Τα ηλεκτρικά πατίνια να απαγορευθούν ως φονικά εργαλεία (Φ. 1988)

 

Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα

Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκη

 

Το τραγικό περιστατικό με τον θάνατο ενός 13χρονου παιδιού στην Ηλεία από ηλεκτρικό πατίνι  μάς συγκλόνισε όλους. Διότι ο μικρός  Κωνσταντίνος ήταν και δικό μας παιδί σε μια Ελλάδα, η οποία μετράει με αγωνία τα παιδιά, που τής απέμειναν, καθώς βουλιάζει καθημερινά στον «βάλτο» του δημογραφικού, που την εξαφανίζει σιγά-σιγά. Το περιστατικό αυτό, το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό πολλών άλλων ομοίων, που συμβαίνουν, δυστυχώς, πολύ συχνά,  πρέπει να μάς αφυπνίσει  από τον λήθαργο όλους. Άρχοντες και αρχόμενους. Πρωτίστως ασφαλώς εκείνους που έχουν την εξουσία να νομοθετούν. Θα το πω ευθέως εδώ. Το μικρό αγγελούδι της Ηλείας δεν πέθανε! Δολοφονήθηκε από όλους εμάς, που δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα να έχουν οι ανήλικοι πρόσβαση σε φονικά σύνεργα, όπως είναι τα ηλεκτρικά πατίνια, τα οποία σκοτώνουν καθημερινά τα ανυποψίαστα μικρά παιδιά μας, που τα πιάνουν στα χέρια τους, για να πάνε μια βόλτα. Στην ουσία να πάνε σε ένα ραντεβού με τον Χάρο, στο οποίο τα εξωθεί η αφασία όλων μας. Πρωτίστως των γονέων τους. Και δευτερευόντως όλων εκείνων, που είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον της επίλυσης των προβλημάτων της καθημερινότητάς μας, τα οποία συχνά η επικαιρότητα τα αναδεικνύει ως προβλήματα ασφάλειας, δικής μας ή των παιδιών μας. Σήμερα το πρόβλημα της ασφάλειας εμφανίζεται με την μορφή των ηλεκτρικών πατινιών. Ποιός από όλους εμάς, τούς γονείς ή τούς στενούς συγγενείς τους και τούς αρμοδίους κυβερνητικούς παράγοντες, ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με το θέμα των ηλεκτρικών πατινιών, για να δούμε τί πρέπει να κάνουμε, ώστε να στερήσουμε την δυνατότητα στον Χάρο να σεργιανίζει κάθε τόσο στις γειτονιές και να τις γεμίζεις με δάκρυα και πόνο, καθώς μάς παίρνει εποχούμενος σε ηλεκτρικό πατίνι τα αγγελούδια, που διελέγει, από τα ελάχιστα που μάς έχουν απομείνει. Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι οδυνηρή πραγματικότητα, αφού κάθε χρόνο με την έναρξη των μαθημάτων στα σχολεία τον Σεπτέμβριο πληροφορούμαστε ότι ένα ακόμη δημοτικό σχολείο στην επαρχία έκλεισε ελλείψει μαθητών να το  παρακολουθήσουν!

Τα ηλεκτρικά πατίνια είναι σήμερα της μόδας. Τα αγοράζουν οι ανήλικοι με τις οικονομίες τους ή τούς τα προσφέρουν ως δώρο οι γονείς τους ή άλλοι συγγενείς με την πεπλανημένη πεποίθηση ότι κάνουν δώρο στο παιδί ένα παιχνίδι! Πρέπει λοιπόν να υπογραμμισθεί με έμφαση εδώ ότι το ηλεκτρικό πατίνι δεν είναι παιχνίδι! Είναι ένα ύπουλο δολοφονικό εργαλείο, που σκοτώνει ανυποψίαστα παιδιά, τα οποία, όταν ανεβαίνουν σε αυτό το εργαλείο δεν έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως τους κινδύνους, που απειλούν την ζωή ή την αρτιμέλειά τους. Το εργαλείο αυτό είναι φτιαγμένο, για να κινείται στους δρόμους, συνυφασμένο με πλείστους άδηλους κινδύνους, που δέν προέρχονται μόνον από την αμελή συμπεριφορά των ιδίων των ανηλίκων επάνω στο πατίνι, αλλά και από πολλούς άλλους, που συμμετέχουν στην οδική κυκλοφορία ή από αστάθμητους παράγοντες. Η νομιμη χρήση και κυκλοφορία των ηλεκτρικών πατινιών συνδέθηκε αποκλειστικά αφ’ ενός μεν με κάποιους περιορισμούς στις ζώνες κυκλοφορίας τους και αφ’ ετέρου με τα όρια ταχύτητας, που πρέπει να έχουν τα  κινούμενα ηλεκτρικά πατίνια. Οι περιορισμοί αυτοί σπάνια τηρούνται. Πολλές φορές βλέπουμε ηλεκτρικά πατίνια να κινούνται σε μεγάλες λεωφόρους, ενώ πρόσφατα εθεάθη ηλεκτρικό πατίνι να τρέχει στην Λεωφόρο Συγγρού με 70 χιλιόμετρα την ώρα! Κατά τα λοιπά ο Δήμος Αθηναίων (και το ίδιο συμβαίνει ασφαλώς και με τους άλλους Δήμους της χώρας) έχει προειδοποιητική πινακίδα στους χώρους πάρκινγκ των ηλεκτρικών πατινιών, με την οποία πληροφορεί τους υποψήφιους χειριστές αυτών ότι το όριο της ταχύτητάς τους είναι 25 χιλιόμετρα την ώρα. Η πρόσθετη προϋπόθεση να φορούν οι αναβάτες των ηλεκτρικών πατινιών κράνος προστατεύει τους ανηλίκους από ορισμένες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, δεν τους προστατεύει όμως από θωρακικές ή άλλες κακώσεις, που μπορούν μερικές φορές να είναι θανατηφόρες ή να προκαλέσουν σοβαρές αναπηρίες!

