ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ : Το Μακεδονικό ως φαινόμενο της εποχής του παγκοσμισμού…

Γράφει ο Κώστας Τζαναβάρας *

Η προεδρία Trump, είναι ευκαιρία για εκ βάθρων ανα­θεώρηση και οριστική λύση του εθνικού θέματος, που χρονίζει άσχημα εδώ και κά­που 30 χρόνια. Ιδιαιτέρως, είναι ευκαιρία η ευθεία επί­θεσή του –και μάλιστα από το βήμα της πρόσφατης Γ.Σ. του ΟΗΕ– στην ιδεολογία του παγκοσμισμού (“ideology of globalism”), σε συνδυασμό με τις προσεχείς ενδιάμεσες εκλογές (“midterms”). 
Ωραία ιδέα, αλλά πώς γί­νεται –σωστά; 
Κατ’ αρχήν, λοιπόν, θα πρέπει να πάρουμε πολύ- πολύ σοβαρά ότι ο Πρόε­δρος των ΗΠΑ έχει ξαναφέ­ρει στα πολιτικά ήθη την ι­στορική μνήμη. Δεν κρίνει, δηλαδή, μόνον από την πα­ρούσα κατάσταση. Αξιολο­γεί προσεκτικά την σημασία του παρελθόντος, προχωρεί σε θαρραλέα και διεισδυτική ανασκόπηση, εξάγει εδραί­α συμπεράσματα. Κρίνοντας συνετά, εν τέλει, δεν διστά­ζει να καυτηριάσει προς οι­ανδήποτε κατεύθυνση, αλ­λά και να δράσει με ανάλογη τόλμη. Ως άνθρωπος των ε­πιχειρήσεων, άλλωστε, έχει χούϊ την φροντίδα για την ο­λοκλήρωση των προσπαθει­ών. Δεν του φθάνει η προ­σπάθεια, θέλει το αποτέλε­σμα. “Get the job done”. 
Είναι χαρακτηριστικό πα­ράδειγμα το πώς κινήθηκε στο βορειοκορεατικό. Είναι πασίγνωστο το ότι απείλησε, και μάλιστα από το βήμα της περσινής Γ.Σ. του ΟΗΕ, με «ολοσχερή καταστροφή» την Β.Κορέα. Δεν είναι και τόσο γνωστό, όμως, το πώς μίλη­σε δυό μήνες μετά στην Ε­θνική Συνέλευση της Νότιας Κορέας. Σε ένα ιστορικό λό­γο, που μάλιστα επιμελήθη­κε προσωπικά, έφθασε μέχρι και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλε­μο, για να αναδείξει την φύ­ση του προβλήματος. Ανέ­δειξε τις οφθαλμοφανείς δι­αφορές στην μεταπολεμική εξέλιξη των δύο κρατών της άλλοτε ενιαίας Κορέας. Ανέ­δειξε, ακόμη, και κάτι που έ­χει ιδιαίτερη αξία για εμάς: το πώς έβλεπε η Βόρεια Κο­ρέα τις επιτυχίες της Νότιας Κορέας, όλα αυτά τα χρόνια. 
Μεταφράζω: «Όσο πιο ε­πιτυχημένη γίνεται η Νότια Κορέα, τόσο πιό επιτυχημένα κακοπιστώνεται (discredit) την σκοτεινή φαντασία στην καρδιά του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας». 
Για περισσότερα: «Η περι­οδεία που άλλαξε τον πλα­νήτη» (ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1571/23.11.17). 
Κάπως έτσι, κατάφερε τε­λικά να φέρει τις δύο Κορέ­ες αγκαλιά, αλλά και να εκ­θέσει άσχημα αυτούς που εί­χαν αντιταχθεί στο ΠΩΣ προ­ωθούσε την πολιτική του. Ήδη, εμφανώς, κάποιοι ενο­χλούνται κ-α-ι από το ΤΙ πέ­τυχε. Τόσο, που ψάχνουν ε­ναγωνίως για δείγματα πι­σωγυρίσματος και αποτυχί­ας. Ουδείς στην Ευρώπη, λό­γου χάριν, πανηγύρισε την επέλευση της Ειρήνης στην Κορεατική χερσόνησο. Στην –κατά τα άλλα– ειρηνόφιλη Ευρώπη. Αδικώ κανέναν; Α­δικείται, μήπως, καμία Γερ­μανίδα; 
Να γυρίσουμε, όμως, στα δικά μας: Πολύ απλά, κάτι α­νάλογο μπορούμε να πετύ­χουμε και στο εθνικό μας θέμα. Τουτέστιν: Μια σωστή και οριστική λύση. 
Η ίδια «σκοτεινή φαντα­σία», λοιπόν, αυτή τη φορά του καθεστώτος των Σκοπί­ων, είναι που όπλισε τον α­ξιοπερίεργο ζήλο των βο­ρείων γειτόνων μας για την διεκδίκηση ενός καταφα­νώς ξένου προς αυτούς ο­νόματος. Χώρια ο αλυτρωτι­σμός, απέναντι σε κατά πο­λύ ισχυρότερο κράτος. Όταν το βλέπει κανείς από κάποια «απόσταση», αναρωτιέται: πώς είναι τούτο δυνατόν; 
