ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ : NAI στην παγκοσμιοποίηση - ΟΧΙ στον παγκοσμισμό !

Γράφει ο Κώστας Τζαναβάρας *

Ο Πρόεδρος Trump,μιλώ­ντας στην πρόσφατη Γ.Σ. του ΟΗΕ, έφερε κάποιους σε απο­ρία και αμηχανία. Οι πολλοί, βέβαια, ασχολήθηκαν μόνον με τα στημένα –και άνευ απο­χρώντος λόγου– γέλια αντιπά­λων του και μάλιστα στην αρ­χή της ομιλίας του. Δεν ασχο­λήθηκαν καν με τις ζεστές α­ντιδράσεις μεγαλύτερου μέ­ρους του ακροατηρίου στην ά­μεση ψύχραιμη απάντησή του. 
Απορία και αμηχανία, λοι­πόν, έφερε η εξής διακήρυξή του: «We reject the ideology of globalism, and we embrace the doctrine of patriotism»–Α­πορρίπτουμε την ιδεολογία του παγκοσμισμού, και αγκα­λιάζουμε το δόγμα του πατρι­ωτισμού. 
Δεν είναι και τόσο σαφές, δηλαδή, τι ονοματίζει παγκο­σμισμό. Πολλοί, αίφνης, νομί­ζουν ότι αποκήρυξε την παγκο­σμιοποίηση. Ή ότι κήρυξε κά­ποιου είδους απομονωτισμό. 
Είδηση, πάντως, είναι και το ότι ο πλανητάρχης ασχολείται με ιδεολογίες. 
Είναι χαρακτηριστικό ότι, α­κόμη και τώρα, δεν υπάρχει καν αναφορά στον όρο σε με­γάλα διεθνή Μέσα Μαζικής «Ε­νημέρωσης». Και, οι λιγοστές σχετικές πηγές στο διαδίκτυο, διΐστανται –σίγουρα δεν ανα­φέρονται σε ιδεολογία. 
Κάπως έτσι, ελάχιστοι υ­ποψιάζονται τί εννοεί ο τίτ­λος του παρόντος εσχάτου άρ­θρου. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ό­πως φαίνεται, όμως, για να κα­ταλάβει κανείς τί είπε ο πλα­νητάρχης, [άλλο θέμα αν θα συμφωνήσει μαζί του ή όχι] θα χρειασθεί να ανατρέξει στα αρχεία της ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝ­ΘΙΑΣ. Ή, έστω, στο προσωπι­κό blog του υπογράφοντος: «Η λεωφόρος Trumpγια την πα­γκόσμια συγκατάβαση» (Φ.τ.Κ. φ.1566/19.10.17). 

