ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ “ΟΧΙ” ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Το φωτορεπορτάζ από τον εορτασμό αποτελεί ευγενή χορηγία από τον Όμιλο Επιχειρήσεων MOTOR OIL Διυλιστηρίου Κορίνθου Α.Ε. – ΟΜΙΛΟΣ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ
ΕΘΝΟΣ ΗΡΩΩΝ : Το μεγάλο ΟΧΙ του 1940
Την ελευθερία του αυτή, όπως άλλωστε σε όλη τη διαδρομή της μακραίωνης ιστορίας του, την πλήρωσε με ποταμούς αιμάτων, αλλά αυτό το εγνώριζε. Η διατήρηση της ελευθερίας έχει το δικό της τίμημα!
Ο θάνατος των μαρτύρων, η απώλεια των ηρώων, ο ακρωτηριασμός των αποφασισμένων εξασφαλίζουν στους λαούς την πολυπόθητη ελευθερία.
Ό,σοι δεν είναι φτιαγμένοι από την πάστα του μαχητή, είναι καταδικασμένοι, αμετάκλητα, από την ιστορία, να ζούνε σαν δούλοι. Και σε πόλεμο και σε ειρήνη...
Αναφερόμαστε και σε ειρήνη, γιατί υπάρχουν ακόμη λαοί -πολλοί λαοί οι περισσότεροι- που ζούνε κάτω από μιά αφόρητη εσωτερική κατοχή χειρότερη από αυτή που μας υποχρέωσαν να ζούμε εμείς σήμερα επιλήσμονες των υποχρεώσεων τους πολιτικοί ηγέτες, ανάξιοι της εθνικής τους αποστολής. Δυνατόν να έχουν την έντονη επιθυμία ν’ αποκτήσουν την ελευθερία τους, πού τους στερεί κάποιος ντόπιος δυνάστης ή ομάδα τυράννων, αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα της αποτινάξεως του ζυγού.
Και δεν έχουν, γιατί ο άλλος, εκτός από τα όπλα, διαθέτει και την αστυνομία. Κάθε κίνηση είναι έκ των προτέρων καταδικασμένη σε προδοσία και βάναυση τιμωρία των «ενόχων».
Ο ξένος κατακτητής κάποτε εκδιώκεται από μιά γη που δεν του ανήκει. Ο ντόπιος, από σπάνια μέχρι την ημερομηνία λήξης!
Η 28η Οκτωβρίου θα είναι για τον Έλληνα ο φάρος, που θα οδηγήσει τα βήματά του ενάντια σε κάθε είδους κατακτητή...
Ακόμη κι αν αυτός στηρίζεται σε νομιμοφανείς συνωμοτικές και αντισυνταγματικού τύπου δικτατορικές ενέργειες.
Στα παλαιότερα χρόνια στους 301 Έλληνες υπήρχαν τριακόσιοι γενναίοι ήρωες, που φύλασσαν Θερμοπύλες και ένας «Εφιάλτης» συνώνυμος της εθνικής προδοσίας.
Σήμερα, υπάρχουν δεκάδες Εφιάλτες, που συνδράμουν στην υποδούλωση του ελληνικού λαού και ζητείται ένας γενναίος Ηγέτης!.. Ο Θεός της Ελλάδας θα καθοδηγήσει τα βήματά Του!..
ΛΑΜΠΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ
Ο Κορινθιακός λαός, στην πρωτεύουσα του Νομού Κόρινθο, στο Λουτράκι, στο Κιάτο, στο Ξυλόκαστρο στη Νεμέα και στις άλλες πόλεις, συμμετείχε στον εορτασμό του Ιστορικού Έπους του “40”. Ειδικά φέτος υπήρξαν έντονα τα αντανακλαστικά της εθνικής έξαρσης γιατί με αυτούς που μας κυβερνάνε καθόλου παράξενο να καταργήσουν τις Εθνικές Επετείους από το επόμενο έτος. Είναι τόσο υποτελείς...! Οι νέοι πήραν την εκδίκησή τους!...
«Ο ηρωϊκός Εύζωνος»
Θρύλος κατέστη ο Εύζωνος των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων, ήδη από τους βαλκανικούς πολέμους και της εκστρατείας εις την Μικράν Ασίαν. Σώμα «ελαφρού οπλισμού» και ευέλικτον, έδωσε το παρόν και εις το Βορειοηπειρωτικόν έπος, προσφέροντας εις το Έθνος σημαντικές νίκες, και με τις ηρωϊκές εφόδους του, ξεκαθαρίζοντας τον εχθρόν συχνά διά της ξιφολόγχης κατέστη ο εφιάλτης του ιταλικού στρατού. Η ιαχή Αέρα!.. Έγινε ο εφιάλτης των Ιταλικών Μεραρχιών, στην Αλβανία, η οποία είχε καταληφθεί το 1939 από την Ιταλία!..
