ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Γ. ΡΟΥΣΣΟΣ (1946-2025) (Φ. 1968)
*Του ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ Ν. ΔΟΥΛΑΒΕΡΑ
ΙΝ ΜΕΜΟRΙΑΜ
Στις 26 Δεκεμβρίου 2025 απεδήμησεν εις Κύριον ο πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Γ. Ρούσσος, εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ζευγολατιού για πάνω από πενήντα χρόνια, και, κατά το τελευταίο διάστημα, εφημέριος Ενορίας Αγίου Νικολάου Ζευγολατιού. Η απώλειά του βύθισε στο πένθος τούς κατοίκους του χωριού, του οποίου για τόσα πολλά χρόνια ήταν ακούραστος ευχέτης προς τον Κύριον.
Ο μακαριστός Πέτρος Ρούσος γεννήθηκε στην Γκούρα Κορινθίας το 1946. Υπήρξε συγχωριανός μου και στην Γκούρα και στη συνέχεια στο Ζευγολατιό, όπου εγκατασταθήκαμε και οι δύο. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Ρούσσος και μητέρα του η Κωνσταντίνα Ρούσσου. Ευτύχησε να έχει τέσσερα αδέλφια: την Ουρανία (+ Απρίλιος 2025), τον Θεόδωρο, τον Κώστα και την Παρασκευή. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στο τριτάξιο Γυμνάσιο Γκούρας. Στη συνέχεια, φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου. Ενυμφεύθη τη Βασιλική Σπυροπούλου και απέκτησαν δύο κόρες : την Κωνσταντίνα και την Παναγιώτα. Η ζωή του, όμως, δεν ήταν απαλλαγμένη από σταυρούς. Ο Θεός επέτρεψε να δοκιμαστεί νωρίς με την απώλεια της αγαπημένης του πρεσβυτέρας, της συντρόφου και συνοδοιπόρου του στη ζωή και στη διακονία. Ο πόνος αυτός υπήρξε βαρύς, αλλά δεν τον λύγισε. Αντιμετώπισε με χριστιανική υπομονή την πρόωρη απώλεια της συζύγου του (30 Μαρτίου 1998) και υπήρξε μάνα και πατέρας για τις κόρες του.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1970, σε ηλικία 24 ετών, χειροτονήθηκε διάκονος στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Αγίας Φωτεινής τής Σαμαρείτιδος και την επόμενη ημέρα του ιδίου έτους πρεσβύτερος στον Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αγ. Θεοδώρων Κορινθίας από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κορίνθου Παντελεήμονα Καρανικόλα.
Υπηρέτησε ως εφημέριος στους Ι. Ναούς Αγ. Σπυρίδωνος Φενεού, Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ζευγολατιού για πολλά έτη και, τελευταία, στον Άγιο Νικολάου Ζευγολατιού. Διετέλεσε Αρχιερατικός Επίτροπος Βόχας από το 1979 μέχρι το 2021. Σημειώνουμε επίσης ότι έγινε Πνευματικός το 1983 και Πρωτοπρεσβύτερος το 1987. Για αρκετό διάστημα υπηρέτησε και στα Γραφεία της Μητροπόλεως Κορίνθου.
Υπήρξε από τους βασικούς συντελεστές τής ανεγέρσεως του νέου Ι. Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ζευγολατιού, η οποία άρχισε το 1990. Μετά 11 έτη, στις 3 Ιουνίου 2001, τελέστηκαν τα θυρανοίξια του Ναού από τον τότε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου Παντελεήμονα Καρανικόλα. Το υπόγειο του Ναού έχει διαμορφωθεί σε εκκλησία προς τιμήν του Αγίου Βλασίου. Υπάρχει εξάλλου προσαρτημένο στον Ναό παρεκκλήσιο προς τιμήν των νεοφανών αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Στην Επιτροπή Ανεγέρσεως της εκκλησίας αυτής συμπεριλαμβάνεται και το όνομά του.
