήλθεν εντός της οικίας ο Ιταλός πρεσβευτής. Εκεί ο Γκράτσι ενεχείρησε εις «τον σεβάσμιον γέροντα», όπως τον αποκαλλή εις το βιβλίο του «Η αρχή του τέλους», το φάκελλον εντός του οποίου υπήρχεν το ρυπαρόν τελεσίγραφον του φανφαρόνου της Ρώμης. Ο Μεταξάς αφού μετά προσοχής το ανέγνωσε, το ετοποθέτησε πάλι εντός του φακέλου και το επέστρεψε εις τον Γκράτσι, ειπών προς αυτόν «Λοιπόν, πόλεμος». Ο Γκράτσι προσπάθησε να ειπή κάτι αλλ’ απεκρούσθη υπό του Μεταξά, ο οποίος εκινήθη προς την έξοδον, δείγμα ότι ούτος απεμπέπετο και εξήλθε χωρίς να του δοθή χειρ αποχαιρετισμού.
Μετά ταύτα αι εξελίξεις ήσαν ραγδαίαι. Οι Ιταλοί επετέθησαν κατά της Ελάδας την 5:30 πρωινήν της 28ης Οκτ. 1940, παραβιάζοντες κατά ήμισειαν ώραν την ταχθείσαν δια του τελεσιγράφου 3 ωρον διορίαν.
Τον λόγον πλέον είχαν οι μαχηταί της Πίνδου, και των Ηπειρωτικών και Βορειοηπειρωτικών υψιπέδων. Ο ελληνικός λαός πληροφορηθείς εκ του ραδιοφώνου και των κωδωνοκρουσιών την κήρυξιν του πολέμου εξεχύθη εις τους δρόμους εορτάζων και χαρούμενος, διότι του εδίδετο η ευκαιρία να εκδικηθή όσα είχεν υποστεί από τους Ιταλούς η Πατρίς. Τας πρώτας ημέρας οι Ιταλοί εισήλθον προσωρινώς εντός του ελληνικού εδάφους, συντόμως ο Στρατός μας τους ξεδίωξε και εισήλθεν νικητής και τροπαιούχος εις τα χώματα της ελληνικότατης Βορείου Ηπείρου. Ο κόσμος άναυδος παρακολουθεί τας επιτυχίας του Δαυίδ κατά του Γολιάθ των οκτώ εκατομμυρίων λόγχων, δια των οποίων μας απειλούσε με υποταγήν ο γελοίος Μουσσολίνι. Τελευταία προσπάθεια των Ιταλών κατόπιν και μεγάλης προετοιμασίας υπήρξεν η από 9ης μέχρι 25ης Μαρτίου 1941 αποκληθείας «Εαρινή Επίθεσις» (Primavera) ήτις αυτή απέτυχε συντριβείσα εις τα ατσάλινα στήθη των μαχητών της ενδόξου εκείνης εποποιίας.
Ας στρέψουμε μετά σεβασμού την μνήμη μας και ας κλείνωμε ευλαβώς το γόνυ προς τους αθανάτους νεκρούς μας, οι οποίοι έμειναν εκεί τοις ‘κείνων ρήμασι πειθόμενοι, αιώνιοι φύλακες και υπερασπισταί της τιμής και της ακεραιότητας της Πατρίδας.
Ας υψώσωμεν άπαντες εις τας οικίας μας την γαλανόλευκην υπό τας πτυχάς, της οποίας έπεσαν με το όνομα της Ελλάδος εις τα χείλη οι ήρωες των ιερών αγώνων της Φυλής.
Ας δείξωμεν εις τους σημερινούς επιβούλους της ακεραιότητός μας, ότι η ψυχή των ηρώων του 1940 ενυπάρχει και σήμερον εις τον ελληνικόν λαόν.
Ζήτω η 28η Οκτ. 1940
Ζήτω η Ελλάς Ζήτω το Έθνος
Ανδρέας Χρ. Ντάνος
Αντισμήναρχος ε.α.
Αρχαίαι Σικυών τη 22α Οκτ. 2018
Αφήστε ένα σχόλιο