Η απάντηση, πλέον, τίθε­ται ούτω πως: Ο παγκοσμι­σμός, για τους δικούς του λόγους, υπέθαλψε και στή­ριξε όλα αυτά τα απίστευ­τα. Είναι αυτονόητο για έναν παγκοσμιστή το να βάζει το κάθε κράτος για όνομα ό,τι γουστάρει. Δεν έχει πρόβλη­μα να χλευάζει έτσι τα πα­τριωτικά αισθήματα ενός λα­ού. Πολύ περισσότερο: αρέ­σκεται χθονίως να χλευάζει έτσι τα πατριωτικά αισθήμα­τα του πλέον ιστορικού λα­ού του πλανήτη. 
Αν θέλει, λοιπόν, κανείς να πάρει με το μέρος του τον πανίσχυρο πλανητάρχη, χρειάζεται –απαραιτήτως!– η ανάλογη ιστορική και πολιτι­κή ανασκόπηση. Δεν αρκούν κορώνες και ωραιοποιήσεις πολιτικών λαθών. Χρειάζο­νται αλήθειες και κίνητρα. Και αλήθειες για τα κίνητρα. 
Ειδικότερα, χρειάζεται, πρώτον, να αναδειχθεί η υ­πέρτερη προτεραιότητα που επέβαλε την γνωστή ανοχή της μεταπολεμικής Ελλά­δας. Το καθεστώς Τίτο ήταν οχυρό πολύτιμο στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Δ- Ε-Ν ήταν εσωτερικό ζήτη­μα της Γιουγκοσλαβίας το ό­νομα του τότε ομόσπονδου κρατιδίου. Αναγκασθήκαμε να το θεωρήσουμε, αλλά ό­χι για στενά δικές μας ανά­γκες. “Priorities”… 
Χρειάζεται, δεύτερον, να αναδειχθεί ότι το θράσος των Σκοπιανών είχε «πλά­τες». Σκοτεινά κέντρα τους στήριζαν, και τους στηρί­ζουν. Από εκεί προέρχεται το θράσος τους στον βιασμό της Ιστορίας. “Obama-Like politics”… 
Χρειάζεται, τρίτον, να α­ναδειχθεί η υποκρισία στην ευρωπαϊκή υποστήριξη των εθνικών θέσεων. Αξίζει προ­σοχής το ότι ο Πρόεδρος Trump έχει δημοσίως επικα­λεσθεί τον Thomas Jefferson για να αποκαλύψει την υπο­κρισία του ευρωπαϊκού φι­λελληνισμού του 19ου αιώ­να. Rose Garden, 17/10/17… 
Χρειάζεται, τέταρτον, να αναδειχθούν τα διαχρονικά πεπραγμένα του δικού μας πλήρως διεφθαρμένου πο­λιτικού κατεστημένου. Οι α­νικανότητες, οι εμπαιγμοί, η μειοδοσία, η δημαγωγία, τα προσωπικά παιχνίδια καριέ­ρας. “Totally corrupt political establishment”. 
Χρειάζεται, πέμπτον και τελευταίο, να προτείνουμε θέσεις και λύσεις συμβατές με τις πολιτικές θέσεις του. Και, ως επιστάμενος πολιτι­κός στοχαστής, και μάλιστα με δεκάδες άρθρα επί της πολιτικής Trump, μπορώ να καταθέσω δημοσίως και ευ­θέως την εξής γνώμη: είναι παντελώς αδιανόητη για τον Donald J.Trump η παρούσα θέση της αμερικανικής δι­πλωματίας στο Μακεδονι­κό. Προφανώς δεν έχει ενη­μερωθεί καταλλήλως. “Give me a break”… 
Εν ολίγοις: Στην περσινή ΓΣ του ΟΗΕ, ρώτησε τους πά­ντες: “Are we patriots?” (εί­μαστε πατριώτες;). Είναι κρί­σιμο να δώσουμε απάντηση, λοιπόν, αλλά όχι εκ μέρους του πολιτικού κατεστημέ­νου. Και, η σταθερή απάντη­ση του Ελληνικού Λαού, εί­ναι αυτή που ήταν και στην εποχή του παγκοσμισμού: “We are still patriots” (είμα­στε ακόμη πατριώτες). 
Αν φθάσουν όλα αυτά «στα αυτιά» του Προέδρου, αλλά χωρίς απρόσεκτες εκ­πτώσεις και επιτήδεια κου­κουλώματα ευθυνών, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να πεισθεί. Η ψήφος των ο­μογενών, χρειάζεται απλώς για να πεισθεί να ασχοληθεί τώρα με το θέμα, όχι για να πεισθεί. 
Κι όταν πεισθεί, ότι έχου­με να κάνουμε με διαχρονι­κό χλευασμό των πατριωτι­κών αντανακλαστικών μας από τους παγκοσμιστές, στοιχηματίζω σε ένα αυστη­ρό Προεδρικό «από πού κι ως πού;» –“You ‘re fired!”…… 

7/10/2018 

* Ο κ. Κώστας Τζαναβά­ρας Α.Τ.Μ. – Ε.Μ.Π., σύμ­βουλος μηχανικός και μελε­τητής δημοσίων έργων, πά­ροχος γενικών τεχνικών και επιστημονικών συμβουλών, ktzanavaras@otenet.gr.