ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ : ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΝΕΚΡΟΥΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ… Το πιο διχαστικό που κάνει η Αριστερά είναι να βάζει διαβάθμιση στους φονιάδες και στα θύματα…

ΤΟΥ ΦΑΗΛΟΥ Μ. ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ *

H Αριστερά, από την κανο­νική του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι όλες τις άλλες παραφυάδες του ΚΚΕ, που είναι η μήτρα αυτού του αυτοάνοσου κοινωνικού νο­σήματος, μας λέει κάθε χρόνο στην επέτειο της δολοφονίας του Φύσσα ότι υπάρχει καλή και κακή βία. Κατ’ αυτούς υ­πάρχουν κακά μαχαίρια, αλλά καλά πιστόλια, καλές βόμβες, καλά στειλιάρια και καλές μο­λότοφ. Σύμφωνα με αυτή τη θρασεία άποψη, δεν έχει ση­μασία τι κάνει κάποιος, αλλά ποιος το κάνει. 
Δεν χρειάζεται να ξοδέψεις πολύ μυαλό για να καταλάβεις το γελοίο και το παράλογο αυ­τής της θέσης. Για την Αριστε­ρά το αίμα του Φύσσα είναι ά­γιο. Το αίμα των νεκρών αστυ­νομικών, της ΜΑΡΦΙΝ, του Κα­περώνη και του Φουντούλη, της κοπέλας προχθές στο Α­γρίνιο, που δέχθηκε φωτοβο­λίδα στο πρόσωπο, είναι απλά χυμένο χαλασμένο γάλα. 
Οι επέτειοι των θυμάτων της Αριστεράς είναι ημέρες τιμής, μνήμης, αντίστασης και γίνο­νται ετήσια φεστιβάλ ανομίας. Οι επέτειοι των θυμάτων της Α­ριστεράς είναι απλά «εμφυλιο­πολεμικές εκδηλώσεις». Η Αρι­στερά είναι μανούλα στην αγι­οποίηση αυτών που θέλει και στη λήθη και αφαίρεση της αν­θρώπινης ιδιότητας από τα θύ­ματά της. Ο μακρύς κατάλογος των νεκρών και τραυματιών α­στυνομικών, θυμάτων του ό­λως υπαρκτού άκρου της αρι­στερής βίας και τρομοκρατίας, δεν είναι θύματα άξια τιμής. Εί­ναι απλά «μπάτσοι». 
Τα θύματα της ΜΑΡΦΙΝ τα αντιμετωπίζουν με πολ­λή νευρικότητα και η πληθώ­ρα των αριστερών δημοσιο­γράφων, που εργάζονται και σε δήθεν δεξιές εφημερίδες, πνίγει την ιστορία αυτού του απίστευτου εγκλήματος στη λήθη. Δεν γράφουν, δεν μι­λούν γι’ αυτούς που απέξω φώναζαν «κάψτε τους». Ρω­τήστε τους φίλους και τα παι­διά σας αν ξέρουν τα ονόματα των θυμάτων της ΜΑΡΦΙΝ, αν ξέρουν ποιος ήταν ο Χρήστος Μάτης ή ο Νεκτάριος Σάββας. 
Αυτούς τους σκότωσε η «καλή» βία του ανύπαρκτου ά­κρου, που δεν υπάρχει, όμως πυροβολεί, βάζει βόμβες, λι­ντσάρει ανθρώπους με σφυ­ριά και ρόπαλα, καταστρέφει περιουσίες και ζωές, φορά­ει κουκούλες και καθυβρίζει και συκοφαντεί κάθε αντίθε­τη φωνή, αποκαλώντας τους πάντες «φασίστες», «ακροδε­ξιούς» και «ναζί». 
Φουντούλης και ο Καπερώ­νης δεν έχουν, κατά την Αρι­στερά, ανθρώπινη οντότητα. Ποιος από τα κτήνη που δι­καιολογούν αυτό το έγκλημα ξέρει τι θα ήταν τα αγέννητα παιδιά τους; 
Ποιος ξέρει τι ιδεολογία θα είχαν τα αγέννητα παιδιά του Φύσσα και τα εγγόνια του; Ποιος ξέρει εάν ο Φύσσας, ο Φουντούλης και ο Καπερώ­νης θα είχαν για πάντα τις ί­διες απόψεις; Θυμάται κανείς ότι ο δολοφόνος του Φύσσα πιτσιρικάς ήταν κνίτης; Οι άν­θρωποι μεγαλώνουν, αλλά­ζουν απόψεις, μετανιώνουν για πράγματα που πίστεψαν, είπαν ή έκαναν. Ο Φύσσας σα­φώς και έγραψε και τραγού­δια που εξήραν τη βία. Αν, ό­μως, δεν σου αρέσουν, γράψ­του κι εσύ ένα τραγούδι. Δεν σκοτώνεις ανθρώπους για­τί δεν πιστεύουν όσα πιστεύ­εις εσύ, ούτε για τα τραγού­δια ή τα γραπτά τους. Οι νέοι πιστεύουν ρομαντικά σε από­λυτες αλήθειες, έλκονται από τις απόλυτες θεωρίες, αναζη­τούν τον κίνδυνο και ήρωες. 
Ομως μεγαλώνουν και αλ­λάζουν. «Ο άνθρωπος γεννιέ­ται εμπρηστής και πεθαίνει πυροσβέστης». Δεν υπάρχει άνθρωπος που να νομιμοποι­είσαι να του αφαιρέσεις την ανθρώπινη ιδιότητα και την ί­δια του τη ζωή, γιατί εσύ εί­σαι αληθινός ολοκληρωτικός, που αποφασίζει ποιος θα ζή­σει και ποιος θα πεθάνει, ε­πειδή κατά τη γνώμη σου πι­στεύει λάθος ιδέες. 
Το πιο διχαστικό που κά­νει η Αριστερά είναι το να βά­ζει διαβάθμιση στους φονιά­δες και στα θύματα. Καλοί και κακοί φονιάδες, καλά και κα­κά θύματα, ανάξια μνημόνευ­σης και τιμής. 
Η πραγματικότητα των δύο άκρων δεν σέβεται ούτε τους νεκρούς ούτε τους ζωντα­νούς και τάζει μιζέρια και βία και στους αγέννητους. Η απά­ντηση της δημοκρατικής πο­λιτείας σε αυτή τη βαρβαρό­τητα δεν μπορεί παρά να εί­ναι μία και μόνη: το μονοπώ­λιο της βίας ανήκει μόνο στο κράτος όταν εφαρμόζει το Σύ­νταγμα και τους Νόμους. Ο­ποιος αμφισβητεί αυτό το μο­νοπώλιο είναι εχθρός του λα­ού και της Πατρίδας και αλη­θινός ολοκληρωτικός, εχθρός των ελευθεριών μας. 

* Ο κ. Φαήλος Κρανιδιώ­της είναι Δικηγόρος των Αθη­νών, αρθρογράφος της «δ», Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ neadexia.gr