Τούτων ούτως εχόντων θωρώ αξιέπαινη την πρόσφατη παρέμβαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρυσοχοΐδη, στην συζήτηση του προβλήματος των ηλεκτρικών πατινιών, ο οποίος προανήγγειλε την απαγόρευση της χρήσης τους σε ανηλίκους κάτω των 18 ετών. Ωστόσο το συγκεκριμένο μέτρο, που προτείνει ο κ. Χρυσοχοΐδης για τα ηλεκτρικά πατίνια, μπορεί μεν να διαρρηγνύει τον σημερινό «ιστό» της αφασίας της ελληνικής πολιτείας απένατι σε αυτό το εργαλείο, που σκοτώνει  τα ανήλικα παιδιά μας, είναι όμως άτολμο και απρόσφορο στην ρηξικέλευθη αντιμετώπιση του προβλήματος των ηλεκτρικών πατινιών. Εάν ληφθούν υπ’ όψη, αφ’ ενός μεν η μηδενική τους χρησιμότητα στις καθημερινές ανάγκες της κοινωνίας, αφ’ ετέρου δε η ανυπολόγιστη ζημιά, που προκαλούν στην μείωση του πληθυσμού της χώρας πλήττοντας το πιο ζωτικό της κεφάλαιο, μία είναι η ενδεδειγμένη λύση στην αντιμετώπιση των ηλεκτρικών πατινιών: Η πλήρης απαγόρευση της εμπορίας και της χρήσης τους! Τα ηλεκτρικά πατίνια είναι σε επίπεδο τεχνολογικού εξοπλισμού το αντίστοιχο των ναρκωτικών στους κόλπους μιας κοινωνίας. Όπως γίνεται και με τα ναρκωτικά, των οποίων απαγορεύεται απολύτως η εμπορία, η κυκλοφορία και η χρήση, επειδή  σκοτώνουν την νεολαία, με την ίδια λογική πρέπει να απαγορευθεί απολυτως και η εμπορία, η κυκλοφορία και η χρήση των ηλεκτρικών πατινιών, που στερούν τον «λειμώνα» της ελληνικής κοινωνίας από τα πιο τρυφερά άνθη του.   Η πρόταση του κ. Χρυσοχοΐδη δεν λαμβάνει υπ’ όψη ότι σε μια οικογένεια μπορεί να υπάρχουν δύο παιδιά: ένας 18χρονος και ένας 14χρονος. Για τον ένα (τον 18χρονο) θα επιτρέπεται η χρήση ηλεκτρικού πατινιού, όχι όμως και για τον άλλο (τον 14χρονο). Πώς προστατεύεται ωστόσο ο 14χρονος από την  επιπολαιότητά του να πάρει κάποια στιγμή το ηλεκτρικό πατίνι και να βγει να κάνει με αυτό μια βόλτα στον δρόμο, που μπορεί να είναι και η τελευταία της ζωής του; Θα παρατηρήσει ίσως κάποιος εδώ ότι τέτοια περιστατικά έχουμε στην επαρχία και με τα αγροτικά αυτοκίνητα, που τα παίρνουν μερικές φορές οι ανήλικοι, χώρις να έχουν άδεια οδηγήσεως, και πηγαίνουν μια βόλτα με τους φίλους τους γράφοντας με αίμα τον επίλογο μιάς όχι σπάνιας τραγωδίας στην ύπαιθρο. Πρέπει όμως να παρατηρηθεί εδώ ότι την κατοχή ενός αγροτικού αυτοκινήτου δεν μπορεί να την απαγορεύσει κανείς, διότι το αγροτικό αυτοκίνητο είναι απαραίτητο μέσο της αγροτικής απασχόλησης, πράγμα που δεν ισχύει ασφαλώς για τα ηλεκτρικά πατίνια. Η κατοχή συνεπώς και η χρήση ηλεκτρικών πατινιών πρέπει να είναι απολύτως απαγορευμένη για όλους. Η απουσία τους από την ζωή μας δεν δημιουργεί κάποια αισθητή έλλειψη. Η παρουσία τους όμως γίνεται συχνά αιτία να χάνουμε πολλά από τα ανήλικα παιδιά μας.