Η Εξόδιος Ακολουθία τελέστηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2025, ημέρα Κυριακή και ώρα 11.30 π.μ., στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ζευγολατιού, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Παύλο, τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κεγχρεών κ. Αγάπιο, χορεία ιερέων και πλήθος κόσμου.
Τον εκλιπόντα αποχαιρέτησαν, σε κλίμα συγκίνησης, εκ μέρους του ιερού κλήρου ο π. Άνθιμος Παπαλεξόπουλος, Ηγούμενος της Ι. Μονής Παναγίας Πάντων Χαρά, στην περιοχή τού Ζευγολατιού, ο οποίος συλλειτούργησε πολλές φορές μαζί με τον μακαριστό Πέτρο, εκ μέρους των δημοτών ο Δήμαρχος Αθανάσιος Μανάβης καθώς και ο Πρόεδρος της τοπικής Κοινότητας Ιωάννης Παπαδημητρίου, ενώ η κόρη του Παναγιώτα Ρούσσου ευχαρίστησε για την παρουσία τους και τη συμμετοχή στο πένθος της οικογένειας, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Παύλο, τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο κ. Αγάπιο, τη χορεία των κληρικών και το πλήθος του κόσμου. Τέλος, ο Σεβασμιώτατος είπε λόγια παρηγοριάς στους συγγενείς και τον παρεστώτα λαό.
Με την εκδημία του μακαριστού πρωτοπρεσβύτερου Πέτρου Ρούσσου η τοπική Εκκλησία στερήθηκε έναν άξιο λειτουργό της, που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία του χριστεπωνύμου πληρώματός της.
Υπήρξε άοκνος και αφοσιωμένος λειτουργός του Υψίστου και μορφή ιερατική, σεμνή, αθόρυβη, αλλά βαθύτατα ουσιαστική. Ήταν απλός και αγαπητός στον λαό της τοπικής Εκκλησίας, ευγενής, ευπρόσιτος και ευπροσήγορος, με αίσθηση τού χιούμορ. Επί μισό και πλέον αιώνα στάθηκε στο Άγιο Θυσιαστήριο με φόβο Θεού, πίστη και αγάπη.
Τέλεσε αναρίθμητες Θείες Λειτουργίες, βάπτισε, στεφάνωσε, εξομολόγησε, παρηγόρησε, ευλόγησε, γονείς, παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, και στάθηκε δίπλα στον πόνο και στη χαρά του λαού τού Θεού. Μοιράστηκε τις αγωνίες του, άκουσε τις εξομολογήσεις του, προσευχήθηκε για τα προβλήματά του, στάθηκε κοντά του στις δύσκολες ώρες. Ως πνευματικός πατέρας άνοιξε την αγκαλιά του σε όλους, χωρίς διακρίσεις, χωρίς αυστηρότητα που πληγώνει, αλλά με την πατρική εκείνη στοργή που θεραπεύει και οδηγεί στη μετάνοια και την ελπίδα.
Ο Κύριος, τον Οποίον αγάπησε και υπηρέτησε, ας τον αναπαύσει «ἐν χώρᾳ ζώντων καὶ ἐν σκηναῖς δικαίων». Η μνήμη του θα παραμένει ζωντανή στις καρδιές μας, στα έργα του, στον ναό που ανήγειρε, στις ψυχές που καθοδήγησε, στις προσευχές που άφησε παρακαταθήκη.
ΠΗΓΕΣ
https://korinthostv.gr/%CE%98%CE%BB%CE%AF%CF%88%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%96%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%BF%CE%BB%CE %B1%CF%84%CE%B9%CF%8C-%CE%95%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE% BC%CE%AE%CE%B8%CE%B7-%CE%BF-%CF%80-%CE%A0%CE%AD%CF%
84%CF%81/ (29.12.25)
*τ. Αν. Καθηγητή Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Αφήστε ένα σχόλιο