Ἀπαγόρευση κινητῶν στὰ γαλλικὰ σχολεῖα (Φ. 1974)

 

29 Ιανουαρίου, 2026

Σὲ βίντεο ποὺ «ἀνέβασε» ὁ Γάλλος πρόεδρος Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀναφέρει ὅτι ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς ἑπόμενης σχολικῆς χρονιᾶς θὰ ἀπαγορεύονται τὰ κινητὰ τηλέφωνα καὶ στὰ Λύκεια, θὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ χρήση τῶν «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν. Δηλώνει μάλιστα ὅτι προχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἑπόμενη χρονιὰ σὲ συγ­κεκριμένα μέτρα, μετὰ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα σχετικῆς ἐκθέσεως.

«Οἱ ἐγκέφαλοι τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ἐφήβων μας δὲν εἶναι πρὸς πώληση. Τὰ συναισθήματά τους δὲν εἶναι πρὸς πώληση, οὔτε πρέπει νὰ χειραγωγοῦνται, εἴτε ἀπὸ ἀμερικανικὲς πλατφόρμες εἴτε ἀπὸ κινεζικοὺς ἀλγορίθμους», ἀναφέρει ἀρχικὰ στὸ βίντεο ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν.

Στὴ συνέχεια ὁ Γάλλος πρόεδρος ζητεῖ ἐπίσπευση τῆς νομικῆς διαδικασίας, ἔπειτα ἀπὸ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα ἐκθέσεως τῆς γαλλικῆς ὑγειονομικῆς ἀρχῆς, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα:

«–Ἕνας στοὺς δύο ἐφήβους περνάει ἀπὸ δύο ἕως πέντε ὧρες τὴν ἡμέρα στὰ κινητὰ

–Περίπου τὸ 90% τῶν παιδιῶν ἡλικίας 12 ἕως 17 ἐτῶν ἔχει πρόσβαση στὸ διαδίκτυο μὲ κινητὰ–Τὸ 58% ἀπὸ αὐτὰ χρησιμοποιοῦν τὶς συσκευές τους γιὰ κοινωνικὰ δίκτυα

–Ἡ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἔχει πολλὲς ἐπιβλαβεῖς ἐπιπτώσεις» («protothe­ma.gr» 25-1-2026).

Ἡ Γαλλία λοιπὸν ἀκολουθεῖ τὸ παράδει­γμα τῆς Αὐστραλίας, ἡ ὁποία ἀπαγόρευσε τὴν πρόσβαση στὰ «social media» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν.

Σύμφωνα μάλιστα μὲ τὴν «ERT News» καὶ τὸ BBC, ἡ γαλλικὴ κυβέρνηση προωθεῖ αὐτὰ τὰ μέτρα λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν κρουσμάτων κυβερνοεκφοβισμοῦ, δηλαδὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν κινητῶν τηλεφώνων γιὰ τὴν ἀποστολὴ μηνυμάτων ἢ εἰκόνων ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν πρόκληση βλάβης σὲ ἄλλα ἄτομα· ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν κινδύνων γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν ἐφήβων καὶ τῆς ἀνάγκης γιά μείωση τῆς ἀποσπάσεως προσοχῆς κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μαθημάτων.

Ἡ ἀπαγόρευση τῶν κινητῶν τηλεφώνων ἀποτελεῖ μία ἀναγκαία παρέμβαση στὴν ἐκπαιδευτικὴ πραγματικότητα. Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ γενικευθεῖ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Νὰ ἐφαρμοσθεῖ μάλιστα ὄχι ἁπλῶς ὡς ἕνα πειθαρχικὸ μέτρο, ἀλλὰ ὡς μία στοχευμένη προσπάθεια γιὰ τὴν προστασία τῶν μαθητῶν.

Σὲ μιὰ ἐποχή, ὅπου οἱ ἔφηβοι εἶναι διαρκῶς ἐκτεθειμένοι σ’ ἕναν καταιγισμὸ ψηφιακῶν προκλήσεων καὶ πειρασμῶν, ἡ σχολικὴ αἴθουσα ὀφείλει νὰ παραμείνει ἕνα ἀσφαλὲς «καταφύγιο» ἀγωγῆς. Τὸ σχολεῖο, ὡς χῶρος καλλιέργειας τοῦ πνεύματος, ὀφείλει νὰ προστατεύει τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὸν ἐθισμὸ στὶς ὀθόνες καὶ νὰ ἐνισχύει τὴν ἀπρόσ­κοπτη συμμετοχή τους στὸ μάθημα. Ἂς διδαχθοῦν ἀπὸ τὴ στροφὴ αὐτὴ τῆς Γαλλίας καὶ οἱ ἄλλες κυβερνήσεις· καὶ ἂς προσ­παθήσουν νὰ συμβάλουν μὲ σταθερὲς ἀποφάσεις στὴν προστασία τῶν μαθητῶν.