ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ (Φ. 1997)

 

Τὰ κτήνη

 

22 Ιουνίου, 2026

Ἂν νομίζετε ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἀλλοπρόσαλλη ἐποχὴ τὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅλα, κάνετε λάθος μεγάλο. Ἀποκαλοῦνται «therians», θὰ λέγαμε «θηριανοί». Ἔχουν παρουσιασθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ὅμως ἴσως νὰ μὴ μαθαίναμε κάτι παραπάνω γι᾿ αὐτὰ τὰ παράξενα «θηρία», ἂν ὁ Σύλλογος Κτηνιάτρων Πορτογαλίας δὲν εἶχε ἐκδώσει αὐστηρὴ ἀνακοίνωση, ἡ ὁποία ἔκανε τρομερὴ αἴσθηση σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Τί ἔλεγε αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωση; Ἦταν μιὰ σύσταση πρὸς τοὺς κτηνιάτρους τῆς χώρας νὰ ἀρνοῦνται νὰ δέχονται ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπισκέπτονται καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι ζῶα. Ὁ Σύλλογος ἔδινε συγκεκριμένες ὁδηγίες στὰ μέλη του, ἀπαγορεύοντάς τους νὰ πρα­γματοποιοῦν διαγνώσεις, θεραπεῖες ἢ ὁποιαδήποτε ἰατρικὴ πράξη σὲ ἀνθρώπους ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα.

Μὲ τὴ σύσταση αὐτὴ τοῦ Συλλόγου Κτηνιάτρων τῆς Πορτογαλίας ἔγινε εὐρύτερα γνωστὸ τὸ φαινόμενο τῶν «therians». Τὸ φαινόμενο ἀποτελεῖ ἀναμενόμενη ἀκραία κατάληξη τοῦ δικαιωματισμοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγιναν ἄπειρες συζητήσεις κατὰ τὰ προηγούμενα χρόνια, ψηφίσθηκαν δὲ καὶ σχετικοὶ νόμοι γιὰ τὴν προστασία του.

Εἴχαμε ἄνδρες νὰ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς γυναῖκες καὶ τὸ ἀντίθετο, ἢ ἄλλους νὰ θεωροῦν ὅτι δὲν ἀνήκουν σὲ κάποιο φύλο καὶ νὰ ἀπαιτοῦν νὰ προσφωνοῦνται ὡς κάτι οὐδέτερο (ἀπὸ τὰ γνωστὰ τὸ «Νemo», τὸ «Jason-Ἀντιγόνη» κ.τ.λ.)… Καὶ τώρα φθάσαμε στοὺς «therians».

Οἱ θηριανοὶ εἶναι συνήθως νεαροὶ καὶ δηλώνουν ὅτι ταυτίζονται νοητικά, πνευματικὰ ἢ ψυχολογικὰ μὲ ζῶα. Σκαρφαλώνουν σὲ δέντρα, περπατοῦν στὰ τέσσερα, μιμοῦνται ἤχους τοῦ ζώου ποὺ ὁ καθένας τους νομίζει ὅτι εἶναι. Τὸ φαινόμενο ἀναπτύσσεται στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, προκαλώντας ἀπὸ περιέργεια μέχρι χλευασμὸ ἀλλὰ καὶ ἀνησυχία, εἰδικὰ στοὺς ψυχολόγους ποὺ ἔχουν ἐκπλαγεῖ ἀπὸ τὴν παράδοξη αὐτὴ τάση.
Αἰῶνες πρὶν ὁ θεόπνευστος Ψαλμωδὸς διεκ­τραγώδησε τὸ κατάντημα τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὰ λόγια: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»· ταλαίπωρος ὁ ἄνθρωπος! ἐνῶ ἔχει τιμὴ καὶ ἀξία, ὡς δημιουργημένος κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, δὲν τὸ κατανόησε· ἐξίσωσε τὸν ἑαυτό του πρὸς τὰ ἀνόητα κτήνη καὶ ἔγινε ὅμοιος μὲ αὐτά (Ψαλ. μη΄ [48] 13).

Καὶ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐξομοιώνεται μὲ τὰ κτήνη ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο τῶν «θηριανῶν», ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα, ἀλλὰ ἐξομοιώνεται μὲ αὐτὰ κυρίως μὲ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς του, ποὺ εἶναι τρόπος ζωώδης, κτηνώδης.

Καὶ εἶναι φρικτὸ ὁ κόσμος μας νὰ μετα­βάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ ζούγκλα κτηνῶν.