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ “1940”
Στον Ελληνοϊταλικό Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο
Ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ ανήμερα τον 15Αυγουστο στην Τήνο ήταν προπομπός της 28ης Οκτωβρίου του ’40
Ανήμερα της Παναγίας του 1940 ο τορπιλισμός της “ΕΛΛΗΣ” Όπως είναι γνωστό, πριν τον πόλεμο είχε σημειωθεί ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ. (Ανήμερα της Παναγιάς 15.8.1940).
Η ελληνική ηγεσία δεν έχει καμιά αμφιβολία για την εθνικότητα του υποβρυχίου που έπληξε την “Έλλη”. Στις 27 Αυγούστου ερασιτέχνης ψαράς, στην Τήνο, ανασύρει τυχαίως ένα κομμάτι της τορπίλης που εξερράγη στον δυτικό λιμενοβραχίονα.
Οι υπόνοιες μετατρέπονται σε βεβαιότητα. Η Ιταλία είχε εξαπολύσει την τορπίλη. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση δεν θα προβεί σε αποκαλύψεις. Συνεχίζει “την πολιτικήν αυστηράς ουδετερότητος”. Αυτό επιβάλλουν οι περιστάσεις. Ως τόσο ας δούμε το σχετικό με τον τορπιλισμό της “ΕΛΛΗΣ”, ανακοινωθέν του υπουργείου Ναυτικών:
«...Με βαθείαν λύπην αγγέλλομεν την απώλεια του ευδρόμου ΕΛΛΗ, ηγκυροβολημένου εις όρμον Τήνου, όπου είχε καταπλεύσει προς απόδοσιν τιμών εις την θαυματουργόν εικόνα της Θεομήτορος. Σημαιοστόλιστον εβλήθη δια τορπιλλών αγνώστου εθνικότητος υποβρυχίου...».
15 Αυγούστου 1940
Τα ονόματα του Υποπλοίαρχου G. Aicardi, κυβερνήτη του Ιταλικού υποβρυχίου Delfino και του De Vecchi, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μετά από δημοσιογραφική έρευνα και από δημοσίευση των απομνημονευμάτων του DE Vicchi, στα οποία ο Aicardi υποχρεώθηκε να απαντήσει.
Εκτεταμένα αποσπάσματα από τα δημοσιεύματα αυτά, έχουν μεταφραστεί από τον έγκριτο δικηγόρο και ερευνητή Μανόλη Παπαϊωάννου στη Ροδιακή εφημερίδα «Πρόοδος», όπου εκτός των άλλων αναφέρει ότι η εντολή της βύθισης του ΕΛΛΗ στον υποπλοίαρχο Aicardi, κυβερνήτη του Ιταλικού υποβρυχίου, δόθηκε προφορικά και χωρίς γραπτή διαταγή από τον Ιταλό Ναύαρχο του Επιτελείου μέσω του De Vicchi.
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ
Γράμματα από το Μέτωπο
Την ήττα τους στο αλβανικό μέτωπο οι Ιταλοί την απέδωσαν στο ότι: «τα έβαλαν με την Παναγιά». Και εννοούσαν τον τορπιλισμό της Έλλης, που βεβήλωσε τη γιορτή της. Στο ημερολόγιό του, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Γκαλεάτσο Τσιάνο, έγραψε:
«Αυτός ο μέθυσος ο De Vecchi φταίει».
Αναφερόταν στο διοικητή των υπό ιταλική κατοχή Δωδεκανήσων: του είχαν ζητήσει να βυθίσει ελληνικό πολεμικό πλοίο, αλλά δεν του είπαν να το κάνει ανήμερα της Παναγιάς, Δεκαπενταύγουστο!
Και ο Ιταλός τότε πρεσβευτής στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι, σημείωσε:
«Το έγκλημα της Τήνου είχε αποτέλεσμα -για να μην πω, έκανε το θαύμα-, να δημιουργηθεί στην Ελλάδα μια ενότητα ψυχών.
Μοναρχικοί και βενιζελικοί, οπαδοί κι αντίπαλοι της 4ης Αυγούστου, πείστηκαν πως μόνον έναν αδυσώπητο εχθρό είχε η Ελλάδα: την Ιταλία. Και πως αν δεν γινόταν ν αποφευχθεί μια σύγκρουση με την Ιταλία, θα ήταν προτιμότερο ν αντιμετωπιστεί ο εχθρός με ανδρισμό, παρά να υποχωρήσει το ελληνικό έθνος σε κάποιον, που δεν δίσταζε να μεταχειριστεί τέτοια μέσα».
