Γιατί έχει ξεθωριάσει σήμερα το μήνυμα του Σαράντα; (Φ. 2007)

 

Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα

Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

 

 

Ομιλώντας εδώ για μήνυμα του Σαράντα εννοούμε προφανώς το περιεχόμενο του γνωστού «ΟΧΙ», που απηύθυνε ο Ελληνικός Λαός δια στόματος του τότε Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά στην ιταμή πρόκληση της φασιτικής Ιταλίας του Μπενίτο Μουσολίνι, η οποία ζητούσε με γραπτό τελεσίγραφό της, που επιδόθηκε από τον Ιταλό Πρέσβη Γκράτσι στο σπίτι του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες της 28^ης Οκτωβρίου 1940 να ικανοποιηθεί σχετικό αίτημά της, αλλιώς θα εκύρηττε άμεσα τον πόλεμο στην Ελλάδα. Ποιό ήταν το αίτημα της Ιταλίας; Να επιτραπεί στα στρατεύματά της να διέλθουν από την χώρα μας  και εν συνεχεία να εγκατασταθούν σε στρατηγικής σημασίας θέσεις προκειμένου να ενισχύσουν την σύμμαχό τους ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ, για να διεξαγάγει επιτυχώς τις πολεμικές της επιχειρήσεις εναντίον των Συμμάχων του ελευθέρου κόσμου, εναντίον των οποίων είχε κηρύξει τον πόλεμο η Γερμανία.  Το θαρραλέο «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξά στο απαράδεκτο τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας  ήταν η πηγαία και καθολική αντίσταση του Ελληνικού Λαού σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού. Αρχικά ο ολοκληρωτισμός  εμφανίσθηκε στην περιοχή της Μεσογείου με την μορφή του ιταλικού φασισμού. Μετά την συντριβή του ιταλικού φασισμού στα χιονισμένα βουνά του Έλληνο-Αλβανικού μετώπου από την ανεπανάληπτη ομοψυχία του Ελληνικού Λαού και την αξιοθαύμαστη γενναιότητα των στρατευμένων παιδιών του, τα οποία υπό την καθοδήγηση αξίων στρατηγών τους έριξαν στην θάλασσα τους προκλητικούς και αναιδείς Ιταλούς φανφαρώνους, την «σκυτάλη» του ολοκληρωτισμού ανέλαβαν να διαχειρισθούν οι σιδηρόφρακτες και αδίστακτες  ναζιστικές στρατιές του Αδόλφου Χίτλερ. Και στις δύο αυτές εκφάνσεις του ολοκληρωτισμού αντιστάθηκε σθεναρά ο Ελληνικός Λαός, χωρίς να υπολογίζει το τίμημα, που θα εκαλείτο να πληρώσει.

 

 Η προάσπιση της ελευθερίας και της διεθνούς ειρήνης έχει πολύ υψηλό κόστος, το οποίο πάντα αποτιμάται σε αίμα. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Ελληνισμός, ο οποίος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα επλήρωσε βαρύτατο φόρο αίματος, για να μη αφήσει να ρευστοποιηθεί ποτέ η υπερτάτη αξία της ελευθερίας στην ζωή των ανθρώπων. Όπως λέει και ο Κωστής Παλαμάς «η ελευθερία εις τα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα. με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με αίμα». Την ελευθερία δεν την ύμνησαν μόνον οι μεγάλοι μύστες και στοχαστές της ανθρωπότητας. Την ύψωσε σε περιωπή θεϊκής εντολής και ο Ίδιος ο Θεάνθρωπος, ο οποίος ουδέποτε έπαψε να την ευλογεί και να μάς προτρέπει να την υπερασπιζόμαστε συνεχώς στην ζωή μας με την σχετική διδαχή Του, που μάς θυμίζει πάντα το χρέος μας προς αυτήν. «Επ’ ελευθερία εκλήθητε», μάς λέει κατηγορηματικά ο Κύριος. 

 

Την ελευθερία υπερασπίσθηκε σε όλες τις μάχες του Έπους του Σαράντα με ακαταμάχητη ευψυχία ο Ελληνικός Λαός, ο οποίος με την πολεμική αρετή, που επέδειξε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπερασπιζόμενος την διεθνή ειρήνη, υποχρέωσε όλους τους μεγάλους του κόσμου να υποκλιθούν στο μεγαλείο της ελληνικής ψυχής. Ο ίδιος ο λεγόμενος, «πατέρας της νίκης», Ουίνστον Τσώρτσιλ, υπερβαίνοντας όλους τους μεγάλους του κόσμου σε επαίνους προς την πολεμική αρετή των Ελλήνων, εδήλωσεν, ως γνωστόν, ότι λαμβάνοντας υπ’ όψη τον ηρωισμό, που επέδειξαν οι Έλληνες σε όλες τις μάχες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι λίγο να λέμε ότι οι Έλληνες επολέμησαν ως ήρωες. Οι Έλληνες μάς έπεισαν ότι πρέπει να αλλάξουμε εφεξής την σχετική ορολογία και να λέμε ότι οι ήρωες σε ορσμένη μάχη επολέμησαν ως Έλληνες». Αυτή η αλλαγή της στρατιωτικής αξιολογικής ορολογίας είναι αποτέλεσμα της στάσης, που επέδειξε ο Ελληνικός Λαός σε όλες τις μάχες κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έληξε. Και εμείς οι Έλληνες μείναμε με τα εύσημα, που μάς έδωσαν οι Σύμμαχοι για την συμβολή μας στην νικηφόρο έκβαση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, μαζί με κάποιες διόλου ευκαταφρόνητες παροχές προς την Ελλάδα με ομόφωνη απόφαση των Συμμάχων. Εννοούμε προφανώς εδώ την παραχώρηση της Δωδεκανήσου προς την Ελλάδα με την Συνθήκη των Παρισίων του 1947. Όλοι ενθυμούμεθα από την ιστορία ότι τα Δωδεκάνησα αφαιρέθησαν από την ηττηθείσα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Ιταλία, η οποία τα κατείχε αδιαλείπτως μέχρι τότε από το 1911, όταν τα απέκτησε από την ηττηθείσα στον μεταξύ τους πόλεμο Τουρκία. 

