Στη χώρα του μέτρου και της αρμονίας χάθηκε το μέτρο
ΤΟΥ ΖΑΧΟΥ ΠΕΤΡΟΥ
Προς τι όλο αυτό το σόου (μασκαριλίκι) εκ μέρους της πολιτείας –αγήματα- ευωχίες με μπίρες στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο, τι το ηρωικό γιορτάσαμε; Το λάθος τους να μπουν εκ παραδρομής σε τούρκικο έδαφος κατά την περιπολία ή την παράδοση του οπλισμού των και την επακολουθήσασα παράλογη και άδικη ομηρία τους.
Όταν στέλνεις περίπολο, έστω και ρουτίνας, κάποιοι πίσω πρέπει να παρακολουθούν την εξέλιξη και εν πάσει περιπτώσει έγινε ότι έγινε, ενημερώθηκαν αμέσως να σπεύσουν επί τόπου να δώσουν την δέουσα λύση ανώτερα κλιμάκια επαφής;
Γιατί τα πολιτικά πρόσωπα της χώρας ίσα που δεν μίλησαν για μεγαλοψυχία των Τούρκων!
Εκείνο που έπρεπε να τονιστεί και όχι τα παραμύθια και τα χαϊδέματα προς τους Τούρκους είναι τούτο «Ότι η Τουρκία κατάλαβε έστω και αργά το άδικο στο οποίο ενεπλάκη και στη γενική κατακραυγή από διεθνή παράγοντα Η.Π.Α. Ευρώπη κλπ και αναγκάστηκε να τους ελευθερώσει έστω και αργά, τόσο αργά, τους αδίκως ταλαιπωρηθέντες στρατιωτικούς μας. Ο ισχυρισμός για κατασκοπία είναι για γέλια.
Υπάρχουν άλλα μάτια στους σύγχρονους στρατούς για κατασκοπευτική δράση.
Αλλά το δεύτερο και μεγαλύτερο λάθος της Ελληνική πολιτείας είναι ότι έσπευσε αμέσως να μιλήσει για νέα αρχή στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, απόλυτη δουλοπρέπεια προς την άλλη πλευρά. Ο λύκος, λέει η ελληνική σοφία ότι «μόνο την τρίχα αλλάζει όχι όμως και τη γνώμη»
Πιάνονται φίλοι οι Τούρκοι; Τι πρέπει να πάθουμε ακόμη για να μάθουμε;
Αν ενδώσεις σε κάτι στους Τούρκους μία φορά, ενδώσεις και δεύτερη, χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας, πάντοτε θα δίνεις χωρίς να λαμβάνεις τίποτα, είναι σκληροί και άκαμπτοι οι Τούρκοι χωνέψτε το.
Τώρα σε ότι αφορά την υποδοχή των στρατιωτικών μας αρκούσε και θα έπρεπε να τους παραλάβει ένας ανώτερος αξιωματικός των Ε.Δ., μια φωτογραφία μόλις πάτησαν το Ελληνικό έδαφος και με ένα στρατιωτικό τζιπ στην πλησιέστερη στρατιωτική μονάδα και τίποτα περισσότερο.
Αυτά βλέπουν οι Τούρκοι και γελάνε με τις χωρίς μέτρο υπερβολές μας.
Εκείνο που είναι άξιο να τονιστεί είναι όντως το υψηλό φρόνημά τους κατά την πολύμηνη κράτησή τους γι΄ αυτό το οποίο άλλωστε εκπαιδεύονται. Θέλει σθένος όταν σε περιφέρουν με χειροπέδες Τούρκοι κρατώντας τους από τους αγκώνες όχι με απλό τρόπο αλλά και με τα δύο χέρια με πλεγμένα τα δάχτυλα δύο-δύο για κάθε κρατούμενο, κακούργο, όπως ήθελαν να παρουσιάσουν. Αυτά για αυτούς είναι βίωμα, απανθρωπιά και σκληρότητα, έτσι πορεύτηκαν και πορεύονται.
Εμείς οι Έλληνες ανήκουμε στη φιλοσοφία του μέτρου και της φιλοκαλίας.
Το «Μηδεν αγαν» τα λέει όλα αλλά φροντίζουμε χάριν τηλεθέασης να το ξεχνάμε.
Πέτρος Ζάχος
Αύγουστος 2018
Αφήστε ένα σχόλιο