Ο συνταγματάρχης Μαυρογιάννης, αρχηγός πυροβολικού της 8ης μεραρχίας. Ηπειρωτών, αφιέρωσε όλο τον χρόνο του, από της Παναγίας έως τις 27 Αυγούστου στην ανίχνευση της πορείας που θα ακολουθούσαν οι Ιταλοί σε περίπτωση εισβολής. Εως τις 25 Οκτωβρίου, τα «έργα» οχύρωσης της περιοχής είχαν τελειώσει.
Ο Έλληνας στρατιώτης πίστευε ότι πολεμούσε υπό την καθοδήγηση της Παναγίας.
Ο Ιταλός στρατηγός Βισκόντι Πράσκα:
«Το ελληνικό πυροβολικό ήταν όχι πολύ πυκνό, αλλά αρκετά εύστοχο κι εξαιρετικά αποτελεσματικό. Πυροβολαρχίες μέσα σε σπηλιές, που δεν κατόρθωσε να τις ανακαλύψει ούτε η επίγεια, ούτε η εναέρια παρατήρηση, χτυπούσαν τα τμήματά μας στα αναγκαστικά περάσματα ή στα ακάλυπτα σημεία, που δεν γινόταν να τα αποφύγουν, και προκαλούσαν πολλά θύματα, γιατί έβαλαν από όλες τις διευθύνσεις, κατά μέτωπο και στα πλευρά των στρατευμάτων μας».
ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Σόφη* μου Αγαπητή
Γιατί θέλησες να το φυλάξης μυστικό από εμένα πως θα πήγαινες στο μέτωπο; Για να μη λυπηθώ; Απεναντίας εγώ ζήλευα τις μητέρες που έστειλαν τα παιδιά των στον δίκαιον αυτόν αγώνα της Πατρίδος μας γιατί δεν είχα και εγώ ένα γυιό να υπηρετήση σ’ αυτόν τον ιερόν αγώνα της Πατρίδος μας που τόσα υποφέραμε γι’ αυτήν έως ότου γίνουμε πραγματικά παιδιά της. Και τώρα υπερηφανεύομαι που αναπλήρωσες τον αδελφούλη σου που τον χάσαμε μικρόν. Ευχομένη η Παναγία η Οδηγήτρια να προστατεύση όλους τους στρατιώτες μας υπό την σκέπην της που είναι πλατυτέρα των ουρανών.
Ο μπαμπάς και η Ελένη στου στέλνουν άπειρα φιλιά.
Με πολλή αγάπη και φιλιά η μαμά, Τέρψη Σεραφειμίδου
Γράμμα προς την εθελόντρια νοσοκόμα Σοφία Μεριά
Αρχείο ραδιοφώνου.
ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Προς την Νίκην τεύχος 692 Οκτώβριος 2007 σελίς 341
Μηνύματα
Στην ιστορική μνήμη, την ενότητα και την ομοψυχία των Ελλήνων, την αφοσίωση στα ιδανικά της πατρίδας και τις προοπτικές της Χώρας στο διεθνές περιβάλλον αναφέρονται τα μηνύματα πολιτικών αρχηγών, υπουργών και κομμάτων για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Όλα και φέτος χτύπησαν χαρμόσυνα τις καμπάνες της Εθνικής Ομοψυχίας, αλλά και της Αντίστασης!..
Γράμμα σέ αδελφή
Αδελφούλα μου,
Ο Θεός σε φώτισε και μέσα στο δέμα, πού μου στείλατε, έβαλες τα πέντε κείνα μανταρίνια ... Μόλις τάνοιξα κι’ αντίκρυσα τον κίτρινο θησαυρό τού νησιού μας, δάκρυσα ... Τα καθάρισα, τα χώρισα σε φέτες και τα φάγαμε με τ’ άλλα φανταράκια τής διμοιρίας μου.
Σε βεβαιώ πώς ούτε τα τσοφλάκια δεν πετάξαμε ...
Αδελφούλα μου, σωστό βάλσαμο ήταν για τις διψασμένες ψυχές μας. Λες και πήραμε νέες δυνάμεις ... Αδελφούλα μου, νικούμε παντού! Η Παναγία, ολοζώντανη, μάς ακολουθεί. .. Παρακαλείτε και σεις όσο μπορείτε για την σύντομη τελική νίκη!
Γειά σου Αδελφούλα μου.