Κάποιος που ενδεχομένως θα μιμούνταν τις ως άνω ειρω­νικές αντιδράσεις παγκοσμι­στών, ίσως θα έπρεπε να συ­γκρίνει την περσινή με την φε­τινή ομιλία, και να λάβει σοβα­ρά υπ’ όψιν του τα εξής: 
1. Το ως άνω άρθρο έχει σταλεί με emailστον Λευκό Οί­κο στις 25/9/17. 
2. Ο τίτλος του άρθρου θα μπορούσε κάλλιστα να τεθεί και ως τίτλος και της φετινής ομιλίας του. 
3. Στη φετινή, ανέφερε την λέξη «λεωφόροι» (“avenues”) μιλώντας ακριβώς για το ό­ραμά του για τις διεθνείς σχέ­σεις. 
4. Επί της ουσίας, επιβεβαι­ώθηκαν πλήρως οι προ έτους ανήκουστες εκτιμήσεις του υ­πογράφοντος για την ειρηνι­κή πορεία του βορειοκορεατι­κού. Θυμίζω ότι τότε είχε μόλις απειλήσει με «ολοσχερή κατα­στροφή» τη χώρα του “rocket man”. 
5. Επί του θέματος, στο περσινό άρθρο, υπήρχε σαφής αναφορά στην «παγκοσμιοποί­ηση-άποψη (globalism)», σε α­ντιδιαστολή προς την «παγκο­σμιοποίηση-γεγονός (global­ization)». 
Επί πλέον, με το σκεπτικό του περσινού άρθρου, ευλό­γως μπορεί να αναμένει κα­νείς κι άλλες θεαματικές εξελί­ξεις. Είχα αναφερθεί στο Ιράν και τους μουλάδες, στην Βενε­ζουέλα και τον Μαδούρο, προ­τείνοντας και το γενικό δόγμα “Make business not war”. 
Τώρα, θα μπορούσα να προβλέψω λ.χ. αναγνώριση της Παλαιστίνης από το Ισρα­ήλ, και θεαματική ανταμοιβή των –μέχρι δουλικής υποτα­γής– καλών υπηρεσιών του Ι­άπωνα Πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε. Αυτού που άντεξε ακό­μη και το βάρος του δημόσι­ου προεδρικού χαρακτηρισμού “tough negotiator” (σκληρός διαπραγματευτής). 
Επίσης, θα μπορούσα να κα­ταθέσω και μία χαρακτηριστι­κή λέξη-πρόταση: αμφικτιονι­σμός. Ως μονολεκτική απόδο­ση του: «Οι ΗΠΑ επιλέγουν την ανεξαρτησία και τη συνεργασί­α αντί για την παγκόσμια δια­κυβέρνηση, τον έλεγχο και την κυριαρχία». 
Η γενική φιλοσοφία, πά­ντως, για όλες αυτές τις προ­σεγγίσεις του ταπεινού υπο­γράφοντος, είναι απλή: στο­χαστική προσέγγιση της δυ­ναμικής των περιστάσεων. Ει­δικότερα, όπως έγραφα πέρυ­σι, «όλο το μυστικό, της ενταύ­θα “λεωφόρου Trump’, είναι στην βαθιά κατανόηση της ψυ­χής του ισχυρογνώμονος πλα­νητάρχη». Συμπληρώνω: αρκεί να μην μπερδεύεται κανείς α­πό τις μπλόφες του –«δεν εί­ναι μυστικό», δηλώνεται επι­σήμως. 
Με την ίδια φιλοσοφία, δεν είναι δύσκολο να λύσει κα­νείς και τον γρίφο του εμπο­ρικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας. Εί­δαμε πέρυσι στο Πεκίνο τον πλανητάρχη να χειροκροτεί σαν μικρό παιδί τον Πρόεδρο Σι. Ε, είναι τελείως απλό να α­ποκωδικοποιήσει κανείς την πρόσφατη δήλωση «Ο Πρόε­δρος της Κίνας μπορεί να μην είναι πια φίλος μου». 
Η λογική των περιστάσεων, κινέζικη –εκτός από ομηρική– φιλοσοφία άλλωστε, , υποδει­κνύει το εξής καίριο ερώτημα: τι είναι σημαντικότερο για την Κίνα; Οι εξαγωγές ή το ισοζύ­γιο των ΗΠΑ; Κάποια τρέχοντα κέρδη, ή η διασφάλιση της βι­ωσιμότητας εκείνου του εκρη­κτικού δημόσιου χρέους στο ο­ποίο έχουν τοποθετηθεί τρισε­κατομμύρια δολάρια από τον ι­δρώτα του κινεζικού λαού; 
Κι ας αναλογισθούμε, πο­λύ απλά, αν οι Κινέζοι θα μπο­ρούσε να είναι οπαδοί του πα­γκοσμισμού. Επιμένω: του πα­γκοσμισμού, όχι της παγκοσμι­οποίησης. 
Κάπως έτσι, δεν είναι και α­κατόρθωτο να ερμηνεύσει κα­νείς τον υψηλής τεχνικής τίτλο του επισήμου κινεζικού πρα­κτορείου Xinhuanet: “Facing stares, headshake, frowning, Trumpattacks globalism at UNGA” –Αντιμετωπίζοντας βλέμματα, κεφάλια, συνο­φρυώματα, ο Trumpεπιτίθεται στον παγκοσμισμό. 
Εν ολίγοις: δεν πρόσεξαν, τα γέλια των ανώνυμων «ηγε­τών», ενώ έκαναν τίτλο τις άλ­λες αντιδράσεις τους. Προσω­πικά, πάντως, κατέθεσα δημο­σίως μέσω facebook την εξής ελεύθερη απόδοση του τίτλου από την κινεζικήν εις την λα­κωνικήν: Μειδιάσατε ; 

* Ο κ. Κώστας Τζαναβά­ρας Α.Τ.Μ. – Ε.Μ.Π., σύμβου­λος μηχανικός και μελετη­τής δημοσίων έργων, πάρο­χος γενικών τεχνικών και ε­πιστημονικών συμβουλών, ktzanavaras@otenet.gr.