 

Με πόνο καρδιάς διαπιστώνουμε, δυστυχώς, σήμερα ότι έχει ξεθωριάσει το μήνυμα του Σαράντα, για το οποίο ομιλήσαμε πιο πάνω και για την προάσπιση του οποίου αγωνίσθηκαν οι προπάτορές μας της εποχής του έπους του Σαράντα. Σήμερα δεν έχουμε ευτυχώς Παγκοσμίους Πολέμους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν κινδυνεύει η διεθνής ειρήνη από εκείνους, οι οποίοι δημιουργούν εντάσεις στις σχέσεις μεταξύ των λαών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός κράτους ταραξία στην περιοχή μας  αποτελεί η Τουρκία. Και ενώ θα έπρεπε οι μεγάλοι του κόσμου, οι οποίοι γνωρίζουν τα προβλήματα, που δημιουργεί συνεχώς η Τουρκία, να τής «τραβήξουν τα λουριά» και να την ανακαλέσουν στην τάξη, την έχουν αφήσει εντελώς ανεξέλεγκτη να «αλωνίζει» και να κάνει δύσκολη την ζωή των γειτονικών της λαών αγνοώντας προκλητικά την διεθνή έννομη τάξη και συμπεριφερόμενη αυθαίρετα, ανάλογα με τις υπαγορεύσεις των συμφερόντων της. Είναι γνωστό σε όλους τους μεγάλους ότι η Τουρκία κατέχει στρατιωτικώς εδώ και 52 χρόνια το ήμισυ περίπου του εδάφους της Κύπρου. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι μεγάλοι, διότι αμέσως μετά την στρατιωτική τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήσαν εκείνοι, οι οποίοι ως μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας υπέγραψαν ομόφωνα καταδικαστικά Ψηφίσματα εναντίον της Τουρκίας ζητώντας από αυτήν την άμεση αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής από την Μεγαλόνησο! Δυστυχώς οι μεγάλοι επί 52  χρόνια έμειναν στα λόγια! Γι’ αυτό η Τουρκία αγνοώντας προκλητικά τους μεγάλους ετοιμάζεται να ανακηρύξει τα κατεχόμενα εδάφη σε ανεξάρτητο Τουρκο-Κυπριακό κράτος! Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία επολέμησε εναντίον των Συμμάχων στο πλευρό της Γερμανίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως έπραξε και κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο! Αυτό  δεν εμπόδισε βεβαίως τους Συμμάχους να στηρίξουν στην Μικρασιατική Εκστρατεία την Τουρκία, που τούς επολέμησε, προδίδοντας εμάς τους παραδοσιακούς τους συμμάχους τους! Σήμερα η Τουρκία στο πλαίσιο της αναθεωρητικής γεωστρατηγικής της πολιτικής με την λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» έχει βάλει στόχο να ανακτήσει τα Δωδεκάνησα κάνοντας συνεχώς αποβατικές, ασκήσεις διαμαρτυρόμενη, κατά τα άλλα, για την διατάραξη της διεθνούς ειρήνης εκ μέρους της Ελλάδος με την στρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων κατά παράβαση της Διεθνούς Συνθήκης των Παρισίων του 1947! Αντί λοιπόν οι μεγάλοι να «τραβήξουν τα γκέμια» στην Τουρκία και να τής υπενθυμίσουν ότι είναι και αυτοί εδώ, σπεύδουν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό φιλοφρονήσεων προς την Τουρκία, όπως πράττει προκαλώντας το κοινό αίσθημα ο ανεκδιήγητος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Τραμπ! Γιατί λοιπόν να μην έχει ξεθωριάσει σήμερα το μήνυμα του Σαράντα, που ήταν στρατευμένο, όπως ελέχθη, στην υποστήριξη της διεθνούς ειρήνης, όταν δεν υπάρχει σήμερα κανείς να την υπερασπισθεί, όπως πράξαμε εμείς τότε με το έπος του Σαράντα;