ΣΥΣΣΩΜΕΣ ΟΙ ΑΡΧΕΣ
Σύσσωμες οι Δικαστικές, Στρατιωτικές, Πολιτικές και άλλες Αρχές του τόπου παρακολούθησαν το πρόγραμμα εορτασμού της Εθνικής Επετείου του Ιστορικού ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, ημέρα που η φασιστική Ιταλία κήρυξε πόλεμο κατά της Ελλάδος και εισέβαλε στη Χώρα μας. Στα Ελληνοαλβανικά σύνορα “έσπασε τα μούτρα της”, χάρη στα ηρωϊκά παιδιά της Ελλάδος. Η χώρα μας βρίσκεται σήμερα σε μια δύσκολη καμπή της ιστορίας της. Η παγκοσμιοποίηση επιβουλεύεται την ιστορία και τη Μακεδονία μας, το Αιγαίο, τη Θράκη, την Κύπρο και την Ελλάδα. Όλοι μας έχουμε χρέος να είμαστε παρόντες, ενάντια στην πολιτική μειοδοσίας των «προθύμων»...
Η ιστορία του θρυλικού τραγουδιού «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά»
Η πρώτη παράσταση ξεκινούσε στις 3 το μεσημέρι και η δεύτερη στις 6 το απόγευμα για να προλάβει ο κόσμος να επιστρέψει ασφαλής στα σπίτια του. Η Σοφία Βέμπο συμμετείχε στην παράσταση «Πολεμική Αθήνα» που ανέβασε το θέατρο Μοντιάλ, του Μίμη Τραϊφόρου. Από τη σκηνή του θεάτρου αναγγέλλονταν όλες οι νίκες και τα κατορθώματα του ελληνικού στρατού. Στην ίδια σκηνή ακούστηκαν για πρώτη φορά τα τραγούδια της Βέμπο, που έγραψαν ιστορία.
Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά!...
Η Βέμπο ζήτησε απ’ τον Τραϊφόρο να τις γράψει ένα πολεμικό άσμα, στη μελωδία της μεγάλης επιτυχίας της, «Ζεχρά». Ο Τραϊφόρος έγραψε σε ένα χαρτί του στίχους: «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά που σκληρά πολεμάνε πάνω στα βουνά παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά προσευχόμαστε όλες, να ‘ρθετε ξανά…» Οι τελευταίοι στίχοι έλεγαν «Αν δεν ρθήτε νικηταί, να μην έρθετε ποτέ» και η Βέμπο θεώρησε ότι ήταν υπερβολικά σκληροί για τους γεναίους πολεμιστές. Ο Τραϊφόρος άλλαξε τα λόγια σε «Με της νίκης τα κλαδιά, σας προσμένουμε παιδιά» και η Βέμπο το τραγούδησε το ίδιο κιόλας βράδυ. Από εκείνο το βράδυ και έπειτα, το θέατρο γέμιζε κάθε μέρα με κόσμο και οι μισές εισπράξεις πήγαιναν κατευθείαν στον ελληνικό στρατό για την ενίσχυση της προσπάθειας.
Την ίδια εποχή, ο Γιώργος Οικονομίδης και ο Πωλ Μενεστρέλ έγραψαν ελληνικούς στίχους για το ιταλικό κομμάτι «Reginella Campagnola». Το ερμήνευσε όχι μόνο η θρυλική Βέμπο, αλλά και Νίκος Γούναρης και έγινε γνωστό με τον τίτλο «Κορόιδο Μουσολίνι». Το Γενικό Επιτελείο Στρατού έστελνε τους δίσκους της σε όλες τις μονάδες στο μέτωπο και οι πολεμιστές έπαιρναν κουράγιο.
Αντλήθηκαν πληροφορίες και φωτογραφίες από το βιβλίο της Κατερίνας Κ. Πετρίδου «Σοφία Βέμπο, Τραγούδαγε την Ελλάδα κι όλη η Ελλάδα τραγουδούσε μαζί της», που κυκλοφορεί από το University Studio Press.
Οι γυναίκες της Πίνδου (1940)
Για όλες αυτές τις γυναίκες ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1911 - 1991) έγραφε: «Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ’ ανέβαιναν. Με την ευκή στον ώμο τους κατά το γιό πήγαιναν και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε, μ’ αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα χάνονταν ορθομέτωπες η μιά πίσω απ’ την άλλη »
Αλλά και οι γυναίκες των άλλων πόλεων απ’ άκρου εις άκρον της Ελλάδας με τη «φανέλα του Στρατιώτη» έπλεκαν τα μάλλινα γάντια, κάλτσες και φανέλες για να προστατέψουν «τα παιδιά της Ελλάδας» από τα κρυοπαγήματα της βαρυχειμωνιάς!..
Αφήστε ένα σχόλιο